Przemówienie o sile i przezwyciężaniu trudności – odwołanie do „Latarnika” i „Syzyfowych prac”

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: dzisiaj o 15:00

Drodzy Rówieśnicy,

Stoimy dziś razem na progu dorosłości, ucząc się każdego dnia nie tylko matematyki, biologii czy języka polskiego, ale przede wszystkim życia. Każdy z nas doświadcza trudności – czasem są to problemy w nauce, innym razem konflikty w domu, poczucie osamotnienia, hejtu w Internecie lub lęku przed przyszłością. W obliczu takich wyzwań nieraz pojawia się pokusa, by się poddać, zamknąć w sobie, zrezygnować. Ale czy naprawdę nie mamy w sobie siły, by z tym walczyć?

Chciałbym Was dziś przekonać, jak bardzo warto odnaleźć w sobie tę siłę. Po pierwsze – bo dzięki temu stajemy się sobą, osiągamy więcej i dojrzewamy. Po drugie – bo właśnie tak budujemy poczucie własnej wartości. Po trzecie – bo nikt nie przeżyje życia za nas, a to my sami kształtujemy swoją przyszłość.

Nie są to tylko puste słowa. Dają nam nadzieję i przykład bohaterowie lektur, które poznaliśmy w szkole. Pierwszy z nich to bohater noweli Henryka Sienkiewicza, "Latarnik" – Skawiński. To człowiek, którego życie składało się z nieustannych walk, porażek i rozstań. Skawiński walczył w powstaniach narodowych, tułał się po świecie, doświadczył wielu klęsk i dużo stracił – rodzinę, ojczyznę, poczucie przynależności. Jednak nie poddał się rozpaczy. Zawsze próbował od nowa, szukał swojego miejsca, aż własną pracą zdobył stanowisko latarnika. Jego wytrwałość jest poruszająca – mimo ogromnych ran na duszy i wielu niepowodzeń potrafił odnaleźć sens życia i satysfakcję. Skawiński pokazuje, że nawet po wielu przegranych bitwach życie nie traci swojej wartości, jeśli się nie poddamy. Nawet jeśli powinie nam się noga – jak jemu, gdy stracił pracę przez chwilową słabość, związaną ze wspomnieniami ojczyzny – trzeba próbować zacząć od nowa.

Drugi przykład to losy Marcina Borowicza, bohatera "Syzyfowych prac" Stefana Żeromskiego. Wyrastający w zaborze rosyjskim chłopak, uległ początkowo presji nauczycieli i systemu, który próbował zniszczyć jego polską tożsamość. Marcin szedł z prądem, pozwalał sie oswajać rusyfikacji. Jednak, gdy napotkał opór – tak wewnętrzny, jak ze strony kolegów, na przykład Andrzeja Radka – i dojrzał do prawdy o sobie i swoim narodzie, odnalazł w sobie ogromną siłę. Przezwyciężył własne słabości, lęki i konformizm. Od tej pory nie tylko sam się zmienił, ale też potrafił wspierać innych, motywować ich do oporu. Przykład Radka – chłopaka z ubogiej rodziny, zmagającego się z poniżeniem i ciężarami, który dzięki uporowi i pracy osiągnął swoje cele – również pokazuje, jaką moc mamy w sobie.

Co łączy Skawińskiego, Marcina Borowicza i Andrzeja Radka? Wszyscy przechodzili przez trudności, które mogły ich złamać. Jednak nie zrezygnowali z walki. Ból stał się dla nich siłą napędową do zmian, a każde kolejne wyzwanie budowało ich charakter. Udowodnili, że nawet gdy świat jest przeciwko nam, nasza siła tkwi w nas samych – w woli, determinacji, wytrwałości.

Chciałbym, abyście pamiętali o tym, gdy przyjdzie moment zwątpienia. Nie odwracajcie się od swoich problemów i nie bójcie się sięgać po pomoc – przyjaciół, nauczycieli, rodziców. Każda trudność niesie czasem łzy, a czasem upadek, ale tylko podejmując walkę możemy poczuć się prawdziwie silni i spełnieni.

Przesłanie tych lektur jest aktualne również dziś. Czasy się zmieniają, ale wyzwania – choć mają inne nazwy – są podobne. Odnajdźcie w sobie siłę, by stawiać im czoła, a przekonacie się, że warto walczyć o siebie, swoje marzenia i wartości. Bo każdy z nas jest wart tej walki.

Dziękuję za uwagę.