Sława dla walczących nie jest tak ważna jak zwycięstwo. Odnieś się do "Pieśni o Rolandzie" oraz "Kamieni na Szaniec"

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 11.01.2024 o 13:34

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 7.01.2024 o 13:28

Sława dla walczących to temat, który od wieków rozpala wyobraźnię pisarzy, poetów i myślicieli. Jest ona postrzegana jako symbol honoru, odwagi i heroizmu, będąc jednocześnie nagrodą za ofiarę i trud. Jednak z perspektywy czasu i przemyśleń pojawia się pytanie: czy sława jest rzeczywiście tym, o co walczący powinni walczyć, czy też ostateczne zwycięstwo jest wartością nadrzędną. Analiza dwóch dzieł reprezentujących różne epoki i konteksty historyczne – „Pieśni o Rolandzie”, średniowiecznego eposu rycerskiego oraz „Kamieni na Szaniec” Aleksandra Kamińskiego, opisującego działania polskich harcerzy podczas II wojny światowej – pozwala na głębsze zrozumienie tego zagadnienia.

„Pieśń o Rolandzie” to epos opisujący bitwę pod Roncevaux w 778 roku, gdzie hrabia Roland wraz z rycerzami Franków walczy do ostatniego tchu przeciwko muzułmańskim Saracenom. W obliczu nieuniknionej klęski Roland rozważa możliwość wezwania na pomoc króla Karola, niemniej decyduje się tego nie robić. Sławie jako wartości przykłada olbrzymią wagę; woli umrzeć z honorem niż przetrwać jako ten, który zawołał o pomoc w obliczu niebezpieczeństwa. W tym kontekście, heroiczna śmierć jest najwyższym wyrazem rycerskości, za który bohater zostaje wyniesiony do rangi legendy. Sława jest tu wynikiem najwyższego poświęcenia, jednak warto się zastanowić – czy zwycięstwo mogłoby przynieść większe dobro i czy sława była warta tej ofiary?

W porównaniu do „Pieśni o Rolandzie”, „Kamienie na Szaniec” Aleksandra Kamińskiego stawia przed nami zupełnie odmienną perspektywę. Opisane tam wydarzenia z czasów okupacji niemieckiej w Polsce w trakcie II wojny światowej pokazują harcerzy „Szarych Szeregów” jako bojowników o wolność, którzy, choć zdają sobie sprawę z małej ilości sił, podejmują walkę przeciwko okupantowi. Alek, Rudy i Zośka – główni bohaterowie dzieła – podejmują działania, których celem jest nie tylko walka z wrogiem, ale przede wszystkim wyzwolenie ojczyzny spod okupacji. Sława jest efektem ich działań, ale nie jest celem samym w sobie; to zwycięstwo, nawet jeśli miało się odbyć po ich śmierci, stanowi esencję walki. W ostatecznym rozrachunku, pomimo męstwa i heroizmu harcerzy, zwycięstwo nie zostało osiągnięte za ich życia, a sława, jaką zostawili po sobie, choć inspirująca, nie przyniosła wolności.

Analizując oba utwory, zauważamy, że sława i zwycięstwo postrzegane są na przestrzeni wieków w różny sposób. „Pieśń o Rolandzie” gloryfikuje heroizm jako najwyższą wartość, podczas gdy „Kamienie na Szaniec” pokazują, że sława może być także wynikiem działania w imię wyższego celu, którym jest wolność i zwycięstwo. Czy jednak można stwierdzić, że jedno jest ważniejsze od drugiego?

W konkluzji, zarówno sława, jak i zwycięstwo, mają swoją wagę w kontekście walki i poświęcenia. O ile w „Pieśni o Rolandzie” heroizm i sława mogą wydawać się celem samym w sobie, „Kamienie na Szaniec” przypominają, że ostatecznym celem wszelkiego działania powinno być zwycięstwo, nawet jeśli oznacza to odłożenie chwały na bok w imię wyższego dobra. Sława, choć jest ważna, stanowi raczej świadectwo odwagi i determinacji, jednak to zwycięstwo przynosi konkretną zmianę, która ma realny wpływ na losy narodów i historię. W szerszej perspektywie, choć sława przynosi pamięć o bohaterach, to zwycięstwo jest tym, co pozwala społeczeństwom rozwijać się i iść naprzód. Dlatego też, można uznać zwycięstwo za wartość priorytetową, do której sława może jedynie aspirować jako jej dodatek.