Wpływ podróży na człowieka w literaturze. "Kordian" Juliusza Słowackiego i inne dzieła literackie.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 11.01.2024 o 18:48

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 8.01.2024 o 12:36

Podróż jako motyw literacki pojawia się w wielu dziełach, oddając dynamikę zmian wewnętrznych bohaterów, a także wpływając na sposób postrzegania przez nich świata i samych siebie. Do najbardziej znaczących przykładów literackich, które ukazują wpływ podróży na człowieka, należy niewątpliwie "Kordian" autorstwa Juliusza Słowackiego. Przykłady te wyrażają różne aspekty podróży i jej wpływu na ludzką psychikę oraz postrzeganie rzeczywistości.

W "Kordianie", motyw podróży jawi się jako droga bohatera do samopoznania, a także jako metafora dojrzewania społecznego i politycznego. Podróż Kordiana do Rzymu, a szczególnie wspinaczka na Mont Blanc w akcie III, jest symbolicznym aktem poszukiwania i zmaganiami z własnymi ograniczeniami. Podróże te reprezentują transformację wewnętrzną Kordiana, jego walkę z własnymi słabościami i dążenie do ideału. Gdy staje na szczycie, doświadcza momentu objawienia – postrzega siebie w kontekście kosmosu, co ma być nawiązaniem do potrzeby transcendencji i znalezienia własnego miejsca w świecie. Podróż Kordiana ukazuje, że podróże fizyczne są często symbolem podróży w głąb samego siebie i konfrontacji z własnymi lękami i ograniczeniami.

Podobne refleksje przynosi lektura "Małego Księcia" Antoine’a de Saint-Exupéry’ego. Podróż małego bohatera przez różne planetoidy i spotkania z ich mieszkańcami budują jego wrażliwość i rozumienie uniwersalnych wartości, takich jak przyjaźń, odpowiedzialność czy miłość. Wędrówka Małego Księcia jest podróżą ku dorastaniu, zrozumieniu istoty uczuć i relacji międzyludzkich. Również dla czytelnika staje się to symboliczną drogą, która skłania do przemyśleń nad własnym życiem i wyborami. Ta podróż służy zarówno bohaterowi, jak i czytelnikowi, jako narzędzie do lepszego zrozumienia światłej wartości międzyludzkich relacji.

W literaturze polskiej ważnym dziełem, w którym podróż odgrywa ogromną rolę w rozwoju bohatera, jest "Pielgrzym" Zbigniewa Herberta. Protagonista tej poetyckiej książki podróżuje przez historyczne, biblijne i mitologiczne krajobrazy, w których odkrywa fragmenty ludzkiej historii i kultury. Podróż staje się tutaj metaforycznym poszukiwaniem sensu i miejsca człowieka w historii, jest próbą odpowiedzi na pytania o istotę ludzkiej kondycji. Ta podróż podkreśla, że ludzkie doświadczenia i podróże mają odzwierciedlenie w historii oraz w poszukiwaniu tożsamości i sensu własnego istnienia.

Nie sposób również pominąć „W pustyni i w puszczy” Henryka Sienkiewicza, gdzie podróż Stasia i Nel przez Afrykę to nie tylko wyprawa poprzez egzotyczne krajobrazy, ale przede wszystkim szkoła przetrwania, przyjaźni i odpowiedzialności. Dzieci nabywają nowych umiejętności, uczą się wzajemnego wsparcia i rozwijają charaktery w obliczu trudnych sytuacji. Ta podróż jest doskonałym przykładem na to, jak podróże mogą kształtować i rozwijać charaktery ludzkie, ucząc przy tym cennych umiejętności społecznych.

Podróż w literaturze pełni więc bardzo ważną funkcję, będąc nie tylko elementem budowania akcji, ale też narzędziem wpływającym na ewolucję bohaterów. Poprzez wyprawy, bohaterzy odnajdują w sobie odwagę do zmierzenia się z nowymi wyzwaniami, nabywają wiedzy o świecie, ale przede wszystkim uczą się siebie, swojej roli w społeczeństwie, swoich wartości. Podróż odmienia ich, pozostawiając nieusuwalne ślady na ich psychice i osobowości. W świetle analizowanych utworów, podróż jawi się jako nieodłączny element ludzkiego życia, ukazujący, że każde przebycie nowej drogi jest nie tylko ruchem w przestrzeni, ale przede wszystkim kolejnym krokiem w głąb siebie i w lepsze zrozumienie otaczającego nas świata. Ta podróż w głąb samego siebie i w głąb społeczeństwa jest nieodłącznym aspektem literatury i życia.