Niebezpieczeństwo idealizowania rzeczywistości.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 11.01.2024 o 19:13

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 10.01.2024 o 19:23

W poszukiwaniu lepszego życia, wzniosłych wartości czy wręcz doskonałości, ludzkość ma w zwyczaju kreować ideały, które stanowić mają wyznaczniki naszego działania. Pytanie jednak brzmi, czy idealizowanie różnych aspektów rzeczywistości jest zjawiskiem korzystnym, czy też niesie za sobą niebezpieczeństwa? Problem ten można przybliżyć, analizując dzieła literackie, z których wyraźnie wynika, że wizja świata pozbawionego wad, pełnego idealnych ludzi i relacji, może prowadzić do rozczarowania, a nawet tragedii.

Jednym z przykładów, które ilustrują negatywne skutki idealizowania rzeczywistości, jest postać Don Kichota z powieści "Don Kichote" Miguela de Cervantesa. Rycerz z La Manchy, zainspirowany lekturą powieści rycerskich, wyrusza w świat, aby walczyć z niesprawiedliwością i podłością, naśladując swoich bohaterów. Jego perspektywa na rzeczywistość ulega jednak zniekształceniu – widzi rzeczy, których nie ma, a jego wyidealizowany obraz świata rycerskiego nie znajduje oparcia w rzeczywistości. W konsekwencji, Don Kichot nie tylko wystawia na próbę swoją godność i bezpieczeństwo, ale też nieporadnie stara się zmieniać świat na wzór wykreowany w jego imaginacji, co prowadzi do serii komicznych, a czasem tragicznych, nieporozumień. Opowieść o Don Kichocie jest ostrzeżeniem przed takim stopniem idealizacji, który prowadzi do niemożności odróżnienia prawdy od fikcji, co w konsekwencji skutkuje alienacją jednostki i jej niezdolnością do funkcjonowania w społeczeństwie.

Kolejnym przykładem literackim, który porusza kwestię idealizacji, jest "Wielki Gatsby" F. Scotta Fitzgeralda. Gatsby, główny bohater powieści, idealizuje swoją miłość do Daisy do tego stopnia, że staje się ślepy na rzeczywistą naturę swojej ukochanej i na mechanizmy działające w społeczeństwie, w którym żyje. Gatsby buduje wokół siebie iluzję bogactwa i splendoru, wierząc, że dzięki temu będzie mógł powrócić do ideału przeszłości i odbudować utracony romans. Jego obsesja na punkcie idealnej przeszłości prowadzi do destrukcji nie tylko jego własnych marzeń, ale także do ostatecznej tragedii. Historia Gatsby'ego uczy, że nadmierne idealizowanie, szczególnie w kontekście ludzkich relacji i aspiracji, może prowadzić do samozniszczenia.

Idealizowanie rzeczywistości ma również swoje odbicie w "Lalce" Bolesława Prusa. Wątek miłości Wokulskiego do Izabeli Łęckiej ukazuje, jak bardzo idealizowanie drugiej osoby jest destrukcyjne. Wokulski nie tylko umyślnie ignoruje liczne sygnały wskazujące na to, że Łęcka nie podziela jego uczuć, ale także próbuje przekonać sam siebie, że jego miłość może zmienić rzeczywistość. Tragiczne złudzenia, którym ulega bohater, prowadzą go do osobistej i finansowej ruiny, podważających sens jego wszystkich wysiłków. "Lalka" Prusa dowodzi, że widzenie świata przez pryzmat własnych marzeń i pragnień bez uwzględnienia realnych faktów i uczuć innych może prowadzić do głębokiego rozczarowania i porażki w różnych sferach życia.

Podsumowując, dzieła literackie wskazują, że idealizowanie rzeczywistości jest procesem nie tylko ryzykownym, ale wręcz niebezpiecznym. Przez nieumiejętne posługiwanie się ideałami, ludzie narażają się na poważne rozczarowania, mogą tracić kontakt z rzeczywistością i zniekształcać swoje życie, aż do katastrofalnych skutków. Utopijne wizje, choć kuszące, nie powinny przesłaniać nam zdrowego rozsądku i realnej oceny otaczającego nas świata. Ważna jest umiejętność zachowania równowagi pomiędzy marzeniami a rzeczywistością, co jest niezbędne do tego, aby nasze życie było pełne i szczęśliwe, nie zaś serią rozczarowań wynikających z niespełnionych idealizacji.