Różne obrazy miłości i ich wpływ na bohaterów

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 23.01.2024 o 16:04

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 22.01.2024 o 18:47

Miłość – uczucie, które od wieków inspirowało poetów, pisarzy i artystów. To, jak różnorodne mogą być obrazy miłości, widać na kartach wielu dzieł literackich. Uczucie to pełni różne role w ludzkim życiu, wpływając na charaktery, decyzje, a nawet na losy całych społeczeństw. Niejednokrotnie jest motorem działań postaci, ich inspiracją, ale również przyczyną cierpień. Poprzez analizę wybranych dzieł literackich spróbuję odpowiedzieć na pytanie, jak różne obrazy miłości wpływają na bohaterów i ich dalsze losy.

W "Romeo i Julii" Williama Shakespeare’a miłość jest przedstawiona jako uczucie wszechogarniające, które niejako przewyższa wszelkie inne wartości. Tytułowi bohaterowie, pomimo bycia dziećmi zwaśnionych ze sobą rodzin, zakochują się w sobie od pierwszego wejrzenia. Miłość ta jawi się jako silna, impulsywna i bezwarunkowa. Niemniej jednak, jej konsekwencje są tragiczne, gdyż prowadzi do konfliktu, śmierci, a w ostatecznym rozrachunku do samobójstwa zakochanych. W tym przypadku miłość jawi się jako siła destrukcyjna, ale paradoksalnie, przynosi ostateczne pojednanie skłóconych rodów.

Inny obraz miłości znajdziemy w "Granicy" Zofii Nałkowskiej. Tutaj uczucie miesza się z wyborami społecznymi, ambicjami oraz poszukiwaniem własnej tożsamości. Zenon Ziembiewicz, kierując się zakorzenionymi w nim ideałami społeczno-obyczajowymi i chęcią awansu społecznego, rezygnuje z miłości do ubogiej Justyny, wybierając małżeństwo z bogatą Elżbietą Biecką. Miłość wydaje się być tu przede wszystkim funkcją statusu społecznego, instrumentem i narzędziem do osiągnięcia wyższej pozycji. Konsekwencje takiego wyboru są jednak bolesne zarówno dla Ziembiewicza, który nigdy nie odnajduje prawdziwego szczęścia, jak i dla Justyny, której życie staje się serią tragicznych zdarzeń.

Kontrastują z tym "Lalka" Bolesława Prusa, gdzie miłość wysuwa się na pierwszy plan jako najważniejszy cel życia. Stanisław Wokulski, główny bohater tej powieści, kieruje swoje działania w stronę zdobycia serca Izabeli Łęckiej, nie licząc się z kosztami i konsekwencjami. Miłość ta, choć nieszczęśliwa i pełna nieodwzajemnionych uczuć, jest siłą napędową bohatera, motywuje go do pracy na rzecz własnego rozwoju i nauki. Nie ma tutaj jednak happy endu – Izabela nie jest w stanie odwzajemnić uczuć Wokulskiego, a jego miłość staje się przyczyną rozczarowania i zniechęcenia.

Miłość potrafi także być inspiracją i sensem życia, co widzimy na przykładzie Orfeusza i Eurydyki w mitologii greckiej. Uczucie Orfeusza do swej żony jest tak wielkie, że po jej śmieci decyduje się on na zstąpienie do świata zmarłych, by ją odzyskać. Ta wędrówka jest symbolem walki i poświęcenia w imię miłości oraz siły, jaką miłość daje człowiekowi. W tym wypadku miłość nie tylko kształtuje charakter bohatera, ale także jest podłożem epickiej przygody, która przemawia do wyobraźni pokoleń.

Różne obrazy miłości w literaturze ukazują, iż jest to uczucie o wielu obliczach, zarówno tych pozytywnych, jak i negatywnych. Niezależnie od tego, czy miłość w danych dziełach jest siłą konstruktywną czy destruktywną, w każdym przypadku wywiera ona znaczący wpływ na bohaterów i decyzje, które podejmują. Stanowi podstawę dramatycznych konfliktów, ale i momenty największej ekstazy. Bez wątpienia jest ona jednym z najpotężniejszych i najbardziej uniwersalnych tematów literackich, co potwierdzają przywołane przeze mnie dzieła.