Człowiek-marionetka w teatrze świata element czyjegoś planu, kowal własnego losu.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 1.02.2024 o 18:10

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 31.01.2024 o 10:24

Rozważając problematykę bycia marionetką w teatrze świata bądź kowalem własnego losu, stajemy przed dylematem dotyczącym struktury naszego istnienia i determinacji naszych działań. Czy rzeczywiście jesteśmy jedynie elementami czyjegoś planu, bez możliwości wpływania na nasz los? A może to my sami kształtujemy nasze życie, będąc niczym średniowieczny kowal, który z determinacją i precyzją wykuwa własny miecz?

Na przestrzeni wieków filozofowie i pisarze wielokrotnie podjęli próbę odpowiedzi na postawione pytania. Wiele dzieł literackich porusza tematykę determinacji i wolnej woli, stawiając jej bohaterów w roli ludzi bez możliwości wyboru lub wręcz przeciwnie – jako twórców własnego losu.

Jednym z najsłynniejszych przykładów człowieka, który w pewnym sensie staje się marionetką w rękach wyższej siły, jest bohater tragiczny Sofoklesa, Edyp. Jego los wydaje się być z góry przesądzony przez wróżbę mówiącą o tym, że zabije ojca i ożeni się z własną matką. Mimo zdecydowanych prób uniknięcia przepowiedni, Edyp bezwiednie spełnia ją, stając się ofiarą okrutnej gry losu, który wydaje się być nieuchronny i niezmienialny.

Zupełnie inny obraz człowieka przedstawia William Szekspir w swojej twórczości. Hamlet, książę duński, boryka się z wątpliwościami związanymi z zemstą za śmierć ojca. W odróżnieniu od Edypa, Hamlet ma wybór – może działać lub pozostać w stanie niezdecydowania. Mimo obecności zewnętrznych wpływów, takich jak pojawienie się ducha ojca, to on sam podejmuje decyzje, choć nie zawsze przynoszą one pożądane skutki. Tym samym, obraz człowieka kreowany przez Szekspira to raczej kowal własnego losu niż bezwolna marionetka.

Rozpatrywanie naszego wpływu na los znajduje swoje odzwierciedlenie również w nowszych dziełach, takich jak "Proces" Franza Kafki. Główny bohater, Józef K., zostaje aresztowany i oskarżony bez podania przyczyny ani dowodów. Z pozoru może wydawać się, że staje się marionetką w absurdalnym świecie biurokracji i niejasnych reguł. Jednak Kafka pokazuje również, że to Józef K. podejmuje decyzje dotyczące swojej obrony i w jaki sposób poradzić sobie z sytuacją, nawet jeśli skutki tych działań są dalekie od oczekiwanych.

Na tle tych rozważań dobrze jest wspomnieć również o innym aspekcie: współczesnych teoriach psychologicznych i socjologicznych, które mówią o wpływie indywidualnego działania na kształtowanie własnej przyszłości i osobowości. Nawet taka koncepcja jak fatalizm, która przyznaje nadrzędny wpływ sił zewnętrznych na życie człowieka, nie neguje całkowicie wpływu jednostki na własny los.

Zastanawiając się nad tym, czy jesteśmy marionetkami czy kowalami własnego losu, dochodzimy do wniosku, że prawda zwykle leży gdzieś pośrodku. Na kartach literatury wielokrotnie pojawiają się postacie, których los wydaje się być z góry określony przez siły zewnętrzne, ale równocześnie te same postacie pokazują, że mimo wszystko posiadają określoną autonomię. Możemy zatem przyjąć, że choć nie mamy pełnej kontroli nad wszystkimi aspektami naszego istnienia, to jednak w dużej mierze to my jesteśmy twórcami własnego przeznaczenia. Niezależnie od działania losu, nasze wybory, postawy i działania mają fundamentalne znaczenie dla kształtu naszego życia.