Proces przyjęcia Grecji do Wspólnot Europejskich: Warunki, przemiany ustrojowe.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 16.02.2024 o 12:32

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 11.02.2024 o 21:17

Przystąpienie Grecji do Wspólnot Europejskich stanowiło istotny moment zarówno dla samych Wspólnot, jak i dla Grecji, ponieważ była to pierwsza ekspansja od czasu utworzenia Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej przez sześć państw założycielskich w 1957 roku. Grecja złożyła oficjalny wniosek o członkostwo w EWG w 1975 roku, a proces akcesji zakończył się w 1981 roku. Skomplikowany proces negocjacji i wypełnianie wymagań poniekąd kreśliło nowy standard dla przyszłych krajów aspirujących do członkostwa w Unii Europejskiej.

Warunki, które musiał spełnić kraj aspirujący do członkostwa w Wspólnotach Europejskich, nie zostały sprecyzowane w jednym dokumencie na sposób listy, a raczej zarysowane zostały przez zasady i cele wspólnoty. Kopenhaskie kryteria stanowiące standard dla państw dążących do przystąpienia do Unii Europejskiej zostały sformułowane znacznie później, więc w przypadku Grecji odniesienie do nich jest anachroniczne. W związku z tym, przy ostatecznej decyzji w sprawie akcesji Grecji ważne były przede wszystkim kontekst polityczny i sytuacja wewnętrzna kraju.

Przyjęcie Grecji do Wspólnot Europejskich nastąpiło w okresie kilka lat po obaleniu wojskowej dyktatury juntów w 1974 roku. Aby móc ubiegać się o członkostwo w strukturach europejskich, Grecja musiała dokonać znaczących przemian ustrojowych, które miały na celu przekształcenie kraju w demokrację parlamentarną. Przemiany te były symbolem porzucenia autorytarnych metod rządzenia i wyznacznikiem gotowości do działania na rzecz wspólnych wartości i zasad demokratycznych, które są fundamentalne dla państw członkowskich.

Dodatkowo, Grecja musiała podejmować działania zmierzające do zbliżenia swojego gospodarstwa krajowego do średniej europejskiej. Z punktu widzenia ekonomicznego kraje członkowskie oczekiwały od Grecji realizacji programów stabilizacyjnych, modernizacji przemysłu oraz poprawy infrastruktury, co było wymagane dla zapewnienia konkurencyjności gospodarki w ramach EWG. Reformy gospodarcze były zatem konieczne nie tylko dla wewnętrznego rozwoju kraju, ale też dla skutecznego włączenia się w jednolity rynek europejski.

Warto też zwrócić uwagę na aspekt polityczny akcesji Grecji. Decyzja o rozszerzeniu Wspólnot na południe Europy nie była wolna od motywacji politycznej. W dobie zimnej wojny, rozwijający się blok europejski dążył do zapewnienia sobie silniejszej pozycji na arenie międzynarodowej. Włączenie Grecji miało w tym kontekście również wymiar strategiczny.

Artykuły naukowe, monografie, publikacje instytucji unijnych i dokumenty archiwalne podkreślają, że przyjęcie Grecji do Wspólnot Europejskich było wyzwaniem, zarówno dla samej Grecji, jak i dla Europejskiej Wspólnoty, ale także szansą na stabilizację geopolityczną i ekonomiczną w regionie. Grecja, dążąc do członkostwa, musiała podjąć szereg reform mających na celu dostosowanie wewnętrznego porządku prawnego i gospodarczego do wymogów i oczekiwań wspólnotowych.

Podsumowując, Grecja, aby móc zostać przyjęta do Wspólnot Europejskich, musiała zrealizować szereg ważnych przemian ustrojowych, które zapewniłyby stworzenie podstaw demokratycznego państwa prawa oraz reformy gospodarcze, by sprostać wyzwaniom stojącym przed krajem na rynku wspólnotowym. Przystąpienie to nie było tylko procesem technicznym, ale przede wszystkim manifestacją przemian politycznych i gospodarczych w kraju, które okazały się być kamieniem milowym na drodze do zjednoczonej Europy.