Przemówienie na temat znaczenia domu jako miejsca dla każdego człowieka: Odwołanie do dwóch lektur obowiązkowych, w tym „Pana Tadeusza”

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: wczoraj o 13:59

Rodzaj zadania: Zadanie domowe

Dodane: 7.02.2026 o 15:09

Drodzy koledzy i koleżanki!

Zebraliśmy się tutaj, by zastanowić się nad prawdziwym znaczeniem słowa "dom". Czy kiedykolwiek zastanawialiście się, co on dla Was znaczy? Czy dom to jedynie ściany, dach i podłoga, czy może coś więcej? Postaram się Was dziś przekonać, że dom to znacznie więcej niż tylko mury – to najważniejsze miejsce dla każdego człowieka. W swojej przemowie odwołam się do klasycznej polskiej literatury, w tym do "Pana Tadeusza" Adama Mickiewicza oraz "Kamieni na szaniec" Aleksandra Kamińskiego.

Zacznijmy od "Pana Tadeusza". Ach, Pana Tadeuszu, epopeja narodowa, która maluje słowem obraz polskiej ziemi! Mickiewicz w swoim dziele przedstawia Soplicowo jako serce polskości, miejsce pełne tradycji, ciepła i rodzinnych wartości. Dla Tadeusza i jego bliskich dom to coś więcej niż konstrukcja - to przestrzeń, gdzie bije serce rodziny, gdzie wartości przekazywane są z pokolenia na pokolenie. Czyż nie możemy porównać Soplicowa do naszych własnych domów, gdzie uczymy się miłości, zaufania i wzajemnego wsparcia? To właśnie w domu uczymy się, kim jesteśmy i skąd pochodzimy.

Słuchajcie! Dom jako miejsce pełne wspomnień i uczuć. W "Panu Tadeuszu" Mickiewicz pięknie przedstawia ciepło rodzinne i harmonię we wspólnej przestrzeni. To tutaj rozgrywają się najważniejsze momenty życia bohaterów. Czyż my nie doświadczamy podobnych chwil w swoich domach? Czy nie jest to miejsce, do którego wracamy z utęsknieniem, gdzie czeka na nas ciepły posiłek i uśmiech rodziców? To tu poznajemy pierwsze smaki, dźwięki, zapachy – wszystko, co tworzy niewidzialne, lecz trwałe nici naszych wspomnień. Znajdźcie w swoich sercach podobne uczucia do tych, które Tadeusz odkrywał w dworku w Soplicowie!

Przenieśmy się teraz do realiów wojennych w "Kamieniach na szaniec". W tej lekturze dom nabiera innego wymiaru – staje się symbolem tęsknoty, marzeniem o powrocie do normalności. Bohaterowie Kamińskiego, Zośka, Rudy i Alek, walczą o wolność, ale w ich sercach zawsze żywa jest myśl o domu. Jest on dla nich ostoją, której brakuje, miejscem, gdzie pragną wrócić po zmaganiach na froncie. Może nie zawsze zdajemy sobie z tego sprawę, ale nawet najsilniejsi potrzebują przystani, miejsca, gdzie można odetchnąć, poczuć się bezpiecznie, choć na moment zapomnieć o zmaganiach. Pomyślcie o tym – jak wiele znaczy dla Was miejsce, do którego zawsze możecie wrócić?

Czyż dom nie jest metaforą bezpieczeństwa i miłości? Gdy patrzymy na dom, nie widzimy jedynie ścian i dachu – widzimy wszystko, co jest najcenniejsze. Dom to miejsce, gdzie bije serce rodziny niczym zegar odmierzający najważniejsze chwile naszego życia. To miejsce, które kształtuje naszą osobowość, uczy pokory, ale i odwagi. To tutaj uczymy się mówić "kocham" oraz "dziękuję", to tutaj, w domowym cieple, zrozumiemy wartości, które będą prowadzić nas przez życie.

Powtarzam, drodzy uczniowie: dom to nie tylko mury! Dom to najważniejsze miejsce dla każdego z nas. To przestrzeń, w której kształtują się nasze marzenia, aspiracje, gdzie uczymy się, jak być dobrym i uczciwym człowiekiem. Wasz dom to także miejsce, które Was chroni, otacza opieką i miłością – nie pozwólcie, by Wasze serca zapomniały, jak bardzo jest to cenne.

Na koniec, pytanie retoryczne – czym byłoby nasze życie bez tego miejsca, które nazywamy domem? Czy bylibyśmy tymi ludźmi, którymi jesteśmy teraz? Niech te refleksje towarzyszą Wam w codziennym życiu. Dom to więcej niż mury, to fundamenty, na których budujemy całą naszą egzystencję. Dbajmy o nasze domy, pamiętajmy o ich prawdziwej wartości i uczmy się czerpać z tej niewidzialnej, lecz nieocenionej siły.

Dziękuję za uwagę.