Młodość Wokulskiego w „Lalce” Bolesława Prusa: Relacje z ojcem, U Hopfera, Scena symboliczna - wychodzenie z piwnicy, Marzenia o zdobywaniu wiedzy i nauce.
Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 13.01.2026 o 8:32
Rodzaj zadania: Zadanie domowe
Dodane: 26.05.2025 o 16:52
Streszczenie:
Poznaj młodość Wokulskiego w Lalce Bolesława Prusa: relacje z ojcem, praca u Hopfera, scena wychodzenia z piwnicy i marzenia o nauce. Dla uczniów szkół średnich
Bolesław Prus, tworząc "Lalkę", głęboko wniknął w rozważania nad kondycją społeczeństwa polskiego w drugiej połowie XIX wieku. Jego dzieło ukazuje postać głównego bohatera, Stanisława Wokulskiego, w sposób niezwykle złożony. Młodość Wokulskiego stanowi kluczowy element w zrozumieniu jego późniejszych decyzji i działań. Przyjrzyjmy się tej wstępnej fazie jego życia, analizując ją w kontekście kilku kluczowych elementów.
1. Relacje z ojcem: pochodzenie i kłótnie
Stanisław Wokulski wywodził się z niższej warstwy szlacheckiej, co miało znaczący wpływ na jego życie i sposób, w jaki postrzegał świat. Jego ojciec, będący zrujnowanym szlachcicem, utracił resztki majątku w wyniku nietrafionych inwestycji i braku zdolności adaptacji do nowych warunków gospodarczych. Relacje ojca z synem były napięte i oznaczone ciągłymi kłótniami, wynikającymi z rozpaczliwego poczucia niespełnienia ojca. W jednej z rozmów ojciec cynicznie zauważa: "Zobaczysz, że ci się to kiedyś przyda", odnosząc się do niełatwej sytuacji życiowej. Młody Wokulski, nie znajdując zrozumienia i akceptacji w domu, coraz bardziej pragnął odnaleźć własną drogę.Wokulski, jako syn zrujnowanego szlachcica, czuł głębokie pragnienie, aby zaprzeczyć dziedzictwu ubóstwa i dorównać bogatszym. Jednocześnie wspomnienia z dzieciństwa pełne frustracji i braku miłości uczyniły go osobą, u której walka z wewnętrznym niepokojem stała się codziennością.
2. U Hopfera
Istotnym etapem w młodości Wokulskiego była praca u Hopfera, warszawskiego kupca, który wprowadził go w świat handlu i społecznych rozgrywek. Wokulski zdobył tam pierwsze umiejętności, które później okazały się niezbędne w prowadzeniu własnych interesów. Hopfer otworzył przed młodym Stanisławem nowe perspektywy, dając mu praktyczną wiedzę z zakresu ekonomii i funkcjonowania mechanizmów społecznych w ówczesnej Warszawie.W pracy u Hopfera Wokulski zaznał wartości ciężkiej pracy i jak sam wspomina, stał się "żywym przykładem przydatności uporu i pracy". To doświadczenie nauczyło go również odporności na niepowodzenia, rozwijając w nim cechy stoika, które towarzyszyły mu przez całe życie.
3. Scena symboliczna: wychodzenie z piwnicy
Jedną z najbardziej symbolicznych scen w życiu młodego Wokulskiego było wychodzenie z piwnicy, w której przez dłuższy czas przebywał z powodu ciężkich warunków materialnych. Ta scena nosi w sobie wyraźne alegoryczne znaczenie – piwnica symbolizuje mroki i ograniczenia, z których Stanisław próbuje się wyrwać.Proces wychodzenia z piwnicy można interpretować jako początek jego drogi do samodoskonalenia i walki z przeciwnościami losu. Opuszczanie mrocznego i ciasnego miejsca stało się alegorią jego wewnętrznego przebudzenia i dążenia do swobody, którą mógł osiągnąć dzięki wiedzy i umiejętnościom. "Wyszedł z piwnicy i stanął twarzą do świata", pisał Prus, przedstawiając moment przełomu w życiu bohatera.
4. Marzenia o zdobywaniu wiedzy i nauce
Niezależnie od przeciwności losu, Wokulski nie porzucał marzeń o nauce i zdobywaniu wiedzy. Jego zamiłowanie do książek było dla niego ucieczką od trudnej rzeczywistości oraz sposobem na realizację marzeń o lepszej przyszłości. Jako młody chłopak czytał z zapałem, mimo niezrozumienia ze strony otoczenia, a jego pasja do nauki była nie tylko środkiem do ucieczki od rzeczywistości, ale również fundamentem jego aspiracji do niezależności.Wiedza, którą Wokulski zdobywał, była nie tylko celem samym w sobie, ale także narzędziem do utrzymania się na powierzchni w społeczeństwie, które często oceniało ludzi przez pryzmat ich pochodzenia. Choć brak środków finansowych uniemożliwił mu formalne studia, każdą wolną chwilę poświęcał na samodzielne pogłębianie wiedzy, co podkreślał: "Nie jesteś dzieckiem, idź drogą, którą wybierzesz".
Podsumowując, młodość Stanisława Wokulskiego była pełna kontrastów i dylematów, które nie tylko ukształtowały jego charakter, ale również przygotowały go na wyzwania, jakie czekały w dorosłym życiu. Te lata stanowiły fundament jego dążeń do samodoskonalenia i niezależności, które towarzyszyły mu przez całe życie. To właśnie determinacja, nieustanna chęć poszerzania wiedzy i zdolność do pokonywania przeszkód uczyniły z Wokulskiego postać niezwykle wyjątkową w literaturze polskiej.
Oceń:
Zaloguj się aby ocenić pracę.
Zaloguj się