Kordian" - streszczenie i problematyka

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 30.05.2024 o 14:51

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 30.05.2024 o 14:47

Kordian" to dramat Juliusza Słowackiego, który został wydany w 1834 roku w Paryżu, podczas epoki romantyzmu. W tamtych czasach Polska znajdowała się pod zaborami i walczyła o odzyskanie niepodległości. Słowacki, podobnie jak wielu innych romantyków, był głęboko zaangażowany w sprawy narodowe. "Kordian" powstał jako reakcja na "Dziady cz. III" Adama Mickiewicza, ale również jako próba zdefiniowania innej formy romantycznej walki, różniącej się od mesjanizmu Mickiewicza.

Dramat ten odgrywa niesamowicie ważną rolę w literaturze polskiej jako jeden z najbardziej znaczących utworów romantycznych. Przedstawia on tragiczne losy młodego bohatera, który próbuje znaleźć sens i cel życia, w kontekście narodowej walki o niepodległość. Kontrastując z "Dziadami cz. III", gdzie dominują mistyczne i patriotyczne uniesienia, "Kordian" przyjmuje bardziej pesymistyczny ton i podkreśla wewnętrzne konflikty człowieka.

Fabuła "Kordiana" rozpoczyna się od prologu, który jest sceną pełną symboliki. W chacie w Karpatach odbywa się diabelski sabat, podczas którego Szatan planuje klęskę Polaków. To symboliczne zgromadzenie jest również miejscem debaty trzech postaci na temat literatury narodowej, co wprowadza główny temat dzieła – krytykę narodowych wad i słabości.

Pierwszy akt skupia się na młodości Kordiana, głównego bohatera. Młody Kordian przeżywa trudne chwile: śmierć przyjaciela i nieszczęśliwa miłość do Laury wpędzają go w głęboką depresję. Mimo iż jego opiekun Grzegorz stara się go pocieszyć i nauczyć innych form walki i wartości, Kordian nie znajduje pocieszenia. W akcie desperacji podejmuje próbę samobójczą, która jednak kończy się niepowodzeniem.

Drugi akt to podróż Kordiana, która ma na celu odnalezienie sensu i celu jego istnienia. Jego podróż rozpoczyna się od Londynu, gdzie odkrywa potęgę pieniądza poprzez dialog z dozorcą parku. Z Londynu bohater udaje się do Dover, gdzie po spotkaniu z twórczością Szekspira doznaje frustracji, uświadamiając sobie nieosiągalność ideałów poetyckich. Następnie Kordian trafia do Włoch, gdzie jego romans z Wiolettą kończy się odkryciem jej materializmu. W Watykanie spotyka papieża, który okazuje obojętność wobec sprawy polskiej. Kulminacyjnym momentem jego podróży jest monolog na Mount Blanc, gdzie Kordian doznaje wewnętrznej przemiany i nabiera przekonania o konieczności czynu.

Trzeci akt obejmuje powrót Kordiana do Polski. W Warszawie bohater obserwuje obojętność tłumu wobec koronacji cara, co budzi w nim gniew i poczucie niemocy. Następnie w podziemiach katedry spotyka się z przywódcami spisku, którzy planują zamach na cara. Kordian podejmuje się tego zadania, lecz podczas próby zabójstwa cara doświadcza wewnętrznego załamania i nie jest w stanie go dokonać. Jego wewnętrzna walka i lęki doprowadzają go do szpitala dla obłąkanych, gdzie Szatan podważa jego ideały. Ostatecznie, Kordian zostaje skazany na śmierć i egzekucja ma miejsce na placu Saskim, co symbolicznie kończy dramat.

Jednym z głównych tematów "Kordiana" jest walka o niepodległość. Słowacki krytykuje mesjanizm Mickiewicza, proponując alternatywne formy oporu, które ukazują bardziej realistyczne podejście do narodowej walki. Słowacki pokazuje, że sam romantyczny zryw i poświęcenie to za mało; konieczne są realistyczne działania i jasna wizja celu.

Dramat krytycznie odnosi się również do polskiego społeczeństwa, zwłaszcza szlachty i inteligencji. Słowacki wytyka bierność i słabość przywódców powstania, co w jego mniemaniu znacząco przyczyniło się do klęsk narodowych. Poprzez postać Kordiana, autor eksponuje potrzebę indywidualizmu i wielkich aspiracji, które jednak często są skazane na tragiczne niepowodzenie.

Symbolika w "Kordianie" jest bogata i wieloznaczna. Kotły czarownic na początku dramatu mogą być interpretowane jako alegoria nieudolności dowódców. Strach i imaginacja, które gnębią Kordiana, to metafory wewnętrznych demonów, które hamują jego działania. Motyw Winkelrieda narodów sugeruje, że Polska, jako ofiara, może stać się kluczowym elementem w walce o wolność w Europie.

Podsumowując, "Kordian" Juliusza Słowackiego to kompleksowy dramat, który łączy w sobie bogatą symbolikę i głęboką analizę społeczną z osobistymi doświadczeniami autora. Mimo że od jego wydania minęło niemal dwieście lat, utwór pozostaje aktualny, ponieważ ukazuje fundamentalne problemy związane z walką o wolność i tożsamość narodową. Tragiczną postać Kordiana można interpretować jako wiecznie niepokojącego się intelektualisty, który nieustannie szuka sensu w świecie pełnym chaosu i niesprawiedliwości. "Kordian" to dzieło, które z pewnością wpłynęło i nadal wpływa na kolejne pokolenia literatów i czytelników.