Czy każdy człowiek zasługuje na drugą szansę? Napisz rozprawkę w której rozważysz ten problem - odwołaj się do lektury obowiązkowej i innego tekstu literackiego.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 30.05.2024 o 19:03

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 30.05.2024 o 18:52

W literaturze często pojawia się motyw drugiej szansy, który pozwala bohaterom na odkupienie swoich win i poprawę swojego życia. Czy jednak każdy człowiek zasługuje na taką możliwość? W niniejszym wypracowaniu rozważę ten problem, analizując przykłady z literatury obowiązkowej oraz innych tekstów literackich, przyglądając się postaciom takim jak Ebenezer Scrooge z „Opowieści wigilijnej” Charlesa Dickensa, Jacek Soplica z „Pana Tadeusza” Adama Mickiewicza, Harpagon ze „Skąpca” Moliera oraz Anna Karenina z powieści Lwa Tołstoja.

Ebenezer Scrooge z „Opowieści wigilijnej” Charlesa Dickensa jest klasycznym przykładem skąpca i mizantropa, który wierzy tylko w potęgę pieniędzy. Jego życie jest puste i pozbawione prawdziwych emocji, co skutkuje samotnością i brakiem relacji z innymi ludźmi. Scrooge zyskuje jednak możliwość zmiany swojego życia, kiedy odwiedzają go duchy przeszłości, teraźniejszości i przyszłości. Duchy pozwalają mu spojrzeć na swoje życie z dystansem, przypominając dawne wartości i relacje, które kiedyś były dla niego ważne. Dzięki tej duchowej podróży, Scrooge otwiera się na empatię i zaczyna rozumieć, że życie to coś więcej niż pieniądze.

Jego przemiana jest spektakularna: Scrooge staje się hojnym człowiekiem, który pomaga potrzebującym i poprawia relacje z rodziną, zwłaszcza z siostrzeńcem Fredem. Okazuje skruchę za swoje wcześniejsze postawy i działania, co wskazuje, że zasłużył na drugą szansę i potrafił ją w pełni wykorzystać. Dickens, przedstawiając przemianę Scrooge'a, pokazuje, że prawdziwa skrucha i chęć naprawienia swoich błędów mogą prowadzić do odkupienia, a zatem taka osoba zasługuje na drugą szansę.

Podobnie, Jacek Soplica z „Pana Tadeusza” Adama Mickiewicza jest postacią, która przechodzi znaczącą przemianę. Młodzieńcza porywczość i nieszczęśliwa miłość do Ewy Horeszkówny prowadzą go do tragicznego wydarzenia – przypadkowego zabójstwa Stolnika Horeszki w trakcie ataku Moskali. Ta zbrodnia naznacza życie Soplicy, który postanawia odpokutować swoje winy. Przyjmuje imię Księdza Robaka i angażuje się w walkę o niepodległość Polski, narażając swoje życie w tej szczytnej sprawie. Jego poświęcenie dla kraju i obrona członków rodu Horeszków, mimo dawnych konfliktów, świadczą o jego głębokiej skrusze i chęci naprawienia swoich błędów.

Soplica w pełni zasługuje na drugą szansę, którą otrzymuje w oczach innych postaci oraz czytelników. Jego akt śmierci, który jest punktem kulminacyjnym jego odkupienia, zamyka dramatyczny rozdział życia, potwierdzając, że prawdziwe odkupienie jest możliwe.

Inaczej przedstawia się sytuacja Harpagona ze „Skąpca” Moliera. Harpagon to skąpiec z natury, który nie zmienia swoich przyzwyczajeń ani postawy, nawet gdy jego dzieci domagają się uwagi i zrozumienia. Jego jedynym celem jest pomnażanie majątku, ignorując przy tym potrzeby i uczucia swoich bliskich. Brak skruchy i jakiejkolwiek chęci zmiany postawy sprawia, że nie zasługuje on na drugą szansę. Molier, portretując Harpagona, pokazuje, że jeśli ktoś nie okazuje najmniejszego pragnienia poprawy, nie zasługuje na odkupienie ani drugą szansę.

Anna Karenina z powieści Lwa Tołstoja to postać, która również nie wykorzystuje drugiej szansy. Zdradza swojego męża z hrabią Wrońskim, co prowadzi do skandalu w społeczeństwie. Mąż Anny, Karenin, mimo zdrady, daje jej wiele okazji do powrotu do rodziny. Jednak Anna stale wraca do Wrońskiego, ignorując możliwość ratowania swojego małżeństwa i relacji z dzieckiem. Jej tragiczna śmierć, samobójstwo, stanowi dramatyczny finał jej historii. W przypadku Anny, mimo licznych szans na poprawę, nie potrafi ona zmienić swojego postępowania, co ostatecznie prowadzi do jej upadku.

Podsumowując, analiza literackich przykładów pokazuje, że druga szansa zależy od intencji, skruchy oraz działań podejmowanych w celu naprawienia krzywd. Scrooge i Soplica to postacie, które dzięki swojej przemianie zasłużyły na drugą szansę i potrafiły ją w pełni wykorzystać. Z kolei Harpagon i Anna Karenina, pomimo różnych możliwości, nie potrafili ani nie chcieli zmieniać swojego zachowania, przez co nie zasłużyli na drugą szansę.

Literatura dostarcza licznych przykładów, które pozwalają lepiej zrozumieć, kiedy i dlaczego ludzie zasługują na odkupienie. Reflectując nad własnym życiem, warto zastanowić się, czy jesteśmy gotowi dawać drugie szanse innym, dostrzegając ich prawdziwe intencje i chęć poprawy.