Napisz rozprawkę, w której rozważysz, czy w relacjach międzyludzkich lepiej kierować się sercem czy rozumem. W argumentacji odwołaj się do lektury obowiązkowej oraz do innego utworu literackiego.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 1.06.2024 o 19:29

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 1.06.2024 o 19:11

Relacje międzyludzkie, od zawsze pełne dynamiki i złożoności, stanowią centralny punkt wielu utworów literackich, eksplorując podstawowe pytanie: czy w budowaniu tych relacji najlepiej kierować się sercem czy rozumem? Konflikt między emocjami a racjonalnością jest tematem o odwiecznym znaczeniu, który literaci podejmują w różnoraki sposób, ukazując zarówno pozytywne, jak i negatywne konsekwencje dominacji jednej z tych sfer. W niniejszym wypracowaniu przeanalizujemy dwa ważne dzieła literackie: "Małego Księcia" Antoine'a de Saint-Exupéry'ego oraz "Świętoszka" Moliera, aby zrozumieć, jak równowaga między sercem a rozumem może prowadzić do pewniejszego i szczęśliwszego życia społecznego.

"Mały Książę" Antoine'a de Saint-Exupéry'ego, opublikowany w 1943 roku, to alegoryczna opowieść, która jest jednocześnie literackim arcydziełem i głęboką analizą ludzkiej natury. Historia opowiada o młodym księciu, który opuszcza swoją małą asteroidę, aby odkrywać wszechświat i poznać jego różnorodne mieszkańce. W trakcie swoich podróży, Mały Książę spotyka różne postacie, z którymi nawiązuje głębokie relacje, dając przy tym czytelnikom bezcenne lekcje o naturze przyjaźni, miłości i odpowiedzialności.

Główną osią narracyjną jest relacja Małego Księcia z Różą, którą pozostawił na swojej planecie. Ich więź jest emocjonalnie intensywna, pełna miłości, ale także cierpienia. Serce Małego Księcia skłania go do zainwestowania swoich emocji w relację z wymagającą i kapryśną Różą. Opuszczenie jej jest dla Małego Księcia źródłem wielkiego bólu, co pokazuje, że kierowanie się wyłącznie uczuciami może prowadzić do zranienia. Jest to przykład sytuacji, gdzie serce dominuje nad rozumem, powodując emocjonalne rozczarowania.

Podczas swoich podróży Mały Książę spotyka również Lisa, którego nauki stanowią klucz do zrozumienia znaczenia równowagi między sercem a rozumem. Lis uczy Małego Księcia, że "dobrze widzi się tylko sercem. Najważniejsze jest niewidoczne dla oczu". To zrozumienie pozwala Małemu Księciu odkryć głębszą prawdę o swojej relacji z Różą - miłość wymaga cierpliwości, zrozumienia i odpowiedzialności, a nie tylko bezrefleksyjnego podążania za emocjami. Mały Książę, ucząc się tej prawdy, łączy swoje emocje z mądrością, zdobywając wewnętrzny spokój i zrozumienie.

W przeciwieństwie do "Małego Księcia", "Świętoszek" Moliera, komedia napisania w 1665 roku, ukazuje zupełnie inną dynamikę między sercem a rozumem. Utwór opowiada historię Orgona, który staje się ofiarą manipulacji Tartuffe'a, oszusta udającego pobożnego człowieka. Orgon, kierując się swoim dobrotliwym sercem i uczuciami religijnymi, w pełni ufa Tartuffe'owi, co prowadzi do serii nieszczęść i niemalże ruiny jego rodziny.

Orgon jest postacią, której empatia i emocjonalna naiwność dominują nad racjonalnymi osądami. Jego niezachwiana wiara w Tartuffe'a, pomimo oczywistych sygnałów ostrzegawczych od reszty rodziny, pokazuje, jak brak równowagi między sercem a rozumem może prowadzić do poważnych problemów i być źródłem wyzysku.

Tartuffe, z kolei, jest przykładem postaci, która kieruje się wyłącznie rozumem, lecz w sposób wyrachowany i egoistyczny. Jest on mistrzem manipulacji, wykorzystującym umysłowe zdolności do osiągania osobistych celów, niezależnie od kosztów ponoszonych przez innych. Brak serca w jego działaniach czyni go postacią zupełnie pozbawioną empatii, a jego racjonalizm staje się narzędziem destrukcji.

W kontekście obu tych utworów widzimy, jak brak równowagi między sercem a rozumem prowadzi do problemów i tragedii. Mały Książę, zdobywając mądrość od Lisa, znajduje harmonię między swoimi uczuciami a rozsądkiem, co pozwala mu na głębsze zrozumienie siebie i innych. Orgon, natomiast, płaci wysoką cenę za swoją emocjonalną naiwność, stając się łatwym celem dla Tartuffe'a, postaci ucieleśniającej chłodny, egoistyczny racjonalizm.

Harmonia między sercem a rozumem jest odwiecznym ideałem, którego ślady znajdziemy już w starożytnej filozofii. Starożytni Rzymianie uważali umiar za najwyższą cnotę, dowodząc, że zarządzanie nadmiarem każdej cechy prowadzi do neurotycznych udręk lub zimnego racjonalizmu. Taki wachlarz postaw jest doskonale zilustrowany w literaturze, gdzie bohaterowie często muszą znaleźć złoty środek, by osiągnąć pełnię życia.

Podsumowując analizę "Małego Księcia" i "Świętoszka", można stwierdzić, że najlepszym sposobem na szczęśliwe i zdrowe relacje międzyludzkie jest zachowanie harmonii między sercem i rozumem. Brak równowagi prowadzi do cierpienia, niezrozumienia i wypaczeń. Refleksja nad tymi literackimi przykładami może nas zachęcić do poszukiwania tej równowagi w naszym codziennym życiu, co pozwoli nam na zbudowanie trwałych, pełnych i szczęśliwych relacji.