Ojciec Goriot" - plan wydarzeń

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 2.06.2024 o 15:09

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 2.06.2024 o 14:48

Powieść „Ojciec Goriot” autorstwa Honoriusza de Balzaca to jedna z najbardziej znanych i cenionych książek w literaturze realistycznej. Akcja rozgrywa się w Paryżu, w roku 1819, i porusza tematy demoralizacji wyższych sfer społeczeństwa, niewdzięczności rodzin i poświęcenia ojca dla swoich córek.

Jan Joachim Goriot to starszy mężczyzna, który mieszka w podupadającej kamienicy w Paryżu. Z czasem staje się centralną postacią tej historii. Jego życie jest tłem do ukazania szerokiej panoramy społecznej, czyli mieszkańców tejże kamienicy, takich jak młody student Eugeniusz de Rastignac czy tajemniczy przestępca Vautrin.

Kamienica, w której mieszka Goriot, to prawdziwa rudera. Budynek jest zniszczony: elewacje są w opłakanym stanie, a same pokoje są obskurne i wilgotne. Wśród mieszkańców kamienicy są różnorodne postacie: biedni studenci, jak Eugeniusz de Rastignac, oraz przestępcy, jak Vautrin. Eugeniusz de Rastignac to młody student prawa, który przyjechał do Paryża z nadzieją na zdobycie sławy i fortuny. Jego marzenie przyciąga go do paryskich elit, a jego ambicje stają się motorem napędowym dla wielu wydarzeń w powieści. Z kolei Vautrin to tajemnicza i wpływowa postać, która ma swoje własne plany i niejednokrotnie wciąga innych mieszkańców kamienicy w swoje intrygi.

Rastignac od samego początku pojawienia się w Paryżu dąży do osiągnięcia sukcesu w paryskiej socjecie. Dzięki wsparciu wicehrabiny de Beauseant, trafia na jej bal, gdzie poznaje Anastazję de Restaud. Między młodym studentem a hrabiną szybko rodzi się wzajemne zainteresowanie, co wpływa na dalszy rozwój wypadków. Jednak dowiaduje się, że wspomnienie imienia Goriota w domu Restaudów wywołuje napięcie i niechęć. W międzyczasie w kamienicy trwają rozmowy o tajemniczym bogactwie i wizytach młodych kobiet u Goriota, co wzbudza zainteresowanie Rastignaca.

Gdy Eugeniusz odwiedza Anastazję, zauważa wiele niekonwencjonalnych obyczajów domu, który dzieli z mężem oraz kochankiem Maksymem de Trailles. To pierwsze spotkanie z Anastazją przynosi Rastignacowi nie tylko fascynację, ale też wiedzę o świecie, w którym nie liczą się uczucia, a wyłącznie korzyści oraz egoizm. Pobyt u arystokratki utwierdza Eugeniusza w przekonaniu, że prawdziwego szczęścia nie znajdzie wśród wyższych sfer.

Podczas jednej z rozmów z panią Beauseant Rastignac otrzymuje rady, które zmieniają jego spojrzenie na świat arystokracji. Pani Beauseant ukazuje mu brutalną prawdę o paryskim społeczeństwie, w którym brak jest miejsca na szlachetne uczucia i gdzie przetrwanie zależy od manipulacji i sprytu. Pod jej wpływem Eugeniusz zaczyna zdawać sobie sprawę, że sukces w Paryżu wymaga od niego poświęcenia ideałów, co stawia go w moralnym rozterce.

W międzyczasie Vautrin trzyma swoje plany w tajemnicy, oferując Rastignacowi pomoc w uwiedzeniu Wiktoryny, młodej dziewczyny marzącej o spadku po zmarłym bracie. Propozycja głębokiej intrygi i potencjalnego morderstwa wstrząsa Eugeniuszem, który zaczyna zastanawiać się nad swoimi wyborami. Vautrin ujawnia swoje prawdziwe zamiary, co dodatkowo komplikuje relacje między mieszkańcami kamienicy.

Policja zaczyna interesować się osobą Vautrina, a gospodyni kamienicy, pani Vauquer, jest namawiana do współpracy z nimi. To prowadzi do jego aresztowania, ale nie zanim Vautrin zdąży zrealizować swoje plany, skutkując śmiercią brata Wiktoryny.

Rastignac natomiast coraz bardziej zbliża się do Delfiny, drugiej córki Goriota. Eugeniusz i Delfina zaczynają myśleć o wspólnym życiu, co doprowadza do poważnych rozważań nad przyszłością, nawet z planami zamieszkania z Goriotem. Niestety, stan zdrowia ojca Goriota zaczyna się gwałtownie pogarszać. Mimo że jego córki, Delfina i Anastazja, są bardziej zajęte swoimi sprawami, ślepo liczy na ich wsparcie i opiekę.

Goriot umiera w agonii, świadomy błędów, jakie popełnił wychowując swoje córki. Delfina nie zwraca uwagi na jego cierpienie, a Anastazja odwiedza go jedynie na chwilę, tylko po to, aby zemdleć widząc ojca w takim stanie. Goriot umiera w osamotnieniu, do końca pozostając niewolnikiem swojej miłości do córek, które go ostatecznie porzuciły.

Pogrzeb Goriota jest skromny, zorganizowany wyłącznie przez Eugeniusza i jego przyjaciela Bianchona. Córki nie pojawiają się na ceremonii, co podkreśla ich ostateczną niezdolność do okazania miłości i szacunku ojcu. W obliczu tej tragedii Eugeniusz podejmuje nieugiętą decyzję o zdobyciu paryskich elit, symboliczny spacer po Paryżu jest jego deklaracją walki w brutalnym świecie arystokracji, eliminując wszelkie skrupuły moralne.

Powieść kończy się refleksją nad tragicznym losem Ojca Goriota, który, mimo największych poświęceń, doświadczył jedynie niewdzięczności i samotności. Eugeniusz de Rastignac, choć pozornie zwyciężony przez zepsutą społeczność, staje się nowym człowiekiem, skonfliktowanym moralnie, dążącym do sukcesu kosztem wartości i relacji międzyludzkich. Balzac ostrzega w ten sposób przed konsekwencjami nieustannego dążenia do materialnych i społecznych korzyści, które mogą prowadzić do wewnętrznej pustki i osamotnienia.