Dżepetto Gepetto - charakterystyka

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 2.06.2024 o 15:39

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 2.06.2024 o 15:19

Carlo Collodi, włoski pisarz, zasłynął na całym świecie dzięki swojej powieści dla dzieci pt. "Pinokio". Historia opowiada o drewnianym pajacyku, który marzy, aby stać się prawdziwym chłopcem. Jednak główny bohater tej opowieści, Pinokio, nie byłby tym, kim jest, gdyby nie jego twórca i opiekun, Dżepetto. Postać Dżepetta jest kluczowa dla fabuły i moralnych przesłań książki. Na przestrzeni całej historii, Dżepetto uosabia wiele kontrastujących cech, które czynią go postacią niezwykle złożoną: jest porywczy, ale cierpliwy; ubogi, ale hojny; surowy, ale pełen miłości. Przedstawienie charakterystyki Dżepetta umożliwia pełniejsze zrozumienie głębi tej postaci.

Dżepetto, z zawodu szewc, jest starszym mężczyzną, którego wygląd odzwierciedla jego skromne warunki życiowe. Nosi perukę koloru mąki kukurydzianej, co stało się źródłem jego przezwiska "Mamałyga", którymi przezwały go lokalne dzieci. Skromne, proste ubrania Dżepetta, na które ledwo go stać, dopełniają obraz jego osoby jako człowieka o bardzo skromnych środkach. Jego mieszkanie, co istotne w kontekście jego charakterystyki, to jednoizbowy, ubogi dom z kulawym stołem, starym krzesłem, rozklekotanym łóżkiem i piecem, który wydaje się bardziej dekoracją niż działającym sprzętem.

Dżepetto jest człowiekiem porywczym, co widać już od pierwszego pojawienia się jego postaci. Kiedy dzieci nazywają go "Mamałygą", reaguje gniewem, co wskazuje na jego żywy temperament. To samo dzieje się podczas jego sprzeczek z majstrem Wisienką przy różnych okazjach. Kiedy po raz pierwszy spotykamy Dżepetta, jest on w konflikcie z majstrem, od którego zresztą otrzymał kawałek drewna, z którego wyrzeźbił Pinokia. Dżepetto również ujawnia swoją porywczość, kiedy Pinokio pokazuje swoją niesubordynację. Mimo że jest surowym i wymagającym opiekunem, jego porywczość wynika głównie z troski o dobro swojego drewnianego syna.

Jednak pod powłoką porywczego charakteru kryje się czułe i troskliwe serce. Dżepetto jest gotów poświęcić wszystko dla Pinokia, co najlepiej obrazuje sprzedaż jego kaftana, aby tylko zdobyć elementarz dla pajacyka. To wielka ofiara, zważywszy na fakt, że Dżepetto żyje bez ciepłego ubrania w mroźne dni. Mimo swojej biedy, Dżepetto zawsze dzieli się tym, co ma, czego doskonałym przykładem jest scena, w której dzieli trzy gruszki ze swoim synem. Życie pełne wyrzeczeń sprawia, że czytelnik jeszcze bardziej docenia jego poświęcenie i oddanie.

Pomimo wielu wybryków Pinokia, Dżepetto zachowuje cierpliwość i wyrozumiałość. Nawet kiedy Pinokio dokonuje kolejnych psot, stary szewc zawsze wybacza swojemu "synowi". Dżepetto nie tylko ociera łzy w smutku, ale i zawsze naprawia szkody, jakie wyrządza Pinokio — na przykład gdy pajacyk traci stopy, Dżepetto natychmiast wyrabia mu nowe. Jego emocje są szczere i głębokie, a każdy wybryk Pinokia rani go nie tylko fizycznie, ale i duchowo. Jest to postać złożona, łącząca w sobie twardość i czułość, porywczość i cierpliwość.

Oddanie Dżepetta wobec Pinokia objawia się również w jego gotowości do podejmowania ryzyka w poszukiwaniu syna. Przykładem jest podróż, podczas której zostaje połknięty przez ogromną rybę. Spędza tam dwa lata, czekając na uratowanie. Jego wielka wytrzymałość i determinacja w poszukiwaniach Pinokia świadczą o głęboko zakorzenionym uczuciu miłości i odpowiedzialności za los swojego syna. Pinokio, przebywając na wolności, również podejmuje trudne zadania, by ostatecznie uratować Dżepetta, co podkreśla wzajemną więź i lojalność między nimi.

Relacje Dżepetta z innymi postaciami w powieści także odzwierciedlają jego charakter. W przypadku majstra Wisienki, walcem, sprzeczki stają się elementem budującym dynamikę ich znajomości. Pomimo konfliktów, prowadzą one do wzajemnego zrozumienia i godzenia się, co potwierdza, że Dżepetto, mimo porywczości, jest zdolny do budowania trwałych i pozytywnych relacji. Interakcje z mieszkańcami wioski również pokazują jego zdolność do zdobywania szacunku, mimo że często jest źródłem humoru w ich oczach.

Podsumowując charakterystykę Dżepetta, należy stwierdzić, że jest postacią skomplikowaną i wielowymiarową. Jest porywczy, ale pełen troski; ubogi, ale hojny i poświęcający się dla swojego "syna". Mimo licznych własnych ograniczeń i wad, Dżepetto stara się ze wszystkich sił zapewnić lepsze życie dla Pinokia. Jego postać odgrywa kluczową rolę nie tylko w kształtowaniu fabuły, ale również w moralnym rozwoju Pinokia, ucząc go wartości takich jak miłość, odpowiedzialność i poświęcenie. Dżepetto to postać, która wzbogaca narrację poprzez swoje sprzeczności i głęboko zakorzenioną miłość do swojego drewnianego syna, czyniąc z "Pinokia" powieść pełną ważnych i uniwersalnych lekcji.