Stanisław Wokulski - charakterystyka

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 3.06.2024 o 10:50

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 3.06.2024 o 10:37

Stanisław Wokulski to jedna z najbardziej złożonych i wielowymiarowych postaci w literaturze polskiej. Jest głównym bohaterem powieści "Lalka" napisanej przez Bolesława Prusa, znakomitego polskiego pisarza, który tworzył dzieła społeczno-obyczajowe. Powieść ta tego rodzaju utworom nadała nowy wymiar, ukazując społeczeństwo warszawskie końca XIX wieku z jego wieloma problemami i trudnościami. Wokulski stoi na czele tej panoramy jako postać pełna sprzeczności i wewnętrznego bogactwa, będąc jednocześnie romantykiem i pozytywistą.

Stanisław Wokulski urodził się w 1832 roku w zubożałej rodzinie szlacheckiej. Otoczony skromnością i trudnościami finansowymi, dorastał w atmosferze pewnego rodzaju napięcia między przeszłością a teraźniejszością. Jego ojciec, Piotr Wokulski, nie zdołał odmienić losu rodziny, co wpłynęło w znaczny sposób na ambicje i dążenia młodego Stanisława. Stanisław był postawnym mężczyzną o neutralnej urodzie, która przyciągała uwagę niektórych kobiet, w tym Izabeli Łęckiej, którą szybko obdarzył obsesyjną miłością.

Edukacja i młodość Wokulskiego to okres pełen wyzwań i prób. Początkowo pracował jako subiekt w sklepie u Hopfera, gdzie poznał Ignacego Rzeckiego, z którego przyjaźni i mądrości czerpał inspirację. Następnie Wokulski rozpoczął naukę w Szkole Głównej na wydziale matematyczno-przyrodniczym, która jednak została przerwana w wyniku jego zaangażowania w powstanie styczniowe. Po nieudanym zrywie narodowym został zesłany na Syberię, co odebrało mu nie tylko nadzieje na szybkie zdobycie wykształcenia, ale i poczucie stabilności życiowej.

Po powrocie z zesłania Wokulski zmuszony był kontynuować walkę o pozycję społeczną i zawodową. Znalazł zatrudnienie w sklepie Jana Mincla, a następnie zawarł małżeństwo z jego wdową, Małgorzatą Mincel. Był to punkt zwrotny w karierze Wokulskiego, który z wielkim zapałem zaczął zarządzać sklepem, rozwijając swoje talenty przedsiębiorcze. Dzięki umiejętnościom i determinacji sukcesywnie powiększał majątek, stając się jednym z czołowych warszawskich kupców.

Obsesyjna miłość do Izabeli Łęckiej była kolejnym kluczowym elementem w życiu Wokulskiego. Zakochał się w niej od pierwszego wejrzenia i postanowił zrobić wszystko, co w jego mocy, aby zdobyć jej serce. Jego wielka determinacja prowadziła go do nieustannych starań o poprawienie swojej pozycji społecznej i finansowej. Wyjechał nawet do Bułgarii, gdzie zaangażował się w dostawy dla rosyjskiego wojska, co znacznie powiększyło jego majątek. Jednak pomimo ogromnego poświęcenia, Izabela Łęcka nie odwzajemniła jego uczucia, wykorzystując jego zainteresowanie do własnych celów i ośmieszając Wokulskiego przy różnych okazjach.

Wokulski był również fascynatem nauki i techniki, co czyniło go reprezentantem idei pozytywizmu. Bliskie relacje z profesorem Geistem i Julianem Ochockim, którzy dzielili jego zainteresowania maszynami latającymi i nowymi wynalazkami, jeszcze bardziej inspirowały go do działania. Jego pozytywistyczna postawa przejawiała się także w tzw. pracy organicznej i pracy u podstaw, poprzez pomaganie mniej zamożnym lub potrzebującym osobom takim jak Marianna, Węgiełek i Wysocki. Angażowanie się w działalność dobroczynną i wsparcie dla ubogich były dla Wokulskiego wyrazem moralnej odpowiedzialności i chęci poprawy życia innych, co nie zawsze było doceniane przez jego otoczenie.

Jako pozytywista wykazywał się tolerancją i otwartością, co znalazło wyraz w jego współpracy ze Szlangbaumami oraz sprzeciwie wobec antysemityzmu. Stanowisko to budziło kontrowersje wśród jego rówieśników, którzy nie zawsze potrafili zaakceptować jego wielonarodowościowe podejście do biznesu.

Jednak mimo swoich przymiotów pozytywistycznych, Wokulski pozostawał typowym romantykiem. Jego szaleńcza miłość do Izabeli Łęckiej prowadziła go do licznych momentów załamania, w tym tragicznych prób samobójczych. Nieszczęśliwe uczucie do Izabeli stało się jednym z powodów, które kazały mu dokonać prób radykalnych zmian w swoim życiu - sprzedał sklep galanteryjny i zaczął poszukiwać nowego miejsca dla siebie.

Podsumowując, Stanisław Wokulski to niezwykle złożona postać literacka, której dualizm między romantyzmem a pozytywizmem stanowi jego najważniejszą cechę. Jego działania i dylematy mają głęboki wpływ na innych bohaterów powieści i czytelników, pozostając aktualne w kontekście współczesnych realiów społecznych. Zagadka jego zaginięcia i dalszych losów jest metaforą wyboru między rzeczywistością a marzeniami, co czyni go postacią ikoniczną. Wokulski jest symbolem człowieka uwikłanego w konflikty wartości, który wciąż poszukuje swojego miejsca w świecie.