Dlaczego Marlow podczas spotkania z narzeczoną Kurtza decyduje się nie powiedzieć jej prawdy?

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 3.06.2024 o 11:46

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 3.06.2024 o 11:42

Joseph Conrad, w swoim monumentalnym dziele „Jądro ciemności” opublikowanym w 1899 roku jako opowiadanie, a później w 1902 roku jako powieść, wprowadza nas w mroczną podróż przez afrykańską dżunglę i psychikę ludzką. Historia przedstawia losy Marlowa, głównego bohatera i narratora, który podejmuje się misji przewożenia kości słoniowej oraz odkrywania nowych terenów w kolonialnej Afryce. W jego wyprawie centralną postacią staje się Kurtz, tajemniczy agent odległej placówki, który z czasem ulega głębokiej przemianie.

Kurtz, początkowo znany jako ambitny i pełen ideałów, mający na celu przewożenie bogactw naturalnych oraz szerzenie cywilizacji w Afryce, zmienia się diametralnie pod wpływem surowych warunków i izolacji. Afrykańska dżungla, z jej nieprzeniknionymi tajemnicami i odmiennymi realiami, wpływa na jego psychikę. Wysoki status białego człowieka w koloniach daje mu władzę, której nie potrafi zrównoważyć zdrowym rozsądkiem. Jego okrutne czyny, których stał się świadkiem i sprawcą, prowadzą do całkowitego moralnego upadku. Ostatecznie jego życie kończy się przerażającymi słowami: „Zgroza! Zgroza!”, które są świadectwem głęboko zakorzenionego poczucia winy i przerażenia wobec tego, kim się stał.

Po śmierci Kurtza Marlow wraca do Anglii i odwiedza narzeczoną zmarłego. Kobieta, której postać bardziej symbolizuje czystą, szczerą miłość i nieskazitelną dobroć niż rzeczywistą osobowość, jest kluczowa dla jednej z najbardziej kontrowersyjnych decyzji Marlowa. Marlow przybywa do niej, aby przekazać pamiątki – listy i drobne przedmioty – oraz informacje o ostatnich chwilach Kurtza. Jednak zamiast powiedzieć jej prawdę o straszliwej dehumanizacji, którą przeszedł Kurtz, decyduje się skłamać.

Jednym z głównych powodów tej decyzji Marlowa jest chęć ochrony niewinności narzeczonej Kurtza. W swoich oczach, była ona wyłącznie ofiarą miłości do człowieka, którego nigdy naprawdę nie znała w jego pełni, szczególnie w wykrzywionym lustrze afrykańskiej rzeczywistości. Narzeczona Kurtza, z jej czystością i dobrocią, nie była zdolna wyobrazić sobie mroków, które pożarły jego duszę. Marlow, rozumiejąc brutalne realia Afryki i dramatyczne przemiany, jakie zaszły w Kurtzu, uznaje, że prawda byłaby dla niej zbyt przerażająca i niszcząca.

Marlow także pragnie ochronić pamięć Kurtza. Jakkolwiek przewrotnym może się wydawać, jego decyzja o zatajeniu prawdy może być interpretowana jako próba uratowania dobrego wspomnienia o Kurtzie w oczach jego narzeczonej. Zachowanie fałszywego, ale idealnego obrazu jej ukochanego, mogłoby być jedynym sposobem, aby ocalić coś pozytywnego z całej tej tragicznej historii. Marlow zdaje sobie sprawę, że przeszłość nie może być zmieniona, a okrutne czyny Kurtza nie są odwracalne. Więdnący obraz miłości i nadziei mógłby jedynie pogorszyć tragedię.

Podczas spotkania Marlowa z narzeczoną Kurtza, kluczowym momentem staje się pytanie o ostatnie słowa zmarłego. W rzeczywistości Kurtz, umierając, wykrzykuje: „Zgroza! Zgroza!”, co wskazuje na jego przerażenie wobec tego, kim się stał i co uczynił. Marlow jednak decyduje się na przekłamanie prawdy, twierdząc, że Kurtz umierał z imieniem narzeczonej na ustach. Narzeczona reaguje ulgą i poczuciem spokoju, widząc w tych ostatnich słowach dowód miłości i pamięci Kurtza.

To kłamstwo Marlowa ilustruje jego własne moralne dylematy. Starcie między prawdą a miłosierdziem staje się centralnym tematem jego refleksji. Marlow zdaje sobie sprawę, że prawda bywa zbyt okrutna i bolesna, aby ją ujawnić, szczególnie w obliczu nieskazitelnych uczuć kogoś, kto nigdy nie doświadczył mrocznych aspektów ludzkiej natury. Jego działanie staje się aktem łagodzenia cierpienia, wyborem miłosierdzia ponad brutalną rzeczywistość.

Decyzja Marlowa o zatajeniu prawdy ma szersze implikacje w kontekście całej powieści. Ukazuje złożoność ludzkiej natury, dualizm prawdy i miłosierdzia w świecie pełnym okrucieństwa. Marlow, przechodząc przez tę moralną odyseję, zyskuje głębszą świadomość granic ludzkiej wytrzymałości i konieczności dokonywania trudnych wyborów w imię większego dobra.

Podsumowując, Marlow zdecydował się na kłamstwo, aby ochronić niewinność narzeczonej Kurtza i zachować miłosierdzie jako nadrzędną wartość w brutalnym świecie. Jego decyzja odzwierciedla głębokie rozważania nad tym, gdzie leży granica między prawdą a łaską, a także ilustruje skomplikowaną naturę ludzkich działań w obliczu ekstremalnych warunków i doświadczeń.