Dramat rodzinny w Nie-Boskiej komedii

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 9.06.2024 o 19:22

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 9.06.2024 o 19:19

Zygmunt Krasiński, polski poeta i dramaturg, jest autorem „Nie-boskiej komedii”, utworu publikowanego w 1835 roku w Paryżu. Dzieło to, pełne skomplikowanej problematyki i złożonych motywów literackich, przede wszystkim ilustruje głęboki dramat rodzinny, skoncentrowany na głównym bohaterze, hrabim Henryku, i jego bliskich. Wątek rodzinny przemyka przez dwie pierwsze części utworu, obrazując konflikt oraz konsekwencje działań Henryka, które wpływają tragicznie na jego rodzinę. Hrabia Henryk, jako bohater romantyczny, jest postacią wielowymiarową, której czyny i wybory odciskają głębokie piętno na życiu najbliższych.

W młodości hrabia Henryk jest romantycznie zakochany w Marii, którą idealizuje jako piękną i dobrą muzę. Ich związek i ślub są spełnieniem jego romantycznych marzeń, wpisując się w kanon idealnego romantycznego bohatera. Jednak narodziny syna, Orcia, powodują zmianę dynamiki rodziny. Maria szybko adaptuje się do roli matki, co kontrastuje z postawą Henryka, który zaczyna czuć się nierozumiany i nie na miejscu. Przychodzi na świat dziecię, które miało wypełnić życie Henryka szczęściem, lecz w rzeczywistości staje się źródłem coraz większej frustracji dla niego samego.

Henryk, zmuszony do wzięcia odpowiedzialności za rodzinę, zaczyna odczuwać nudę i irytację. Przekonany o swoim przeznaczeniu do wielkich rzeczy, nie potrafi odnaleźć satysfakcji w życiu rodzinnym. Podsycany romantycznym pragnieniem bycia poetą i twórcą, coraz bardziej oddala się od obowiązków rodzinnych. Kuszenie przez Dziewicę, która symbolizuje pokusy i złudne ideały, jest impulsem do jego odejścia od rodziny. Poprawiające wrażenie hrabia Henryk porzuca żonę i dziecko, podążając za swoimi marzeniami.

Kiedy rozczarowany wraca do rodziny, jest już za późno. Dziewica okazuje się być trupem, symbolem zwiedzenia przez szatana i złudnych marzeń. Skutki jego egoizmu są dramatyczne: Maria oszalała i trafia do szpitala dla nerwowo chorych, by tam ostatecznie umrzeć. Powrót do zniszczonej rodziny, pozbawionej harmonii i zdrowia psychicznego, jest gorzkim odzwierciedleniem konsekwencji jego działań.

Dalsze dramaty rodziny skoncentrowane są wokół Orcia, który odziedziczył po ojcu talent poetyczny. Maria, w desperackiej próbie pozyskania miłości Henryka, wymodliła ten dar dla syna. Niemniej jednak, dar poezji staje się zarówno błogosławieństwem, jak i przekleństwem. Orcio, różniący się od innych dzieci, czuje się wyobcowany i nieszczęśliwy. Traci wzrok i popada w chorobę nerwową, co tylko potęguje jego poczucie osamotnienia.

Życie Orcia, pełne cierpienia i braku pełni radości, kończy się tragicznie. Ginie od zbłąkanej kuli, co symbolizuje niepełną realizację jego życia i marzeń. Jego śmierć jest kulminacją dramatu rodzinnego, który swój początek miał w egoistycznych decyzjach hrabiego Henryka.

Analizując działania hrabiego Henryka, można dojść do wniosku, że to on ponosi główną odpowiedzialność za dramat rodzinny. Jego odejście było kluczowym momentem, który zainicjował serię tragicznych wydarzeń. Brak odpowiedzialności i skupienie na własnych ambicjach doprowadziły do rozbicia rodziny, nieszczęścia Marii oraz tragicznego końca Orcia.

Straty emocjonalne poniesione przez Marię i Orcia oraz utrata dzieciństwa przez Orcia są wynikiem egoistycznych wyborów Henryka. Szkody emocjonalne wpłynęły nie tylko na życie indywidualne członków rodziny, lecz także na ich relacje z otoczeniem i samopoczucie psychiczne, czego skutkiem była ostateczna tragedia.

Podsumowując dramat rodzinny w „Nie-boskiej komedii”, można stwierdzić, że emocjonalne i fizyczne szkody wynikające z decyzji Henryka nie tylko zniszczyły harmonię rodziny, lecz także Pogłębiły cierpienie najbliższych. Jest to przestroga przed egoistycznym działaniem i idealizacją marzeń kosztem realnego życia i relacji międzyludzkich. Hrabia Henryk, w swojej pogodni za iluzorycznymi ideałami, stracił to, co najważniejsze – miłość i szczęście rodziny, której nie potrafił docenić i zrozumieć w odpowiednim czasie.