Justyna Orzelska - charakterystyka

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 14.06.2024 o 18:06

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 14.06.2024 o 17:16

Eliza Orzeszkowa, autorka powieści "Nad Niemnem", umiejscowiła swoją opowieść w epoce pozytywizmu, kładąc nacisk na wartości takie jak praca u podstaw, rozwój społeczny i patriotyzm. W swojej książce przedstawia losy dwóch rodów: Korczyńskich i Bohatyrowiczów, ukazując skomplikowaną panoramę społeczności oraz problematykę powstania styczniowego. Wśród licznych bohaterów szczególną uwagę przyciąga Justyna Orzelska, której charakterystyka stanowi istotny element narracji.

Justyna Orzelska jest jedną z ważniejszych postaci powieści. To kobieta młoda, licząca 24 lata, wyróżniająca się wśród innych mieszkańców korczyńskiego dworu. Jej sytuacja życiowa różni się od większości mieszkańców Korczyna, co czyni ją postacią wyjątkową i wartą głębszej analizy. Justyna pochodzi z niezamożnej rodziny szlacheckiej, a jej życie w Korczynie cechuje brak stabilności finansowej oraz ograniczony dostęp do kultury i wykształcenia, którym cieszą się inne bohaterki powieści.

Pod względem wyglądu zewnętrznego, Justyna jest przedstawiana jako kobieta o niezwykłej urodzie. Jest wysoka i smukła, jej postura emanuje delikatnością, a jednocześnie siłą i zdrowiem. Posiada długie, czarne jak heban włosy, które splecione są w koronę, co nadaje jej wyglądowi niecodziennego charakteru. Jej szare, śmiałe oczy, purpurowe usta oraz ogólnie zdrowa i kwitnąca aparycja dopełniają obrazu uosobienia kobiecego piękna. Jej styl ubierania się jest jednak skromny i prosty. Justyna wybiera sukienki bez ozdób, w ciemnych kolorach, co odróżnia ją od innych kobiet dworu, preferujących bardziej wytworne stroje.

Sytuacja klasowa Justyny jest złożona. Brak znanego nazwiska, posagu oraz starannego wykształcenia znacznie ogranicza jej możliwości w zakresie nawiązywania relacji z "wyższą" szlachtą. Mieszkańcy Korczyna, a zwłaszcza jej rodzeństwo, traktują ją z lekceważeniem, często pobłażliwie. Pomimo tych przeciwności, Justyna zachowuje silną osobowość i poczucie godności. W jej charakterze dominują samodzielność oraz niezależność w podejmowaniu decyzji, co stanowi o jej wyjątkowości w zamkniętej społeczności szlacheckiego dworu.

By zrozumieć Justynę Orzelską w pełni, konieczne jest przeanalizowanie jej wnętrza oraz zmian, jakie w niej zachodzą. Jednym z kluczowych momentów jest relacja z Zygmuntem Korczyńskim. Początkowa fascynacja młodzieńcem przeradza się w gorzkie rozczarowanie i upokorzenie, szczególnie po traktowaniu jej przez panią Andrzejową i samego Zygmunta. Wynikiem tych przeżyć jest jej chłód i dystans do otoczenia, zamknięcie się w sobie oraz niechęć do bezczynności i życia towarzyskiego.

Justyna wspiera Martę w prowadzeniu domu, co pozwala jej czuć się potrzebną i odnaleźć sens w codziennych obowiązkach. Unika natomiast bezczynności, starając się znaleźć miejsce, w którym będzie mogła w pełni wykorzystać swoje możliwości. Pomimo licznych przeciwności, Justyna pozostaje lojalna oraz odpowiedzialna, co przejawia się także w troskliwej opiece nad ojcem, chroniąc go przed drwinami innych.

Relacje miłosne Justyny również ukazują jej wewnętrzną siłę. Na początku odrzuca propozycję Zygmunta Korczyńskiego po jego powrocie do Korczyna, wykazując się siłą i rozsądkiem, a tym samym odmawiając udziału w krótkotrwałych namiętnościach i fałszywym uczuciom. Zmiana postawy Justyny następuje po poznaniu Jana Bohatyrowicza. Spotkania z nim oraz rozmowy o historii, powstaniu styczniowym przynoszą jej radość życia i pozwalają odkryć sens istnienia.

Dzięki Janowi Justyna odkrywa wartość ciężkiej pracy, co staje się dla niej nowym sposobem na życie. Praca przestaje być dla niej obowiązkiem a staje się źródłem satysfakcji i radości. Tym samym staje się niezależna od opinii dworu i innych ludzi. Jej zaangażowanie w związek z Janem prowadzi do wyjścia poza swoją klasę społeczną oraz przyjęcia jego oświadczyn, co wymagało od niej odwagi i siły woli.

Kontrast Justyny z innymi postaciami dodatkowo podkreśla jej wyjątkowość. Wzorem dla niej jest panna Teresa Plińska, której pracowitość i niezależność stanowią inspirację. Z drugiej strony, odrzuca ona zarówno Teofila Różyckiego, jak i Zygmunta Korczyńskiego, wybierając szczerość uczuć i uczciwość pracy. Justyna pozostaje pozytywnym przykładem szczerości, wrażliwości i empatii.

Podsumowując, Justyna Orzelska jest postacią, która w niesprzyjających okolicznościach kształtuje własny los. Znajduje prawdziwy cel w życiu, odrzuca fałszywe pozory i materializm, a kieruje się miłością, pracą oraz indywidualnymi decyzjami. Jej postać stanowi uniwersalne przesłanie o wartości takich cech jak uczciwość, wytrwałość i odwaga w dążeniu do realizacji celów oraz głębokiego przeżywania życia w zgodzie ze sobą.