Napisz list otwarty do Nerona, w którym przedstawisz swoje stanowisko w sprawie prześladowania chrześcijan
Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 20.06.2024 o 16:29
Rodzaj zadania: Streszczenie
Dodane: 20.06.2024 o 15:59
Streszczenie:
Młody patrycjusz apeluje do Cezara o zakończenie prześladowań chrześcijan, opierając się na mądrości, moralności i humanitaryzmie. Proponuje badanie nauk chrześcijańskich i przeniesienie ich do innych prowincji.?
---
I. Wstęp
1. Powitanie i odpowiedni ton: Ave Cezar! Wielki princepsie, najwyższy obrońco i dobrodzieju Imperium Romanum! Zwracam się do Ciebie z głębokim szacunkiem, mając na uwadze Twą niezrównaną władzę oraz przymioty, które czynią Cię tym, kim jesteś w oczach całego imperium. Jako patrycjusz i obywatel Rzymu, czuję się zobowiązany szukać u Ciebie posłuchu w kwestii, która dotyka nas wszystkich – zarówno patrycjuszy, plebejuszy, jak i nieznanych nam bliżej społeczności żyjących na peryferiach naszej potęgi.2. Analogia do przeszłości: W czasach republiki nasi przodkowie niejednokrotnie zmagali się z trudnymi decyzjami, szukając wsparcia u wybitnych wodzów. To dzięki ich mądrości i odwadze, Rzym stał się niepodważalnym bastionem cywilizacji. Ty, książę, jesteś potomkiem wielkich Cezarów i w Tobie pokładamy nadzieje na dalszą świetność naszego imperium. Pragnę zwrócić Twoją uwagę na sprawę chrześcijan, która od dłuższego czasu budzi niepokój wielu obywateli Rzymu.
3. Wprowadzenie do tematu: Od jakiegoś czasu sytuacja związana z chrześcijanami stała się źródłem zamętu i niepokoju w stolicy. Owe niejasne i niepokojące pogłoski dochodzące z różnych zakątków Imperium zmuszają nas, lojalnych obywateli, do poszukiwania prawdy i wyważonych decyzji. Dlatego też czuję obowiązek przedstawić swoje przemyślenia na temat prześladowań chrześcijan, które jakże często stanowią główny temat rozmów w każdej uliczce i forum Rzymu.
II. Rozwinięcie
1. Opis sytuacji chrześcijan: Wyznawcy Christosa od dawien dawna uchodzą za nieprzyjaciół rodzaju ludzkiego i obmierzłe szkodniki w łonie Imperium. Krążą o nich niesłychane historie – mówi się, że zatruwają studnie, oddają się obsceniczno-mistycznym praktykom, a ich tajne spotkania odbywają się w mrocznych katakumbach. Wielu obywateli, pod wpływem plotek i niczym niepopartych dowodów, z łatwością przypisuje chrześcijanom winę za spalenie Rzymu, tragedię, która dotknęła nas wszystkich.2. Demaskowanie fałszywych oskarżeń: Jednak czy te oskarżenia mają oparcie w rzeczywistości? Z wielu relacji wiadomym jest, że opowieści te są przesadzone i przypominają bardziej legendy niż prawdziwe wydarzenia. Chrześcijanie są ludźmi prostymi, potulnymi, pełnymi współczucia i wyrzekającymi się zła. Ich życie wypełniają modlitwy i praca, a ich spotkania są raczej nabożeństwem niż spiskiem. Opisując ich w ten sposób, nie sposób uwierzyć, że to oni mogliby być odpowiedzialni za pożar Wiecznego Miasta.
3. Opis prześladowań chrześcijan: Niestety, brutalność prześladowań wobec tych ludzi przekracza wszelkie wyobrażenia. Niewinne kobiety i dzieci są rzucane na żer bestiom, starców palą żywcem w ramach publicznych spektakli mających jedynie na celu zaspokojenie najniższych ludzkich instynktów i przypodobanie się gromadzie. Taki stan rzeczy nie przystoi ani potędze ani wielkości Imperium Romanum.
III. Argumenty przeciw prześladowaniom
1. Porównanie do walk gladiatorów: Owszem, Rzym od zawsze kochał igrzyska, pełne krwi i chwały walki gladiatorów. Były one jednak zmaganiami równych sobie, honorowymi starciami między odważnymi wojownikami. Natomiast prześladowanie bezbronnych chrześcijan, którzy nie posiadają broni ani nie są przygotowani na takie okrucieństwo, to nie widowisko, lecz czysta brutalność. Czyż nie lepiej było by oddać się cnotom i wartościom, które uczyniły Rzym wielkim?2. Okrucieństwo a cnota: Czyż nasze cnoty, godność i moralność nie powinny przewyższać wszelkich aktów przemocy? Przypomnijmy sobie Achillesa, który po długim boju, w akcie wielkiego człowieczeństwa i zrozumienia, zlitował się nad Priamem, ojcem Hektora. Wielki Cezarze, Ty również możesz wykazać się wielkością ducha, idąc za przykładem dawnego bohatera i okazując chrześcijanom miłosierdzie.
IV. Propozycje rozwiązań
1. Apel do godności Nerona: Wielki Cezarze, Twój zaszczyt, mądrość i poetycka dusza mogą być przewodnikiem ograniczenia tej fali okrucieństwa. Zakończenie prześladowań tych bezbronnych ludzi mogłoby stać się aktem wielkości godnym Twojego wyniesienia. Twoje imię brzmi dumnie i szlachetnie, a zakończenie rozlewu krwi byłoby świadectwem Twojej wewnętrznej siły i mądrości.2. Konkretny plan działania: Zamiast prześladowań, może warto byłoby zlecić zaufanym trybunom zbadanie nauki chrześcijańskiej. Prawda jest najwyższym dobrem i warto postarać się o jej zgłębienie, zamiast ulegać fałszywym dawnym opowieściom, które mogą nie mieć pokrycia w rzeczywistości. Chrześcijanie głoszą miłość i pokój - może warto by było poznać ich naukę bliżej, zanim wyda się na nich skazującą opinię?
3. Propozycja przesiedlenia chrześcijan: Być może najlepszym rozwiązaniem byłoby przesiedlenie chrześcijan do prowincji, takich jak Dalmacja. Nowe osiedlenia mogłyby z czasem przynieść profit imperium, a zmniejszony o osadników Rzym szybciej by się odbudował. Takie działanie nie tylko przyniosłoby korzyści ekonomiczne, ale też uczyniło z Ciebie władcę sprawiedliwego i miłosiernego w oczach całego świata.
V. Zakończenie
1. Podziękowanie i końcowe uwagi: Dziękuję za możliwość przedstawienia swoich obaw i prośby w tej jakże ważnej sprawie. Jestem pewien, że głos obywatela, nawet najmniejszy, jest słyszany w Rzymie, bo na tym opiera się nasza wyższość nad barbarzyńcami. Rzymski obywatel nie boi się bowiem wyrażać swojego zdania – taka jest jego siła i wyższość.2. Podsumowanie: Wielki Cezarze, apeluję do Twojej roztropności i mądrości, abyś przemyślał sprawę chrześcijan i podjął decyzje godne wielkiego imperatora. Twoje decyzje mogą kształtować przyszłość tego imperium, a łaska i miłosierdzie wobec bezbronnych nie obniżają potęgi, lecz ją wzmacniają.
3. Zakończenie: Ave Cezar! Ave Imperium Romanum! Niech żyje Rzym w swej chwale i potędze, a my, jego wierni obywatele, z ufnością patrzymy w przyszłość, oczekując mądrych i humanitarnych decyzji Twojej jaśniejącej osoby.
Ocena nauczyciela:
Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 20.06.2024 o 16:29
O nauczycielu: Nauczyciel - Agnieszka R.
Mam 11‑letnie doświadczenie w pracy w szkole średniej i w przygotowaniu do egzaminów. Uczę, jak czytać teksty ze zrozumieniem, budować argumenty i pisać spójne, logiczne prace pod wymagania matury i egzaminu ósmoklasisty. Na zajęciach łączę ćwiczenia warsztatowe z krótkimi, klarownymi wskazówkami, by każdy wiedział, od czego zacząć i jak kończyć wypowiedź. Uczniowie często mówią, że dzięki temu łatwiej im „usłyszeć własny głos” w tekście i uporządkować myśli.
Doskonałe wypracowanie! Doskonale odzwierciedla ducha epoki oraz charakterystyczne dla niej argumenty i retorykę.
Komentarze naszych użytkowników:
Oceń:
Zaloguj się aby ocenić pracę.
Zaloguj się