Opowieść wigilijna - streszczenie

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 23.06.2024 o 7:53

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 23.06.2024 o 7:08

---

"Opowieść wigilijna - streszczenie"

I. Wstęp

„Opowieść wigilijna” to niezwykle popularna powieść autorstwa Charlesa Dickensa, która po raz pierwszy została opublikowana w 1843 roku. Książka ta skupia się na tradycjach Bożego Narodzenia oraz na przemianie głównego bohatera pod wpływem metafizycznych wydarzeń. Opowieść Dickensa szybko zyskała uznanie, nie tylko jako ciepła świąteczna historia, ale także jako ważny komentarz społeczny, odnoszący się do problemów biedy i niesprawiedliwości w wiktoriańskim Londynie.

2. Krótka charakterystyka głównego bohatera:

Ebenezer Scrooge to postać na wskroś złożona. Jego zamknięte serce i zimny charakter są rezultatem lat poświęconych tylko i wyłącznie na gromadzeniu majątku. Scrooge jest skąpy, nieprzyjemny, nieznający miłości do drugiego człowieka. Nie odczuwa radości ani satysfakcji z kontaktów międzyludzkich, wręcz przeciwnie – jego samotność i chłód emocjonalny odpychają od niego rodzinę i znajomych.

3. Główne wątki powieści:

Głównym wątkiem powieści jest przemiana wewnętrzna Ebenezera Scrooge’a, która zachodzi pod wpływem odwiedzin trzech duchów. Każdy z duchów – Duch Wigilijnej Przeszłości, Duch Tegorocznego Bożego Narodzenia oraz Duch Przyszłych Wigilii – ukazuje mu kluczowe momenty z jego życia, które prowadzą do głębokiej refleksji i ostatecznej zmiany jego charakteru.

II. Krótkie streszczenie

Akcja "Opowieści wigilijnej" rozgrywa się w Wigilię Świąt Bożego Narodzenia w XIX-wiecznym Londynie. Scrooge, główny bohater, mieszka w ciemnym i ponurym domu, który idealnie odzwierciedla jego wnętrze. Miejsca akcji przenoszą się od domu siostrzeńca Freda, przez liczne przytułki i domy ludzi ubogich, londyńską giełdę, cmentarz, dom Cratchitów, szkołę Scrooge’a, dom Belli aż po dom pana Fezzwiga.

2. Opis głównych wydarzeń:

Historia zaczyna się w dniu wigilii. Scrooge, jak zwykle, jest pochłonięty swoją pracą i nie zwraca uwagi na świąteczną atmosferę ani na ludzi wokół niego. Wieczorem odwiedza go duch Jakuba Marleya, jego zmarłego wspólnika, który ostrzega Ebenezera przed strasznymi konsekwencjami jego obecnego trybu życia.

III. Streszczenie szczegółowe

Marley był wspólnikiem Scrooge’a, który zmarł siedem lat wcześniej. Jako jedyny przyjaciel Scrooge'a, jego śmierć nie wywarła większego wpływu na Ebenezera. Podobnie jak Scrooge, Marley był skąpy i bezwzględny, lecz po śmierci, zrozumiawszy swoje błędy, zmuszony jest ciągnąć za sobą ciężkie łańcuchy jako symbol swego życia pełnego chciwości. W postaci ducha, Marley odwiedza Scrooge’a i ostrzega go przed powtórzeniem jego błędów. Zapowiada również wizyty trzech duchów, które mają mu pomóc zmienić swój los.

2. Rozdział II: Wizyta pierwszego ducha

Pierwszym duchem jest Duch Wigilijnej Przeszłości. Zabiera on Scrooge’a w podróż po jego wspomnieniach. Ebenezer widzi swoje samotne dzieciństwo, spędzane najczęściej w szkole, podczas gdy reszta dzieci cieszyła się świętami w domowym zaciszu. Kolejnym wspomnieniem jest spotkanie z siostrą Fan, matką Freda, który co roku zaprasza Scrooge’a na wigilijną kolację. Następnie odwiedzają pracownię pana Fezzwiga, dawnego mentora i wspaniałego pracodawcę, który okazywał swoim pracownikom szacunek i radość. Ostatecznie, duch pokazuje Scrooge'owi scenę z Belli, jego dawną ukochaną, która odeszła od niego, widząc jak bardzo zmienił się pod wpływem żądzy pieniądza.

3. Rozdział III: Odwiedziny drugiego ducha

Drugim duchem jest Duch Tegorocznego Bożego Narodzenia. Zjawa prowadzi Scrooge’a przez różne sceny świątecznych przygotowań. Pierwszym przystankiem jest dom Boba Cratchita, lojalnego, ale źle traktowanego pracownika Scrooge’a. Mimo trudnych warunków życia, rodzina Cratchitów cieszy się Bożym Narodzeniem, choć wiadomo, że mały Tim, syn Boba, jest ciężko chory. Kolejnym przystankiem jest dom Freda, gdzie, mimo nieobecności Scrooge'a, zabawa trwa w najlepsze. Wszystkie te sceny pozwalają Ebenezerowi dostrzec, jak wiele radości można czerpać z życia mimo trudności. W końcu Duch przedstawia mu dwie postacie – Nędzę i Ciemnotę, które są wynikami skąpstwa i egoizmu.

4. Rozdział IV: Ostatnie spotkanie z duchem

Ostatni duch to Duch Przyszłych Wigilii, który jest najmroczniejszy i najbardziej przerażający. Zjawa nie mówi ani słowa, a jedynie pokazuje Scrooge’owi przyszłość, jeśli ten nie zmieni swojego postępowania. Widzi on śmierć anonimowego człowieka, którego nikt nie żałuje, a także biedę i nędzę, w której ludzie, którzy go kiedyś znali, nie odczuwają straty po jego odejściu. Scrooge rozpoznaje w anonimowym zmarłym samego siebie. Widok małego Tima martwego już go całkowicie łamie. Kiedy Scrooge pojawia się przed swoim własnym nagrobkiem, zrozumiał, że musi się zmienić, aby uniknąć takiego losu.

5. Rozdział V: Koniec opowieści

Po odwiedzinach trzech duchów, Scrooge budzi się w swoim łóżku z nową energią i postanowieniem zmiany. Od razu zaczyna działać — kupuje gęś dla rodziny Cratchitów, daje hojne datki ubogim i wreszcie przyjmuje zaproszenie na wigilijną kolację u Freda. Z nastaniem Nowego Roku, Scrooge poprawia warunki pracy Boba Cratchita, podwyższa jego pensję i staje się dla niego jak brat. Jego przemiana jest trwała i szczera, a nowy Scrooge jest hojny i pełen empatii.

IV. Podsumowanie

Historia Ebenezera Scrooge’a jest przykładem skutecznej przemiany, wynikającej z głębokiej refleksji nad własnym życiem. Uczy nas, jak ważne jest otwarcie się na drugiego człowieka, okazywanie hojności i empatii. Przesłanie „Opowieści wigilijnej” jest uniwersalne i ponadczasowe – przypomina o wartości miłości, rodziny i wzajemnej pomocy.

2. Uniwersalność przesłania:

Wartości, które przedstawia Charles Dickens, są ważne niezależnie od epoki. Historia ta ukazuje, że nawet najbardziej zatwardziały człowiek może się zmienić, jeśli tylko pozwoli sobie na refleksję i zrozumienie. „Opowieść wigilijna” to piękny przykład literatury, która potrafi inspirować do pozytywnych zmian i wzbudzać w nas chęć do bycia lepszymi ludźmi.

---

"Opowieść wigilijna" to nie tylko opowieść o świętach, ale także o przemianie i odkupieniu. Charles Dickens stworzył dzieło uniwersalne, które przemawia do czytelników niezależnie od wieku i epoki, przypominając o prawdziwej wartości człowieczeństwa.