Kordian - problematyka
Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 24.06.2024 o 11:19
Rodzaj zadania: Streszczenie
Dodane: 24.06.2024 o 11:01
Streszczenie:
Juliusz Słowacki w dramacie "Kordian" analizuje losy powstania listopadowego, problemy młodego pokolenia romantyków oraz konflikt idei winkielriedyzmu i mesjanizmu. Kordian to postać szukająca sensu i poświęcenia dla ojczyzny, stająca w opozycji do zastanych norm i schematów. ⚔️
Juliusz Słowacki, jeden z najwybitniejszych poetów romantycznych, w 1834 roku wydał dramat romantyczny pt. "Kordian". Utwór ten należy do kanonu literatury polskiej i jest przykładem bogactwa idei oraz głębi psychologicznej charakterystycznej dla romantyzmu. Tło akcji "Kordiana" stanowi powstanie listopadowe, jednak jego problematyka wykracza daleko poza konflikt zbrojny z zaborcą. Słowacki skupił się na analizie pokolenia młodych ludzi angażujących się w powstanie, krytykując przy tym powody jego niepowodzenia oraz komentując proces dorastania w epoce romantyzmu. Istotne miejsce w utworze zajmują również kwestie związane z romantycznym poświęceniem dla ojczyzny, idea winkielriedyzmu i mesjanizmu.
Powstanie listopadowe w "Kordianie"
Dramat Słowackiego stara się odpowiedzieć na pytanie, dlaczego powstanie listopadowe zakończyło się klęską. Część "Przygotowanie" ukazuje, jak diabły, pod postacią różnych sił zła, przygotowują przywódców narodu polskiego do zbliżającego się konfliktu. Postacie takie jak gen. Józef Chłopicki, książę Adam Jerzy Czartoryski, gen. Jan Skrzynecki, Julian Ursyn Niemcewicz, Joachim Lelewel czy gen. Jan Krukowiecki są ukazane jako gnuśne, pozbawione inicjatywy i zdominowane przez starczą zapobiegliwość. Słowacki krytykuje tych przywódców, sugerując, że ich działania, a raczej ich brak, miały decydujący wpływ na niepowodzenie powstania.Na przykładzie losów Polski Słowacki ukazuje również motyw osamotnienia narodu na arenie międzynarodowej. Spotkanie z papieżem Grzegorzem XVI jest symbolem braku wsparcia i solidarności innych państw z Polską. Organizacje spiskowe, porównane do "karłów na szczudłach", są krytykowane za brak woli do podjęcia czynu patriotycznego i skutecznego działania. Gdy dochodzi do próby detronizacji cara Mikołaja I, Słowacki uwypukla niezdolność tych organizacji do przeprowadzenia skutecznej rewolucji.
Dorastanie Kordiana
Główny bohater dramatu, Kordian, to młodzieniec przechodzący proces intensywnego dojrzewania, zarówno emocjonalnego, jak i politycznego. Na początku utworu widzimy go jako melancholijną, nieszczęśliwie zakochaną postać, wierną wzorcowi romantycznych bohaterów takich jak Werter. Kordian jest znużony życiem i nie znajduje w nim sensu ani celu. Wpływ na niego ma sługa Grzegorz, który opowiada młodemu bohaterowi trzy historie ukierunkowujące jego myśli i działania.Podróż po Europie, na którą Kordian się decyduje, staje się kluczowym elementem jego dojrzewania. Bohater konfrontuje się z wielkimi prawdami świata, odkrywając, że rzeczywistość jest zdominowana przez zakłamanie, pieniądze i nieuczciwą politykę. Miłość i poezja, które kiedyś były dla niego ważne, tracą swoje znaczenie w obliczu odkrytej prawdy o świecie. Momentem oświecenia staje się dla Kordiana wejście na górę Mont Blanc, gdzie bohater dojrzewa do idei winkielriedyzmu: poświęcenia swojego życia w imię wolności narodu polskiego, bez nadziei na zmartwychwstanie.
Idea winkielriedyzmu versus mesjanizm
W "Kordianie" Słowacki zestawia dwie wielkie idee romantyczne: winkielriedyzm i mesjanizm. Winkielriedyzm, inspirowany postacią średniowiecznego bohatera szwajcarskiego Arnolda von Winkelrieda, polega na poświęceniu się dla dobra narodu, nawet jeśli nie ma nadziei na osobiste odkupienie. W przeciwieństwie do tego, mesjanizm zakłada odrodzenie Polski jako mesjasza narodów, cierpiącego za inne narody i odradzającego się ku ich zbawieniu. Kordian, próbując zamachu na cara, staje przed chwilą wahania, która obnaża jego wewnętrzny konflikt, brak pełnej dojrzałości i wahliwość między ideami winkielriedyzmu i mesjanizmu.Kordian jako reprezentant młodego pokolenia romantyków
Postać Kordiana uosabia wiele cech charakterystycznych dla młodego pokolenia romantyków. Jego krytyka starszych pokoleń, zwłaszcza powstańczych przywódców, oraz poszukiwanie własnej drogi w życiu, są wyraźnymi tematami w dramacie Słowackiego. Kordian nieustannie buntuje się przeciwko zastanym normom i schematom, pragnąc znaleźć autentyczną drogę do realizacji swoich ideałów. Tym samym Słowacki dokonuje polemiki z ówczesnym spojrzeniem na powstańców i ich działalność, sugerując, że ich dążenia były pojedyncze i przeniknięte starcza obawą.Kordian stanowi także polemikę z postacią Gustawa/Konrada z "Dziadów" Adama Mickiewicza. Podczas gdy Konrad skupia się na mesjanistycznym poświęceniu i mistycznej misji narodu polskiego, Kordian reprezentuje bardziej realistyczny i krytyczny wizerunek młodego romantyka. Słowacki oferuje swoją postać jako alternatywę i odpowiedź na bardziej utopijną wizję Mickiewicza.
Ocena nauczyciela:
Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 24.06.2024 o 11:19
O nauczycielu: Nauczyciel - Wojciech Z.
Mam 12‑letnie doświadczenie w pracy w liceum ogólnokształcącym i w przygotowaniach maturalnych. Uczę myślenia krytycznego, argumentacji i świadomego stylu, a młodszych uczniów prowadzę przez wymagania egzaminu ósmoklasisty. Na moich lekcjach najpierw porządkujemy, potem dopracowujemy — bez presji i chaosu. Uczniowie podkreślają, że takie podejście przekłada się na spokojną głowę w dniu egzaminu.
Doskonałe opracowanie problematyki dramatu "Kordian" Juliusza Słowackiego.
Komentarze naszych użytkowników:
Oceń:
Zaloguj się aby ocenić pracę.
Zaloguj się