"Skarby króla Biskalara" - streszczenie i problematyka

Ta praca została zatwierdzona przez naszego nauczyciela: 3.07.2024 o 10:03

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 2.07.2024 o 12:03

I. Wstęp

Lem, znany głównie z literatury science fiction, wplatał w swoje utwory elementy filozoficzne i społeczne, które odnosiły się do rzeczywistości PRL. Jego czytelnicy musieli być uważni, aby dostrzec ukryte między wierszami przesłania. Dzięki temu jego dzieła zyskały uniwersalny charakter, mogąc być odczytywane na różnych poziomach interpretacyjnych: zarówno jako rozrywka literacka, jak i głęboka krytyka społeczeństwa.

2. Prezentacja tematu wypracowania Tematem niniejszego wypracowania jest opowiadanie "Skarby króla Biskalara" Stanisława Lema. Zostanie ono omówione zarówno pod kątem fabuły, jak i głębszych problemów, które Lem porusza. Poprzez analizę tego dzieła postaramy się ukazać, jak Lem korzystał z literackich środków, aby przemycać swoje krytyczne spojrzenie na otaczającą go rzeczywistość.

II. Skarby króla Biskalara – streszczenie

Kreacjusz, główny bohater opowiadania, jest wybitnym konstruktorem znanym z niesamowitego talentu i bystrości umysłu. Słysząc o wyznaczonym przez króla zadaniu, postanawia podjąć wyzwanie. Proponuje, że wykona dokładny spis skarbów króla Biskalara, co miało być dotąd niemożliwe z racji na ogrom bogactwa i skomplikowane systemy, które je chroniły.

2. Spotkanie Kreacjusza z królem Kreacjusz staje przed królem i przedstawia mu swoją propozycję. Biskalar, choć nieufny, zgadza się, stawiając warunki: jeśli Kreacjuszowi nie uda się wykonać zadania, spotka go okrutna kara, a tortury będą tak straszliwe, że nie warto o nich nawet myśleć. Kreacjusz ma określony czas na spełnienie zadania, a jeżeli się powiedzie, otrzyma nagrodę, która również nie miała być byle jaka.

Czas na przygotowanie planu spisu skarbów jest krótki, ale Kreacjusz, dzięki swojej inteligencji i zdolnościom, postanawia podjąć wyzwanie. Biskalar daje mu pierwsze zadanie, które ma wykazać, czy naprawdę jest w stanie sprostać temu kolosalnemu wyzwaniu.

3. Pierwsza próba – metalowa kula Pierwszym zadaniem Kreacjusza jest zdobycie metalowej kuli z królewskiego skarbca. Skarbiec jest pilnie strzeżony przez specjalne straże i mechanizmy zabezpieczające. Aby dostać się do środka, Kreacjusz musi rozwiązać zagadkę maszyny, która chroni dostęp do skarbca. Mechanizm ten miał tak złożoną konstrukcję, że wymagał nie tylko siły, ale i niezwykłego sprytu.

Kreacjusz napotyka liczne przeszkody: musi przejść przez straże, pokonać zagadkę maszyny i otworzyć zamek atomowy. Dzięki swojej inteligencji i użyciu sztucznej mgły potrafi przejść przez straże, a poprzez odpowiedź na zagadkę maszyny otworzyć pierwszą barierę. Zamek atomowy udaje mu się otworzyć przy pomocy promieni słonecznych, a dzięki iskrze z tajemniczego puzderka, które nosi ze sobą, udaje mu się wreszcie otworzyć skarbiec i zdobyć metalową kulę.

4. Druga próba – zsyłka na pustynny księżyc Drugim zadaniem postawionym przed Kreacjuszem jest wydostanie się z pustynnego księżyca, na który zostaje zsyłany. Pustynny krajobraz księżyca wydaje się być beznadziejną sytuacją, a Kreacjusz musi znaleźć sposób, aby powrócić do króla Biskalara. Podczas swojej wędrówki odkrywa zamarznięty ocean pod powierzchnią piasków. Dzięki swoim umiejętnościom inżynierskim buduje rakietę, używając do tego materiałów znalezionych w okolicy.

Używa nagromadzonej antymaterii jako paliwa, co pozwala mu na szybki powrót do królestwa w wyznaczonym czasie. Tym samym Kreacjusz pokazuje swoje niezrównane zdolności adaptacyjne i umiejętność radzenia sobie w każdej, nawet najbardziej ekstremalnej, sytuacji.

5. Trzecia próba – ucieczka przed robotami myśliwskimi W trzeciej, najtrudniejszej próbie Kreacjusz musi przetrwać pościg żelaznych robotów myśliwskich. Te bezlitosne maszyny są zaprogramowane, by tropić i niszczyć każdego, kto znajdzie się na ich drodze. Kreacjusz musi wykazać się nie tylko inteligencją, ale i sprytem, by przetrwać.

Używając kompasu zbudowanego z prostej szpilki, Kreacjusz odnajduje drogę do kopalni rudy żelaza, w której postanawia się ukryć. Tam zastawia pułapkę na roboty, a następnie przeprogramowuje je, aby stały się jego sojusznikami. Dzięki swoim naukowym umiejętnościom i niesamowitej wyobraźni, udaje mu się przechytrzyć maszyny i wrócić na czele armii robotów, co jeszcze bardziej podkreśla jego zdolności przywódcze i strategiczne.

6. Finał Kreacjusz, triumfujący po wykonaniu trzech niezwykle trudnych zadań, powraca do króla Biskalara. Jednak jego celem nie jest zdobycie nagrody, lecz obalenie rządów tyrana. Dzięki wsparciu zmobilizowanych robotów i mieszkańców, Królowi Biskalarowi udaje się zakończyć jego despotyczne rządy. Kreacjusz uroczyście rozdaje skarby mieszkańcom Cyprozji, co staje się symbolem sprawiedliwości i nadziei na lepsze czasy.

III. Skarby króla Biskalara – problematyka

2. Druga płaszczyzna interpretacji – kontekst historycznoliteracki Opowiadanie ma również głębszy, historycznoliteracki kontekst. Odnosi się do realiów PRL, gdzie system komunistyczny kontrolował i uciskał społeczeństwo. Król Biskalar może być postrzegany jako alegoria tyranii i władzy występującej w czasach PRL. Kreacjusz, ze swoim sprytem, umiejętnościami i niezłomnością, staje się symbolem sprawiedliwości i walki przeciwko opresji. Rozdanie skarbów mieszkańcom Cyprozji przez Kreacjusza można natomiast interpretować jako metaforę nadziei na sprawiedliwość i lepsze życie po upadku systemu tyranii.

3. Nowe życie po upadku tyranii Opowieść kończy się zdaniem: „Sam zaś [Kreacjusz], jeno puzderko z iskrami–służkami zabrawszy, ruszył w drogę czarną, gwiazdami nabijaną, i dotąd nią wędruje, więc pewno do nas też później czy prędzej zawita”. Jest to metafora optymizmu i nadziei, że ludzie tacy jak Kreacjusz zawsze będą wśród nas, gotowi do walki z tyranią i niesprawiedliwością. Symboliczne znaczenie puzderka z iskrami może być odczytane jako nadzieja i potencjał na zmiany.

IV. Zakończenie

2. Refleksja nad uniwersalnym przesłaniem utworu Uniwersalne przesłanie opowiadania dotyczy walki dobra ze złem, znaczenia moralnych wartości i humanizmu. Lem, poprzez swoją futurystyczną narrację, wciąż zaskakuje czytelników, zmuszając ich do refleksji nad współczesnymi problemami społecznymi, politycznymi i moralnymi.

3. Znaczenie aluzji w literaturze PRL Stanisław Lem wykorzystał literaturę aluzyjną jako narzędzie subtelnej krytyki systemu PRL. Jego opowiadania, mimo osadzenia w fantastyce naukowej, są pełne głębokich refleksji na temat ludzkiej natury i społecznej sprawiedliwości. Prace takie jak "Skarby króla Biskalara" zachęcają do dalszej eksploracji twórczości Lema i innych pisarzy tego okresu, aby lepiej zrozumieć ich subtelną krytykę rzeczywistości PRL i uniwersalne prawdy, które z łatwością można odnieść do współczesnych czasów.