Napisz list do Mary Lennox w którym podziękujesz dziewczynce za opiekę nad ogrodem

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 4.07.2024 o 7:21

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 4.07.2024 o 6:33

Droga Mary,

Wiem, że możesz nie pamiętać, kim jestem, bo spotkałyśmy się tylko na chwilę w Thwaite w domu państwa Sowerby. Było to krótkie spotkanie, ale utkwiło mi głęboko w pamięci. Przekonałam się wtedy, że możesz być kimś niezwykłym. Piszę ten list, ponieważ chciałabym Ci podziękować za wspaniałą pracę, jaką wykonałaś w tajemniczym ogrodzie różanym w Misselthwaite Manor.

Sama kocham róże, a ich uprawa oraz pielęgnacja jest mi bardzo bliska. Z wielkim podziwem i wdzięcznością obserwowałam, jak Twój wkład w odnawianie ogrodu przynosi niesamowite efekty. Twoje zaangażowanie i pasja są naprawdę inspirujące. Zasługujesz na ogromne uznanie za swój trud i poświęcenie.

Słyszałam historię tajemniczego ogrodu i od zawsze było mi bardzo szkoda pana Cravena, ale też roślin, które tak nagle zostały porzucone. Pan Craven po śmierci żony całkowicie się załamał. Wiem, że jego żona była dla niego całym światem. Gdy zmarła, zamknął serce na wszystko, co przypominało mu o niej, w tym także na ogród, który był jej oczkiem w głowie. To dlatego rośliny, którym ona poświęcała tyle uwagi, całkowicie zdziczały, a może i uschły.

Ben Weatherstaff obiecał pani Craven, że będzie dbał o ogród, ale trudno to robić, gdy drzwi są zamknięte na klucz, a każda próba dostania się tam jest surowo zakazana. Pani Craven była wyjątkową kobietą, niespotykane było to, żeby pani tak wielkiego majątku osobiście zajmowała się roślinami. To najlepiej pokazuje, jak wiele musiał dla niej znaczyć ogród. Włożyła w niego całe swoje serce i składała tam swoją duszę. Więc gdy ogród zamknięto, a rośliny zaczęły dziczeć, wydawało się, że duch pani Craven również tam zanika.

Nikt nie przypuszczał, że zjawi się ktoś, kto odmieni losy tego miejsca, a już na pewno nie myśleli, że będziesz to właśnie Ty. Twoja niespodziewana rola w odrodzeniu ogrodu jest wprost niezwykła. Pierwsze wrażenie mogło być mylące. Wszyscy byli przekonani, że jako młoda dziewczyna, obca w nowym otoczeniu, nie będziesz miała ani wiedzy, ani siły, aby podjąć się opieki nad ogrodem. Tymczasem okazało się, że nie tylko z entuzjazmem podjęłaś się tego wyzwania, ale Twoje efekty przeszły najśmielsze oczekiwania.

Twój ogród ponownie rozkwitł. Róże znów pachną i cieszą oczy swoim pięknem. Nawet pan Craven, który unikał tego miejsca jak ognia, zaczyna coraz częściej tam zaglądać. Z pewnością przypomina mu to o szczęśliwszych czasach, a Ty swoim wysiłkiem przywróciłaś mu to, co stracił wiele lat temu.

Jestem Ci za to bardzo wdzięczna, bo wszyscy już chyba stracili nadzieję, że będziemy mogli podziwiać ten ogród różany w pełnej krasie. Opieka nad kwiatami ma nie tylko uzdrawiającą moc, ale jest też wdzięcznym zajęciem. Przebywanie na świeżym powietrzu, kontakt z naturą, wpływa doskonale nie tylko na ciało, ale również na psychikę. Dzięki swojej pracy zyskałaś nie tylko nowy ogród, lecz także wpłynęłaś na poprawę swojego zdrowia i samopoczucia. Twoja determinacja i zaangażowanie przyniosły korzyści nie tylko roślinom, ale również Tobie samej i wszystkim, którzy teraz mogą podziwiać piękno ogrodu.

Mam nadzieję, że pewnego dnia będę mogła odwiedzić ogród i na własne oczy zobaczyć, co udało Ci się tam zrobić. Marzy mi się spacer po alejce zasypanej różami, obserwowanie kolibrów krążących nad kwiatami i odczuwanie spokoju, który daje ten magiczny zakątek. Wyobrażam sobie, jak będę mogła na chwilę zatrzymać się przy fontannie, posłuchać śpiewu ptaków i poczuć, że wszystko w życiu może się odmienić dzięki determinacji i poświęceniu.

Dziękuję Ci za Twój wysiłek, bo z pewnością był tego wart. Twoja historia jest dla mnie dowodem na to, że nawet w najtrudniejszych chwilach warto podjąć próbę i walczyć o to, co ważne. Dzięki Tobie ogród, który był symbolem smutku i straty, stał się miejscem nadziei i odrodzenia.

Pozdrawiam serdecznie, Anna