Czym dla człowieka może być wolność? Rozważ problem i uzasadnij swoje zdanie, odwołując się do fragmentu Dziadów cz. III, całego dramatu Adama Mickiewicza oraz wybranego tekstu kultury.
Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 10.07.2024 o 11:21
Rodzaj zadania: Streszczenie
Dodane: 10.07.2024 o 11:06
Streszczenie:
Wolność dla człowieka to wartość niezwykle ważna, dotycząca samostanowienia i twórczości. Analiza utworów literackich pokazuje jej złożoność i konieczność równowagi z odpowiedzialnością społeczną.
Czym dla człowieka może być wolność? Rozważ problem i uzasadnij swoje zdanie, odwołując się do fragmentu "Dziadów" cz. III, całego dramatu Adama Mickiewicza oraz wybranego tekstu kultury.
#Wolność to pojęcie enigmatyczne i wieloznaczne, które od wieków stanowiło przedmiot rozważań filozofów, pisarzy oraz społeczeństw na całym świecie. W różnych kulturach oraz epokach historycznych wolność była rozumiana odmiennie i miała różne znaczenia, często warunkowane kontekstem politycznym, społecznym czy religijnym. W Polsce, kraju doświadczającego licznych zrywów niepodległościowych, wolność zawsze była wartością niezwykle ważną, symbolizującą marzenia o niezależności i suwerenności narodowej.
Wolność można rozpatrywać na dwóch płaszczyznach: osobistej i społecznej. Wolność osobista to prawo do samostanowienia, swobodnego wyrażania myśli, podejmowania decyzji dotyczących własnego życia. Wolność społeczna natomiast dotyczy możliwości życia w społeczeństwie, które gwarantuje podstawowe prawa człowieka, takie jak wolność słowa, wyznania czy zrzeszania się. W kontekście artystycznym, wolność twórcza jest nieoceniona, ponieważ pozwala artystom przekraczać granice wyobraźni i tworzyć dzieła odzwierciedlające ich najgłębsze przemyślenia oraz emocje.
Rozwinięcie
Analiza "Dziadów" cz. III Adama Mickiewicza
"Dziady" cz. III, jedno z najważniejszych dzieł Adama Mickiewicza, jest doskonałym przykładem literatury, która porusza temat wolności w kontekście narodowym i osobistym. Powstały w czasach zaborców, dramat Mickiewicza stanowi wyraz buntu przeciwko zniewoleniu narodu polskiego przez obce mocarstwa. Autor w swojej twórczości czerpał z własnych doświadczeń - prześladowań, aresztowań i wygnania, co znalazło odzwierciedlenie w losach bohaterów "Dziadów".Postać Konrada, głównego bohatera "Dziadów" cz. III, uosabia wolność twórczą i narodową. Konrad, romantyczny twórca i indywidualista, walczy nie tylko z fizycznym zniewoleniem, zamknięty w celi więzienia, ale także z psychologiczną niewolą, jaką jest dominacja carskiej cenzury. Jego twórczość jest próbą wyrażenia duchowej wolności, wolności myśli i artystycznego wyrażenia. Jednak, mimo swojej determinacji, Konrad zmuszony jest do konfrontacji z rzeczywistością, w której narzucane mu są konkretne ramy ograniczające jego swobodę twórczą.
Wolność myśli Konrada jest nieodzownie związana z jego działalnością artystyczną. Dla Konrada, twórczość jest formą buntu przeciwko cenzurze, a jego poezja ma być nośnikiem wolnej myśli i prawdy. Konflikt między wolną myślą a narzuconymi ograniczeniami prowadzi Konrada do psychicznego rozdarcia. Jego duma z wolnej myśli i twórczości przeradza się w pychę, co w efekcie prowadzi do jego upadku. Motyw anielskich i demonicznych postaci towarzyszących profecji Konrada podkreśla tragizm jego sytuacji i wskazuje na niebezpieczeństwa związane z absolutną wolnością, która może prowadzić do samozniszczenia.
Analiza "Ferdydurke" Witolda Gombrowicza
Kolejnym ważnym tekstem literackim, który rozważa problem wolności, jest "Ferdydurke" Witolda Gombrowicza. Powieść ta, napisana w okresie międzywojennym, stanowi dekonstrukcyjną refleksję na temat wolności w kontekście społecznym i kulturowym. Gombrowicz w swoim dziele posługuje się ironią i groteską, aby ukazać zniewolenie jednostki przez narzucone formy i normy społeczne.Jednym z kluczowych pojęć w "Ferdydurke" jest koncept "czystej formy", czyli wolności myśli, która nie jest przywiązana do ustalonych konceptów. W powieści tymi ograniczającymi formami są konwenanse kulturowe, moralne i społeczne, które "upupiają" jednostkę, przekształcając ją w marionetkę. Józio, główny bohater, staje się symbolem niespełnionej, ograniczonej jednostki, która walczy o swoją autonomię i indywidualność, dążąc do wyzwolenia się spod jarzma narzuconych form społecznych.
Dążenie Józia do wolności wyraża się poprzez jego opór wobec konwenansów i norm. Bohater podejmuje próby dekonstrukcji otaczających go form, co staje się jego sposobem na odzyskanie wolności. Jednak jego starania są nieustannie sabotowane przez społeczeństwo, które narzuca swoje zasady i normy. Gombrowicz, poprzez postać Józia, pokazuje, że wolność w społeczeństwie jest iluzoryczna i często niemożliwa do osiągnięcia w pełni.
Analiza "Eviva l’arte!" Kazimierza Przerwy-Tetmajera
Ostatnim utworem, który pozwala wniknąć w złożoność pojęcia wolności, jest poemat "Eviva l'arte!" Kazimierza Przerwy-Tetmajera. Dzieło to stanowi manifest "sztuki dla sztuki" i ukazuje artystyczną wolność jako wyższość duchową nad materializmem i konwenansem społecznym.Tetmajerowy pogląd na sztukę inwestuje wielką wartość w swobodę artystyczną, która pozwala twórcy wyrażać najgłębsze przemyślenia i emocje, nieograniczone przez zewnętrzne naciski. Poeta kontrastuje artystę z filistrem - osobą przyziemną, skupioną na materialnych wartościach. Artyści, w jego wizji, są duchowymi wojownikami, którzy walczą o wyzwolenie twórczej myśli spod jarzma konwencji i norm społecznych.
Wykrzyknienie "Eviva l'arte!" zawarte w tytule wiersza jest symbolem walki o wolną twórczość. Artyści poprzez swoją działalność artystyczną wyzwalają się z materialnych i społecznych ograniczeń, dążąc do duchowej wolności. Artysta w poemacie Tetmajera jest wyrazicielem najwyższej formy wolności - wolności twórczej, stanowiącej ostateczny cel i sens jego istnienia.
Wnioski
Różnorodne spojrzenia na wolność ukazane w analizowanych utworach literackich uświadamiają, że wolność jest pojęciem złożonym i wielowymiarowym. Adam Mickiewicz w "Dziadach" cz. III ukazuje wolność narodową i twórczą jako walkę ze zniewoleniem politycznym, podkreślając tragizm jednostki dążącej do pełnej autonomii w nieprzyjaznych warunkach politycznych. Witold Gombrowicz w "Ferdydurke" przedstawia wolność jako brak formy narzuconej przez społeczeństwo i kulturę, ukazując jednocześnie, że jednostka jest nieustannie "upupiana" przez otaczające ją normy i zasady. Kazimierz Przerwa-Tetmajer w "Eviva l’arte!" eksponuje wolność twórczą jako dążenie do "czystej sztuki", wolnej od ograniczeń materialnych i konwencjonalnych.Wolność, jak pokazują analizowane teksty, jest czymś nieuchwytnym i niejednoznacznym. Granice wolności myśli i twórczości są trudne do zdefiniowania i można się zastanawiać, czy całkowita wolność nie prowadzi do chaosu. Wolność zawsze łączy się z odpowiedzialnością, zarówno za siebie, jak i za społeczeństwo, w którym jednostka żyje. Współczesny kontekst dodatkowo podkreśla znaczenie równowagi między wolnością osobistą a społeczną odpowiedzialnością. W dobie globalizacji i nowoczesnych technologii, wolność nabiera nowych znaczeń, a jej zakres jest stale redefiniowany.
Osobiście uważam, że dążenie do wolności jest jednym z fundamentalnych aspektów ludzkiej egzystencji. Jednakże, należy pamiętać, że całkowita wolność nie istnieje w izolacji - zawsze wiąże się z określonymi ograniczeniami i odpowiedzialnością. Wolność osobista i twórcza są wartościami, które powinny być pielęgnowane, ale nigdy kosztem innych. Warto dążyć do takiej formy wolności, która pozwala na pełne, autentyczne wyrażanie siebie, ale jednocześnie respektuje prawa i wolności innych ludzi.
Współczesne społeczeństwa muszą znaleźć złoty środek między wolnością a odpowiedzialnością, aby zapewnić harmonijny rozwój wspólnoty i jednostki. Rozważając wolność, warto skupić się na jej różnych aspekatach, aby w pełni zrozumieć jej znaczenie i rolę w życiu człowieka. Wolność jest nieustannym dążeniem, które wymaga refleksji, dialogu i zrozumienia, aby stała się rzeczywiście wartościowym elementem naszego życia.
Ocena nauczyciela:
Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 10.07.2024 o 11:21
O nauczycielu: Nauczyciel - Joanna A.
Od 9 lat pracuję w liceum i pomagam uczniom uwierzyć, że można pisać dobrze bez „weny”. Przygotowuję do matury i ćwiczę z ósmoklasistami czytanie ze zrozumieniem oraz krótkie formy. Na zajęciach panuje spokój i uważność, a feedback jest jasny i konkretny. Uczniowie mówią, że dzięki temu wiedzą, co poprawić i jak to zrobić.
Twoje wypracowanie jest bardzo dogłębne i kompleksowe.
Komentarze naszych użytkowników:
Oceń:
Zaloguj się aby ocenić pracę.
Zaloguj się