Czy duchy wywołane przez Mickiewicza (Dziady cz. II) i Dickensa (Opowieść wigilijna) mogą wzbudzić refleksje we współczesnym nastolatku?

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 11.07.2024 o 8:20

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 11.07.2024 o 7:59

Motyw duchów od wieków jest obecny w literaturze, stanowiąc esencję licznych, głęboko refleksyjnych utworów. Duchy, zjawy, wizyjności i inne nadnaturalne byty to środek do wywołania refleksji nad kondycją ludzką. Współczesna kultura masowa często traktuje fantastyczne wątki powierzchownie, jako elementy rozrywkowe, odcinając je od bogatszych sensów. Jednak literatura klasyczna, taka jak "Dziady" cz. II Adama Mickiewicza i "Opowieść wigilijna" Charlesa Dickensa, wykorzystuje nadnaturalne motywy do przekazania głębokich filozoficznych i moralnych prawd. Celem tego wypracowania jest analiza, czy duchy z tych dwóch dzieł mogą wzbudzić refleksję we współczesnym nastolatku i jakie wartości edukacyjne mogą wynikać z ich przesłania.

"Dziady" cz. II Adama Mickiewicza to utwór powstały w kontekście romantyzmu, epoki, która wysoko ceniła duchowość, mistycyzm i głębokie refleksje nad ludzkim losem. Fabuła tej części utworu rozgrywa się podczas obrzędu zaduszek, gdzie Guślarz przywołuje duchy, by nauczyć uczestników i czytelników ważnych prawd egzystencjalnych. Każdy przywołany duch ma swoją historię i przesłanie.

Pierwsze przybywają duchy lekkie, zwane Aniołkami. Są to dusze dzieci, które zmarły zbyt wcześnie, aby zdążyły popełnić większe grzechy, ale również zbyt młodo, by mogły spełnić swoje marzenia i zrealizować się w pełni. Ich cierpienie spowodowane jest tym, że nie zdążyły zaznać pełni życia i doświadczeń, które go definiują. Przypominają nam o konieczności nadania sensu życiu poprzez odpowiedzialne i pełne przeżywanie wszystkich jego aspektów. Ta wizja niesie jasne przesłanie - wartości, sensu i odpowiedzialności uczymy się przez nasze doświadczenia i działania.

Kolejno pojawia się duch pastereczki Zosi, symbolizujący młodzieńczą lekkomyślność i nieodpowiedzialność. Zosia, która za życia nie wykorzystała swojego potencjału ani nie wzięła odpowiedzialności za swoje czyny, teraz doświadcza samotności i rozpaczy. Jest to przestroga dla młodych ludzi, którzy często nie myślą o konsekwencjach swoich działań. Przesłanie pastereczki jest klarowne - każda nasza decyzja i każde nasze działanie mają znaczenie i oddziałują na naszą przyszłość.

Najbardziej przerażającym duchem jest Widmo Złego Pana, który symbolizuje okrucieństwo i brak empatii. Zły Pan jest duchową reprezentacją człowieka, który za życia był bezwzględny i egoistyczny. Jego kara, wieczne męki z dala od innych dusz, znów przypomina o wartości moralności, współczucia i miłości wobec bliźniego. To surowa przestroga przed moralnym zepsuciem i dehumanizacją.

Ostatecznie duchy Mickiewicza prowadzą nas do głębokich refleksji nad cierpieniem i sensem życia. W przeciwieństwie do współczesnej, hedonistycznej wizji życia, romantyzm Mickiewicza kładzie nacisk na równowagę między osobistym spełnieniem a empatią wobec innych. Ten kontrast może skłaniać współczesnych nastolatków do przemyśleń nad ich codziennymi postępowaniami.

„Opowieść wigilijna” Charlesa Dickensa, napisana w XIX wieku, wpisuje się w nurt literatury wiktoriańskiej, skupiającej się na moralnych przesłaniach i krytyce społecznych problemów tamtej epoki. Przez historię przemiany Ebenezera Scrooge’a, skąpego i egoistycznego człowieka, Dickens chce uświadomić czytelnikom, że nigdy nie jest za późno na zmianę.

Duch Przeszłych Świąt Bożego Narodzenia zabiera Scrooge’a w podróż do jego dzieciństwa i młodości, przypominając mu radości, które niegdyś były częścią jego życia oraz błędy, które popełnił. To przestroga pokazująca, jak ważne są wspomnienia i jak wielką wartość mają miłość i empatia w kształtowaniu naszego życia.

Duch Tegorocznych Świąt Bożego Narodzenia pokazuje Scrooge’owi aktualną sytuację – cierpienie ludzi wokół niego oraz konsekwencje jego egoizmu. Obrazuje także miłość i radość, której brakuje w jego życiu, oraz szczęście tych, którzy potrafią dzielić się z innymi. Ten duch podkreśla wagę empatii i współczucia w codziennym życiu.

Najbardziej przerażający jest Duch Przyszłych Świąt Bożego Narodzenia, który ukazuje Scrooge’owi przyszłość, jeśli nie zmieni swojego postępowania. Przypomina mu, że teraźniejsze wybory mają daleko idące konsekwencje i może zakończyć swoje życie samotnie, bez miłości i wsparcia. To mocne przesłanie o odpowiedzialności i wartości miłości oraz wspólnoty.

Zarówno Mickiewicz, jak i Dickens używają duchów, by wywołać w odbiorcy refleksje egzystencjalne. Mickiewicz skłania do głębszych przemyśleń nad sensem cierpienia i koniecznością odpowiedzialności za swoje czyny. Przekaz Mickiewicza może być dla współczesnych nastolatków wartościowym przeciwstawieniem do dominującego materializmu. Z kolei Dickens przedstawia bardziej prostą, ale silną narrację o wartościach rodzinnych, społecznych oraz nadziei na zmianę. To również może mieć silny oddźwięk we współczesnym świecie, gdzie egoizm i materializm często przysłaniają wartość empatii i współczucia.

Dla współczesnych nastolatków, w świecie zdominowanym przez hedonizm, materializm i egoizm, duchy z „Dziadów” cz. II i „Opowieści wigilijnej” mogą stanowić wyjątkowy kontrast i źródło refleksji. Mickiewicz i Dickens przypominają, że istotą życia jest nie tylko osobiste spełnienie, ale także empatia i odpowiedzialność wobec innych. Literatura klasyczna, dzięki swoim głębokim przesłaniom, może być potężnym narzędziem edukacyjnym, pomagającym młodym ludziom rozwijać moralność i filozoficzne spojrzenie na świat.

Podsumowując, duchy wywołane przez Mickiewicza i Dickensa niosą ze sobą wartościowe przesłania, które mogą wzbudzić refleksje we współczesnym nastolatku. Poprzez analizę tych literackich bytów, młodzi odbiorcy mogą lepiej zrozumieć znaczenie empatii, odpowiedzialności oraz głębszego sensu własnych działań. Literatura klasyczna, pomimo upływu lat, nadal pozostaje nośnikiem uniwersalnych prawd o ludzkiej naturze i jest niezastąpionym narzędziem w rozwijaniu moralności i filozoficznych refleksji. Zachęca to młodych ludzi do ponownego odkrywania klasycznych dzieł i zgłębiania ich głębszych przesłań.