„( ) człowiek nie jest stworzony do klęski - powiedział. - Człowieka można zniszczyć, ale nie pokonać”. Czy zgadasz się z tą opinią? Napisz rozprawkę odwołując się do Starego człowieka i morze i innych utworów literackich

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 12.07.2024 o 18:48

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 12.07.2024 o 18:07

Ernest Hemingway jest autorem słów: „(…) człowiek nie jest stworzony do klęski - powiedział. - Człowieka można zniszczyć, ale nie pokonać”. Ta mądra sentencja zawiera głęboką prawdę o nieustającym dążeniu ludzkości do pokonywania przeszkód, niezależnie od trudności, jakie napotyka. W literaturze motyw niezłomności i walki z przeciwnościami losu pojawia się często, odzwierciedlając uniwersalne doświadczenia człowieka. Przykłady dzieł literackich, takich jak „Stary człowiek i morze” Ernesta Hemingwaya, „Pan Tadeusz” Adama Mickiewicza i „Kamienie na szaniec” Aleksandra Kamińskiego, ilustrują, jak bohaterowie, pomimo licznych przeszkód, nie poddawali się i dążyli do osiągnięcia swoich celów. Analizując te przykłady, można dojść do wniosku, czy słowa Hemingwaya oddają prawdę o naturze człowieka.

W "Starym człowieku i morzu" Hemingway przedstawia historię Santiago, starego rybaka, który od osiemdziesięciu czterech dni nie złowił żadnej ryby. Santiago jest człowiekiem doświadczonym i wytrwałym, jednak boryka się z prześladującym go pechem oraz z problemami finansowymi. Pomimo zmagań z biedą i starością, Santiago nie traci nadziei i postanawia wyruszyć na morze, aby złowić wielką rybę.

Podczas wyprawy Santiago odnajduje oraz walczy z ogromnym marlinem. Ta heroiczna walka trwa kilkadziesiąt godzin i jest symbolem ludzkiej determinacji w obliczu trudności. Santiago nie rezygnuje, pomimo bólu oraz wyczerpania fizycznego. Każde uderzenie wędki, każdy moment walki z rybą są metaforą uporczywego stawiania czoła przeciwnościom życia. Santiago udaje się w końcu złowić marlina, co stanowi jego chwilowe zwycięstwo.

Jednak jego triumf szybko zamienia się w porażkę, gdy rekiny atakują i niszczą zdobycz Santiago, pozostawiając tylko szkielet ryby. Choć Santiago wraca do portu tylko ze szkieletem marlina, nie poddaje się duchowo. Santiago mimo fizycznej i emocjonalnej klęski planuje kolejne wyprawy, nie rezygnując z walki z wszechpotężnym morzem. Innymi słowy, jego ciało mogło zostać zniszczone, ale jego duch pozostał niezłomny, co potwierdza słuszność tezy Hemingwaya, że człowieka można zniszczyć, ale nie pokonać.

Również w „Panu Tadeuszu” Adama Mickiewicza odnajdujemy postać, która odzwierciedla niezłomność i niestrudzoną walkę z losem. Jacek Soplica, z czasem przekształcony w Księdza Robaka, najpierw wydaje się być bohaterem tragicznym. Jego życie naznaczone jest nieszczęściem, wynikającym zarówno z osobistych, jak i politycznych decyzji. Po zamordowaniu Stolnika w przypływie gniewu i emocji, Soplica zostaje wygnany, a jego życie wydaje się być ruiną.

Transformacja Jacka Soplicy w Księdza Robaka jest jednak dowodem na jego wewnętrzną siłę i nieustępliwość. Soplica, przywdziewając habit zakonny i przyjmując nową tożsamość, podejmuje się trudnej misji walki o niepodległość ojczyzny. Jako Ksiądz Robak angażuje się w działalność patriotyczną, organizując powstania i szerząc idee niepodległościowe. Mimo że zbrodniarz z przeszłości, stara się w pełni zrekompensować swoje błędy poprzez poświęcenie i pracę na rzecz dobra narodu.

Ksiądz Robak ostatecznie oddaje swoje życie za sprawę, jednak jego duchowe dziedzictwo i siła moralna przetrwają. Jacek Soplica to postać, która, pomimo zniszczeń na poziomie osobistym i fizycznym, nie ustaje w dążeniu do naprawienia przeszłości i osiągnięcia wyższych celów. Jest żywym dowodem na to, że człowieka można zniszczyć, ale nie pokonać—jego wewnętrzny upór i determinacja mierzą się z najgorszymi klęskami.

Podobną niezłomność znajdujemy w książce „Kamienie na szaniec” Aleksandra Kamińskiego. Bohaterami tej opowieści są młodzi patrioci: Alek, Rudy i Zośka, którzy w obliczu wybuchu II wojny światowej i hitlerowskiej okupacji Polski, stają do walki o wolność swojego kraju. Choć ich życie zostało drastycznie przerwane przez wojenną rzeczywistość, ukazują niebywałą dojrzałość i odwagę pomimo młodego wieku.

Alek, Rudy i Zośka angażują się w działania konspiracyjne, biorą udział w akcjach sabotażowych, narażając własne życie w walce z okupantem. Szczególnie bolesna jest historia Rudego, który zostaje złapany przez gestapo i brutalnie torturowany. Mimo niewyobrażalnych cierpień, Rudy nie zdradza swoich towarzyszy, pozostając wiernym ideałom do samego końca. Śmierć Rudego jest ciosem dla jego przyjaciół, ale jednocześnie wzmaga ich determinację i zapał do dalszej walki.

Postać Rudego, oraz jego przyjaciół, uosabia wartość humanizmu i niezłomnej wiary w ideały. Nawet w momencie śmierci, Rudy nie poddaje się duchowo, a jego postawa zyskuje symboliczne znaczenie dla przyszłych pokoleń. Z kolei Alek i Zośka, mimo że także zostają fizycznie zniszczeni przez wojnę, pozostawiają po sobie spuściznę ducha i walki o wolność, która przetrwaje kolejne pokolenia.

Podsumowując, przykłady literackie ukazują, że człowieka rzeczywiście można zniszczyć, ale nie pokonać. Santiago ze „Starego człowieka i morza” Hemingwaya, Jacek Soplica z „Pana Tadeusza” Mickiewicza oraz bohaterowie „Kamieni na szaniec” Kamińskiego potwierdzają tę tezę przez swoje życie pełne wyzwań, walki i niezłomnej determinacji. Ich losy dowodzą, że mimo ogromnych trudności i cierpień, człowiek może wyjść zwycięsko na poziomie moralnym i duchowym. Wartości i ideały, które noszą w sobie, przetrwają, niezależnie od fizycznych przeciwności losu.

Tak więc, zgadzam się z tezą Hemingwaya, że „człowiek nie jest stworzony do klęski”. Jak pokazują wyżej przytoczone przykłady literackie, w momencie próby, ludzki duch potrafi wznieść się ponad ograniczenia ciała i sytuacji, ukazując nieskończoną siłę i wolę przetrwania. Determinacja, odwaga i moralna niezłomność bohaterów w literaturze, oraz w rzeczywistym życiu, stanowią inspirację i dowód na to, że człowieka można zniszczyć, ale nie pokonać. Literatura odzwierciedla tę prawdę, pokazując, że największą siłą człowieka jest jego duchowa niezwyciężoność w obliczu najtrudniejszych prób.