Władca Miasta na Jeziorze - charakterystyka

Ta praca została zatwierdzona przez naszego nauczyciela: 15.07.2024 o 18:06

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 15.07.2024 o 12:50

Powieść „Hobbit, czyli tam i z powrotem” autorstwa J.R.R. Tolkiena to epicka opowieść o przygodach Bilba Bagginsa, tytułowego Hobbita, który wyrusza na wyprawę z grupą krasnoludów, aby odzyskać skarby pilnowane przez smoka Smauga. Jednym z kluczowych miejsc w fabule jest Miasto na Jeziorze, zwane również Esgaroth. Miasto to, choć małe i oddalone od głównych wydarzeń, odgrywa istotną rolę w narracji. Jest zarządzane przez postać znaną jedynie jako Władca Miasta na Jeziorze, którego losy widzimy jako przykład nieudolności, populizmu, tchórzostwa oraz finalnego upadku.

Cel charakterystyki tej postaci jest wieloaspektowy. Po pierwsze, staramy się zrozumieć jego cechy charakteru i sposób sprawowania władzy. Po drugie, analiza ta pozwoli nam zobaczyć, jak decyzje podjęte przez Władcę wpłynęły na losy miasta i jego mieszkańców. Na koniec zastanowimy się, jakie lekcje możemy wyciągnąć z jego historii.

Tożsamość i pierwsze wrażenie Jednym z najbardziej znaczących aspektów dotyczących Władcy Miasta na Jeziorze jest fakt, że nigdy nie zostaje wymieniony z imienia. Anonimowość ta może wskazywać na jego marginalność lub skrytość. Brak imienia sprawia, że postać ta staje się bardziej symbolicznym reprezentantem pewnych cech i wad, które mogą towarzyszyć każdemu przywódcy.

Pierwsze wrażenie, jakie Władca robi na czytelniku, jest raczej negatywne. Już w początkowych scenach widzimy go jako osobę niepewną, której rządy nie przynoszą pozytywnych zmian. Władca zdaje się bardziej zainteresowany utrzymaniem swojej pozycji niż faktycznym dobrobytem mieszkańców. Jego działania często odzwierciedlają brak planowania i wizji, co z czasem prowadzi do problemów w zarządzaniu miastem.

Styl rządzenia Styl rządzenia Władcy można określić jako populistyczny i chaotyczny. Władca jest skłonny podejmować decyzje pod wpływem tłumu, starając się zdobyć sympatię mieszkańców, zamiast kierować się długoterminowym planem i odpowiedzialnością. Przykładów takich działań jest wiele. W jednej ze scen Władca, chcąc zdobyć uznanie mieszkańców, szybko zgadza się na organizację hucznych wydarzeń, ignorując potrzebę odpowiedniego zabezpieczenia zasobów miasta. Tego rodzaju decyzje, choć spotykają się z chwilowym zadowoleniem tłumu, w dłuższej perspektywie prowadzą do chaosu i braków.

Nieudolność Władcy przejawia się również w jego strachu przed podejmowaniem trudnych decyzji. Władca unika wszelkich działań, które mogą wywołać negatywną reakcję ludzi, przez co miasto stale traci na znaczeniu i popada w stagnację. Przykładem może być jego niezdolność do odpowiedniego przygotowania mieszkańców na ewentualne zagrożenia zewnętrzne, takie jak atak Smauga.

Reakcja na przybycie Thorina i drużyny Początkowa reakcja Władcy na przybycie Thorina i jego drużyny krasnoludów jest pełna niejednoznaczności. Z jednej strony mieszkańcy miasta są niezwykle uradowani, widząc potencjalnych wybawców i posiadaczy skarbów. Z drugiej strony, Władca zaczyna odczuwać wewnętrzny strach i niezadowolenie z powodu możliwości utraty władzy. Cytaty z książki ilustrują jego zazdrość i obawy, jak np. jego podejrzenia co do królewskiego pochodzenia Thorina. Władca stara się maskować swoje wątpliwości, ale jego niepewność jest widoczna zarówno dla mieszkańców, jak i przybyszów.

Plotki i niejasności tylko wzmacniają te obawy. W miarę jak plotki o Thorinie i jego drużynie zaczynają krążyć, Władca staje się coraz bardziej podejrzliwy. Narastająca nieufność wobec drużyny sprawia, że Władca zaczyna podejmować działania mające na celu zabezpieczenie własnej pozycji, zamiast wspierania potencjalnych sojuszników w walce ze Smaugiem.

Tchórzostwo w obliczu zagrożenia Jednym z kluczowych momentów, który w pełni ukazuje tchórzostwo Władcy, jest atak Smauga na Miasto na Jeziorze. W chwili największego zagrożenia, zamiast stanąć na czele obrony czy chociażby zorganizować ewakuację, Władca decyduje się na ucieczkę. Jego priorytetem staje się własne przetrwanie, nawet kosztem życia mieszkańców, którym przysięgał chronić.

Po oblężeniu miasta gniew i rozczarowanie mieszkańców skierowane są bezpośrednio na Władcę. Jego niezdolność do sprawowania właściwej obrony i ucieczka, podczas której przywłaszczył sobie cenne zasoby, wywołują silne nastroje społeczne przeciwko niemu. Mieszkańcy zaczynają widzieć w nim nie tyle lidera, co pasożyta wykorzystującego ich na własną korzyść.

Upadek Władcy Po wojnie ze smokiem, Władca dokonuje prób zarządzania pozostałościami miasta. Jego działania, takie jak przydzielanie schronień i reglamentacja jedzenia, są jednak powierzchowne i skoncentrowane na zapewnieniu sobie najlepszych zasobów. Jego zaniedbanie poddanych tylko pogłębia nastroje niezadowolenia.

Antagonizm z Bardem, który wyrasta na nowego przywódcę, staje się kolejnym czynnikiem prowadzącym do upadku Władcy. Władca czuje się zagrożony i stara się osłabić pozycję Barda, mimo że ten cieszy się rosnącym poparciem wśród mieszkańców. Jego strach przed Bardem i nieufność wobec jego intencji prowadzą do działań szkodliwych dla miasta i jego mieszkańców.

Ostatecznie, Władca decyduje się na ucieczkę z częścią skarbów, które udało mu się zgromadzić. Jego finalny upadek następuje w całkowitej samotności, gdzie umiera w Pustkowiu, opuszczony i zapomniany. Historia ta staje się moralną przestrogą, ukazującą, że brak moralności, egoizm i populizm w rządzeniu prowadzą do ostatecznego upadku.

Zakończenie Podsumowując, Władca Miasta na Jeziorze to postać pełna sprzeczności, która stanowi doskonały przykład tego, jak nie powinno wyglądać sprawowanie władzy. Jego populizm, tchórzostwo i egoizm były głównymi przyczynami jego niepowodzeń oraz finalnego upadku. Historia Władcy Miasta na Jeziorze przedstawia przestrogę, pokazując konsekwencje działań opartych wyłącznie na chęci zadowolenia tłumu i obaw o własną pozycję.

Tolkien w swoim dziele pokazuje, że moralność w rządzeniu jest kluczowym elementem skutecznego i długotrwałego przywództwa. Postać Władcy można porównać z Bardem, który, mimo początkowych trudności, zdobywa szacunek i poparcie mieszkańców dzięki odwadze, uczciwości i zdolnościom przywódczym. Tylko takie cechy gwarantują prawdziwe i trwałe przywództwo, a ich brak prowadzi do upadku i zapomnienia, jak miało to miejsce w przypadku Władcy Miasta na Jeziorze.