Napisz list do koleżanki lub kolegi w którym napiszesz, który rozdział lektury "Detektyw Pozytywka" podobał Ci się najbardziej. Wyjaśnij swoje zdanie

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 17.07.2024 o 19:16

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 17.07.2024 o 18:39

Droga Kasiu,

Mam nadzieję, że u Ciebie wszystko w porządku i że masz trochę wolnego czasu, bo chciałabym Ci opowiedzieć o książce, którą niedawno przeczytałam. To "Detektyw Pozytywka" autorstwa Grzegorza Kasdepke. Choć jest to lektura przeznaczona raczej dla młodszych czytelników, to muszę Ci powiedzieć, że ja, jako uczennica szkoły średniej, znalazłam w niej mnóstwo uroku i niezapomnianych chwil. Chciałabym szczególnie podzielić się z Tobą jednym z rozdziałów, który urzekł mnie najbardziej.

Książka "Detektyw Pozytywka" skupia się na postaciach zamieszkujących pewną kamienicę oraz licznych zagadkach, które rozwiązuje tytułowy detektyw Pozytywka. Jego życie toczy się wokół rozwiązywania codziennych problemów mieszkańców, co sprawia, że fabuła jest niesamowicie dynamiczna, pełna zaskakujących zwrotów akcji i przezabawnych sytuacji. Styl, w jakim Kasdepke opisuje te przygody, jest lekki i humorystyczny, co sprawia, że trudno się oderwać od lektury.

Najbardziej przypadł mi do gustu rozdział, w którym pani Majewska podejrzewa pana Martwiaka o wpuszczanie bezwonnego gazu do jej mieszkania. Pozwól, że opowiem Ci o tej historii szczegółowo.

Historia zaczyna się od zawiązania akcji, kiedy to poznajemy głównych bohaterów tego rozdziału. Pani Majewska to podejrzliwa lokatorka mieszkania na parterze kamienicy, która rozpoznaje, że w jej domu zaczęło robić się ciemniej niż zwykle. Zmartwiona i przerażona, dochodzi do wniosku, że za ten dziwny fenomen odpowiedzialny jest pan Martwiak, sąsiad z góry, którego podejrzewa o wpuszczanie bezwonnego gazu, mającego powodować problemy ze wzrokiem. Pani Majewska bierze dwa punkty odniesienia – wcześniejszy stan jej mieszkania oraz obecne, nagłe zmiany – i formułuje swoje podejrzenia.

Kulminacja całej historii następuje, gdy pani Majewska zwraca się o pomoc do detektywa Pozytywki. Pozytywka, jak przystało na doświadczonego i błyskotliwego detektywa, przyjmuje zlecenie i rozpoczyna swoje dochodzenie. Przeprowadza dokładne badanie mieszkania pani Majewskiej, zbiera zeznania i rozpoczyna obserwację pana Martwiaka, starając się wykryć jakiekolwiek podejrzane działania.

W miarę rozwoju akcji detektyw Pozytywka zaczyna dostrzegać prawidłowości, które przeczą początkowym objawom trucicielstwa. Niestety dla pani Majewskiej, ale na szczęście dla wszystkich innych lokatorów, nie znajduje niczego, co potwierdzałoby jej obawy. Jednocześnie dostrzega pewne zmiany na zewnątrz kamienicy, które rzucają się w oczy.

Cała zagadka zostaje rozwiązana w sposób niesamowicie prosty, a zarazem uroczy. Detektyw Pozytywka odkrywa, że problem ciemniejącego mieszkania pani Majewskiej nie jest wynikiem bezwonnego gazu, a... nowych drzew posadzonych pod jej oknami. Te drzewa zaczęły rosnąć i, siłą natury, zaczęły rzucać cień na okna mieszkania na parterze, co sprawiało wrażenie ciemniejszego wnętrza. Pozytywka stwierdza, że z czasem, wiosną, problem może się pogłębić, gdy drzewa całkiem porosną liśćmi.

Dlaczego ta historia stała się moją ulubioną częścią książki? Przede wszystkim ze względu na napięcie i intrygę, które są doskonale wyważone przez Kasdepke. Początkowe podejrzenia wprowadzone przez panią Majewską wciągają nas, czytelników, w typową zagadkę kryminalną. Podejrzenia o spisek i trucicielstwo sądzą, aby odkryć coś zaskakująco niewinnego i naturalnego – cień rzucany przez rosnące drzewa.

Zwrot akcji w tej historii jest genialny. Czytając o podejrzanym panu Martwiaku i jego rzekomo podłych czynach, aż do samego końca nie spodziewałam się, że rozwiązanie będzie tak prozaiczne. To pokazuje nam, jak często nasza wyobraźnia płata nam figle, a rzeczywistość okazuje się znacznie mniej dramatyczna, niż się tego spodziewaliśmy. Co więcej, postać detektywa Pozytywki została przedstawiona jako niesamowicie bystry i skuteczny detektyw, który zawsze znajduje rozwiązanie nawet najbardziej zagmatwanych spraw.

Ta historia ma w sobie również pewną głębię moralną. Pokazuje, że warto nie oceniać ludzi na podstawie domysłów i plotek, jak to zrobiła pani Majewska względem pana Martwiaka. Niewinne drzewka stały się symbolem nieporozumień, jakie mogą wyniknąć z lęków i nieuzasadnionych obaw. Pozytywka swoimi działaniami wyprowadza nas i bohaterów z błędnych założeń, pokazując piękno prostoty i prawdy.

Kasiu, zdecydowanie zachęcam Cię do przeczytania "Detektywa Pozytywki". Jestem pewna, że znajdziesz tam jeszcze wiele podobnie wciągających historii i zagadek, które wywołują uśmiech na twarzy, a jednocześnie skłaniają do refleksji. Książka trafiła w moje serce swoją lekkością, humorem i finezyjnie zbudowanymi zagadkami. Możemy umówić się, że kiedy Ty przeczytasz tę książkę, porozmawiamy o Twoim ulubionym rozdziale. Jestem bardzo ciekawa, który fragment przypadnie do gustu Tobie!

Pozdrawiam Cię serdecznie i życzę miłej lektury, Twoja Agnieszka