"Romeo i Julia" - okoliczności powstania

Ta praca została zatwierdzona przez naszego nauczyciela: 25.07.2024 o 17:52

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 24.07.2024 o 9:46

"Romeo i Julia" to jedna z najbardziej znanych i cenionych tragedii w dorobku Williama Szekspira. Uznaje się ją za wcielenie nieszczęśliwej miłości, która pomimo trudności i przeciwności losu, przełamuje bariery i trwa wiecznie. Sztuka ta cieszy się ogromnym uznaniem zarówno w kontekście literackim, jak i teatralnym. Jednak dokładne określenie czasu i okoliczności powstania dzieł Szekspira, w tym „Romea i Julii”, okazuje się trudnym zadaniem z powodu braku precyzyjnych danych i licznych spekulacji.

Rozwinięcie

I. Chronologia i źródła

Pierwsza wzmianka o „Romeo i Julii” pojawiła się w „Skarbcu Pallady: Skarbnica mądrości” autorstwa Francisa Meres’a, wydanym w 1598 roku. Meres wymienia to dzieło jako przykład literackiej maestrii Szekspira, obok innych jego prac. To ważne świadectwo potwierdza, że jeszcze przed końcem XVI wieku „Romeo i Julia” była znana i doceniana.

2. Analiza tekstu sztuki

Jednym z kluczowych elementów, które pomagają ustalić czas powstania sztuki, jest analiza jej tekstu. W Akcie I, Scenie 3, Marta, piastunka Julii, wspomina o trzęsieniu ziemi sprzed jedenastu lat. Dokładne historyczne trzęsienie ziemi miało miejsce w Anglii w 1580 roku. Jeśli określimy czas akcji sztuki na rok 1591, możemy wnioskować, że Szekspir napisał „Romea i Julię” w pierwszej połowie lat 90. XVI wieku.

3. Premiera sztuki

Przyjmuje się, że premiera sztuki odbyła się około 1595 roku w teatrze The Theatre. Była to jedna z pierwszych pełnych produkcji, realizowana przez zespół aktorski The Lord Chamberlain's Men, z którym Szekspir był związany. Znaczenie redakcji tekstu przeprowadzonej przez Szekspira przed premierą jest nie do przecenienia – mógł on bowiem wprowadzać poprawki i zmieniać niektóre fragmenty, by lepiej dopasować je do oczekiwań publiczności.

II. Inspiracje literackie

Motyw tragicznej miłości miał już swoje korzenie w starożytnej literaturze. Historia Pyrama i Tysbe opisana przez Owidiusza w IV księdze „Metamorfoz” była jednym z pierwszych literackich przykładów nieszczęśliwej miłości, której zakończenie miało dramatyczne konsekwencje. Owidiuszowa narracja miała duże znaczenie dla późniejszych twórców, w tym dla Szekspira.

2. Włoskie nowele

Szekspir prawdopodobnie inspirował się włoskimi opowiadaniami. Pierwszym z nich jest historia Mariotta i Ganozzy autorstwa Masuccia z Salerno. Kolejne istotne źródło to „Historia nowo odkryta dwojga szlachetnych kochanków” Luigi da Porto z 1524 roku, gdzie akcja rozgrywa się w Weronie, a główni bohaterowie noszą imiona Romeo i Julia. Jest to kluczowy etap formowania się motywu, który Szekspir zaadaptował i wzbogacił.

3. Włoskie tradycje narracyjne

Po opowieści da Porto, kolejne dzieła kontynuowały ten wątek. W 1553 roku Gherald Boldieri napisał „Nieszczęśliwą miłość dwojga wiernych kochanków, Julii i Romea”. Jednak najważniejszym źródłem, z którego Szekspir czerpał inspirację, był poemat Arthura Brooke’a „Tragiczna historia Romea i Julii” z 1562 roku. Brooke zaadoptował wcześniejsze włoskie historie do formy poetyckiej, co prawdopodobnie dostarczyło Szekspirowi wielu detali i motywów do swojej własnej wersji.

III. Pierwsze wydania „Romea i Julii”

Pierwsze wydanie „Romea i Julii” miało miejsce w 1597 roku i było prawdopodobnie wydane bez zgody Szekspira. Tekst tego wydania charakteryzuje się licznymi błędami i uproszczeniami, co świadczy o zapisie ze słuchu przez osoby związane z teatrem. Brak autorskiej korekty i nieścisłości w dialogach sprawiają, że to wydanie jest mniej cenione przez badaczy.

2. Drugie wydanie z 1599 roku

Drugie wydanie, opublikowane w 1599 roku, nosi tytuł „Najwyborniejsza i żałosna tragedia Romea i Julii, nowo skorygowana, uzupełniona i poprawiona”. To wydanie oparte jest na rękopisie Szekspira i uznawane jest za bardziej wiarygodne. Uzgodnienie z poprawkami autora pozwala na dokładniejszą analizę tekstu i wierniejsze odczytanie intencji dramatopisarza. Drugie wydanie stało się podstawą dla kolejnych wydań i adaptacji.

Zakończenie

Znaczenie „Romea i Julii” w literaturze i kulturze jest nie do przecenienia. Ta tragiczna historia miłości znalazła swoje miejsce w sercach czytelników i widzów na całym świecie, pozostając ponadczasowym symbolem nieszczęśliwej miłości. Badania nad tą sztuką wciąż trwają, co świadczy o jej niezmiennej atrakcyjności i uniwersalności.