Przypomnij sobie jedna z przygód Bilba Bagginsa w drodze do Samotnej Góry i opisz ją w formie relacji

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 26.07.2024 o 8:46

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 26.07.2024 o 8:32

Wprowadzenie

Tytuł wypracowania: "Przypomnij sobie jedną z przygód Bilba Bagginsa w drodze do Samotnej Góry i opisz ją w formie relacji"

Cel wypracowania: Opisanie jednej z przygód Bilba Bagginsa w formie relacji z wydarzeń, które miały miejsce w trakcie ich wyprawy do Samotnej Góry

Kontekst:

Opowieść osadzona w świecie "Hobbita" J.R.R. Tolkiena.

Grupa podróżników – Bilbo, Gandalf i krasnoludy zmierzająca do Samotnej Góry

Rozwinięcie

Sytuacja początkowa:

Czas i miejsce: Późny wieczór w lesie.

Stan grupy: Zmęczenie po całodziennym marszu, brak możliwości spokojnego odpoczynku.

Decyzja o obozowaniu: Znalezienie jaskini jako tymczasowego schronienia.

Życie w lesie tętniło swoim własnym rytmem, gdy nasza drużyna, wyczerpana po męczącym marszu, dotarła do zalesionego obszaru. Był późny wieczór, a księżyc już w wodach, najwyraźniej zainteresowany obserwacją naszej podróży, ukrył się za chmurami. Wśród grupy dominowało zmęczenie, echo naszych kroków było jedynym dźwiękiem przerywającym nicość. Postanowiliśmy poszukać odpowiedniego miejsca na obóz, ale trudność polegała na tym, że nie mogliśmy znaleźć odpowiedniego schronienia. Nieoczekiwanie natrafiliśmy na jaskinię, która wydawała się być idealnym rozwiązaniem. Była to decyzja podejmowana pod presją i z nadzieją na chwilę wytchnienia.

Opis czynności grupy:

Gandalf prowadzi grupę do jaskini: Użycie magii do oświetlenia drogi.

Rozbijanie obozu:

Rozpalanie ogniska

Przygotowywanie jedzenia z darów lasu

Atmosfera zmęczenia i czujność przed snem

Gdy dotarliśmy do jaskini, Gandalf, korzystając ze swych umiejętności magicznych, oświetlił wnętrze, abyśmy mogli ocenić, czy jest bezpieczne. Wyglądało dobrze, więc zaczęliśmy przygotowywać obóz. Rozpaliliśmy ognisko za pomocą Gaelinu i huby znalezionej w lesie. Krasnoludy zaraz przystąpiły do przygotowywania jedzenia z darów lasu – suszonych owoców, korzeni i resztek mięsa, które zdołaliśmy zebrać. W powietrzu czuć było zmęczenie i niepokój, a przez głowy przetaczały się myśli o nadchodzącym niebezpieczeństwie.

Pierwsze niepokojące oznaki:

Szmer w jaskini: Wzbudzenie niepokoju w grupie.

Gandalf oświeca jaskinię: Odkrycie obecności goblinów.

Atak goblinów na grupę:

Opis walki i jej dramatyzm.

Wygrana, ale z dużym wysiłkiem.

Uraz Bilba – uderzenie w głowę, utrata przytomności.

Gdy wszyscy układali się do snu, nagły szmer w głębi jaskini przerwał ciszę. Wszyscy natychmiast zesztywnieli, napinając uszy. Gandalf, nie zwlekając, ponownie użył magii, aby rozświetlić ciemności i ku naszemu przerażeniu odkryliśmy grupę goblinów ukrywających się w zakamarkach. W jednej chwili jaskinia wypełniła się hałasem śmiercionośnej bitwy. Krasnoludy, walcząc dzielnie w środowisku, którego nie znały, walczyły jak lwy, szermując mieczami i toporami. Gandalf używał magii, Jarrrik miotał mieczami, broń fruwała na wszystkie strony. Jednak w chaosie bitwy doznałem uderzenia w głowę, które spowodowało, że straciłem przytomność.

Bilbo budzi się sam:

Opis jego stanu: Ból głowy, zamieszanie, ciemność w jaskini.

Odkrywanie otoczenia: Zauważenie błyszczącego przedmiotu, podniesienie pierścienia.

Pobudki Bilba: Zabranie pierścienia z myślą o późniejszym powrocie do krasnoludów.

Gdy odzyskałem przytomność, pierwsze, co poczułem, to przejmujący ból głowy. Leżałem na zimnym, wilgotnym podłożu jaskini, a wokół mnie panowała nieprzenikniona ciemność. Przez chwilę nie mogłem zorientować się, gdzie jestem i co się dzieje. W głowie kłębiły się wspomnienia ostatnich wydarzeń – bitwy z goblinami, hałasu, krzyków. Powoli wstałem i zrozumiałem, że jestem sam. Wpatrując się w mrok, dostrzegłem błyszczący przedmiot. Podszedłem bliżej i podniosłem go. Był to pierścień. Bez dłuższego zastanowienia włożyłem go do kieszeni, z zamiarem powrotu do krasnoludów.

Bilbo wędruje przez jaskinię:

Zbliżanie się do podziemnego jeziora.

Spotkanie z Gollumem:

Opis wyglądu i zachowania Golluma.

Rozmowa o pierścieniu i próba oszukania Golluma.

Postanowiłem więc wyruszyć, błądziłem przez ciemne korytarze jaskini, starając się znaleźć wyjście. Powoli, krok po kroku, zbliżałem się do podziemnego jeziora. Po chwili zauważyłem dziwną postać – był to Gollum. Był to osobnik o chudym, białym ciele i dużych, przenikliwych oczach, które błyszczały w ciemnościach. Jego zachowanie było niepokojące – pełen niepewności i podejrzliwości, poruszał się z niezwykłą zwinnością. Zaczęliśmy rozmowę, w której coraz bardziej interesował się pierścieniem. Wiedziałem, że muszę go oszukać, jeśli chcę przeżyć.

Gra w zagadki:

Warunki gry:

Wygrana: wyjście z jaskini.

Przegrana: śmierć.

Przebieg gry:

Opisy zagadek zadawanych przez Bilba i Golluma.

Sukcesy Bilba i porażki Golluma.

Frustracja Golluma i jego odkrycie oszustwa Bilba.

Gollum zaproponował grę w zagadki. Stawką było moje życie – jeśli wygrałbym, miałbym prawo opuścić jaskinię, ale jeśli przegrałbym, zginąłbym. Zaczęliśmy grę. Gollum zadawał zagadki, na które musiałem znaleźć odpowiedź. Odpowiadałem z trudem, ale udawało mi się osiągać sukcesy. Z kolei, gdy ja zadawałem zagadki Gollumowi, ten zaczynał wpadać w coraz większą frustrację, nie mogąc znaleźć odpowiedzi. Ostatnia zagadka, którą mu zadałem, była nieuczciwa, ale dała mi czas na ucieczkę.

Kulminacja i ucieczka:

Założenie pierścienia:

Bilbo staje się niewidzialny.

Gollum w furię i jego nieudane próby schwytania Bilba.

Ucieczka Bilba:

Opis prześlizgnięcia się obok goblinów.

Zgubienie Golluma.

Wyjście na zewnątrz jaskini.

W momencie, gdy udało mi się wyjść na prowadzenie w grze, Gollum odkrył, że go oszukałem. Wpadł w szał i zaczął mnie gonić. W akcie desperacji założyłem pierścień, który okazał się mieć magiczne właściwości – stałem się niewidzialny. Gollum nie mógł mnie znaleźć, a ja korzystałem z tego, aby uniknąć jego prób schwytania mnie. W końcu udało mi się prześlizgnąć obok goblinów, które patrolowały obszar. Nie zauważyły mnie, a ja zdołałem zgubić Golluma i wydostać się na zewnątrz jaskini.

Spotkanie z drużyną:

Bilbo odnajduje grupę:

Krasnoludy i Gandalf martwiący się o niego.

Radość z ponownego zjednoczenia.

Bilbo postanawia zachować tajemnicę o pierścieniu:

Rozważania o dojrzałości i odpowiedzialności krasnoludów.

Gdy w końcu wydostałem się na zewnątrz, czułem ulgę. Sądziłem, że prawdopodobnie zgubiłem się zupełnie i nie znajdę swoich towarzyszy, ale szczęście mi dopisało – wkrótce natrafiłem na obóz krasnoludów i Gandalfa. Byli zmartwieni moją nieobecnością, a gdy mnie zobaczyli, radość była ogromna. Zgromadzili się wokół mnie, pytając, co się stało. Postanowiłem jednak zachować tajemnicę o pierścieniu, obawiając się, że prawda mogłaby wpłynąć na naszą misję w niekorzystny sposób. Dojrzałość i odpowiedzialność nakazywały mi, aby zrozumieć, że nie każde odkrycie jest warte dzielenia się nim.

Zakończenie

Podsumowanie wydarzeń:

Krótkie streszczenie opisywanej przygody.

Podkreślenie znaczenia odkrycia pierścienia dla dalszych przygód Bilba.

Całe to doświadczenie było niezwykle intensywne i pełne niebezpieczeństw. Walka z goblinami, spotkanie z Gollumem i gra w zagadki, której stawką było moje życie, pokazały mi, jak nieprzewidywalna jest nasza podróż do Samotnej Góry. Odkrycie pierścienia, który okazał się mieć niewyobrażalne moce, było kluczowe dla mojej dalszej wędrówki, choć wówczas nie zdawałem sobie jeszcze w pełni sprawy z jego znaczenia.

Refleksje Bilba:

Bilbo jako bohater zdobywający coraz więcej doświadczeń.

Rola pierścienia w jego dalszej wędrówce.

Przygoda ta była dla mnie niezwykle pouczająca. Z każdym dniem stawałem się coraz bardziej doświadczonym bohaterem, ucząc się radzenia sobie z nowymi wyzwaniami i niebezpieczeństwami. Pierścień, który zdobyłem, odegrał znaczącą rolę w mojej dalszej wędrówce, nie tylko jako narzędzie magiczne, ale również jako ciężar odpowiedzialności, który musiałem dźwigać.

Zapowiedź przyszłości:

Wskazanie na dalszą podróż i niebezpieczeństwa, które mogą czekać na drużynę.

To była tylko jedna z wielu przygód, które miały nas czekać w drodze do Samotnej Góry. Wiedziałem, że przed nami wciąż wiele nieznanych niebezpieczeństw, ale siła, jaką czerpałem ze zdobytych doświadczeń, dodawała mi otuchy na przyszłość. Wspólnie z Gandalfem i krasnoludami kontynuowałem naszą misję, gotów stawić czoła kolejnym wyzwaniom. Przygoda dopiero się zaczynała.