"Kopciuszek" - plan wydarzeń

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 2.08.2024 o 12:47

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 2.08.2024 o 12:28

Baśń o Kopciuszku jest jedną z najbardziej znanych i wpływowych opowieści w literaturze światowej, zyskując popularność w różnych kulturach na przestrzeni wieków. Choć występuje wiele wersji tej historii, to wersja francuskiego pisarza Charles'a Perrault’a z 1697 roku jest najbardziej powszechnie rozpoznawana. Opowieść ta wyróżnia się swoim uniwersalnym przesłaniem o triumfie dobra ponad złem oraz niesprawiedliwości, które można pokonać dzięki cierpliwości i empatii.

Opowieść zaczyna się wprowadzeniem do głównej bohaterki, młodej dziewczyny imieniem Kopciuszek. Po śmierci jej matki, ojciec dziewczyny ożenił się ponownie z kobietą, która miała dwie córki ze swojego poprzedniego małżeństwa. Początkowo nowa rodzina wydawała się być przyzwoita, lecz po pewnym czasie macocha i jej córki zaczęły traktować Kopciuszka bardzo źle. Dziewczyna była zmuszona do pełnienia najcięższych domowych prac, takich jak czyszczenie kominka z popiołu, co sprawiło, że jej ubrania były zawsze brudne i poplamione. Stąd pochodzi jej przezwisko – „Kopciuszek”.

Kopciuszek, pomimo trudnych warunków życia, wykazywała się niezwykłą pokorą, cierpliwością i dobrocią. Jej codzienne obowiązki obejmowały sprzątanie domu, gotowanie, pranie i wiele innych ciężkich prac, które jej przyrodnie siostry unikały. Dziewczyna jednak nigdy nie skarżyła się na swoje położenie i zawsze była posłuszna wobec nowych członków rodziny. Pomimo upokorzeń i niesprawiedliwego traktowania, jej charakter pozostał niezmiennie łagodny i szlachetny.

Pewnego dnia królewna rodzina ogłosiła, że książę zamierza urządzić bal, aby znaleźć sobie żonę. Dekret księcia wzbudził ogromne zainteresowanie wśród szlachcianek, w tym również u przyrodnich sióstr Kopciuszka. Dziewczyny były podekscytowane na myśl o balu i gorliwie przygotowywały się do tego wydarzenia, zupełnie ignorując Kopciuszka. Mało tego, siostry celowo utrudniały jej jakiekolwiek próby uczestnictwa, szydząc z niej i zabierając wszystkie jej możliwości do wzięcia udziału.

Kopciuszek była zrozpaczona takim traktowaniem i wycofała się do swojej małej izdebki, gdzie płakała samotnie nad swoimi nieszczęściami. To właśnie jej lament przyciągnął uwagę matki chrzestnej, która okazała się być wróżką. Postanowiła pomóc Kopciuszkowi spełnić jej marzenie o udziale w balu. Za pomocą magicznych zaklęć, wróżka przemieniła dynię w złotą karocę, sześć myszy w piękne rumaki, a parę jaszczurek w elegancką służbę. Na koniec zaczarowała skromną suknię dziewczyny, przemieniając ją w olśniewającą suknię balową z delikatnymi, kryształowymi pantofelkami.

Ważnym warunkiem postawionym przez wróżkę było to, że czary przestaną działać z wybiciem północy, więc Kopciuszek musiała wrócić przed tym czasem. Pełna radości i wdzięczności, dziewczyna wyruszyła na bal, z zapartym tchem wjeżdżając na dziedziniec pałacu. Jej przyjazd wzbudził ogromne zainteresowanie wszystkich gości. Wszyscy byli olśnieni pięknem nieznajomej damy, a książę od razu podszedł do niej i zaprosił ją do tańca.

Kopciuszek i książę spędzili niemal cały wieczór razem, tańcząc i rozmawiając. Książę był zauroczony nie tylko urodą, ale także wdziękiem i skromnością dziewczyny. Nikt nie miał pojęcia, kim była nieznajoma piękność. Kopciuszek była najszczęśliwsza na świecie, dopóki nie zauważyła, że robi się późno. Przerażona, że magiczne zaklęcia przestaną działać, uciekła z pałacu, zanim zdążyła się pożegnać. W biegu zgubiła jeden z kryształowych pantofelków, który książę znalazł później.

Zrozpaczony książę, nie mogąc zapomnieć o tajemniczej dziewczynie, postanowił odnaleźć właścicielkę pantofelka. Rozkazał swoim sługom, by wyruszyli na poszukiwanie kobiety, której stopa idealnie wpasuje się w znaleziony pantofelek. Poszukiwania zajęły wiele czasu i odwiedzin w domach szlachcianek, jednak żadna z nich nie pasowała do kryształowego bucika.

Kiedy przybyli do domu Kopciuszka, jej przyrodnie siostry również próbowały zmieścić swoje stopy w pantofelku, ale bezskutecznie. W końcu Kopciuszek, z nieśmiałością, ale pod wpływem nieoczekiwanej odwagi, poprosiła o możliwość przymierzenia. Ku zdziwieniu wszystkich, pantofelek pasował idealnie. Kiedy Kopciuszek założyła drugiego bucika oraz przystała na przedstawienie się książęcym wysłannikom, okazało się, że była tą samą dziewczyną, która wcześniej olśniła wszystkich swoim wdziękiem i dobrocią.

Książę, tak jak obiecał, natychmiast zabrał Kopciuszka do pałacu, gdzie zostały przygotowane wszelkie formalności do ceremonii ślubnej. Macocha i przyrodnie siostry były wstrząśnięte tą wiadomością, początkowo pełne zazdrości i gniewu. Kopciuszek jednak okazała wielkość serca i przebaczyła im wszystkie krzywdy, zyskując tym samym ich szacunek i podziw.

Historia kończy się szczęśliwie, jak przystało na baśń – Kopciuszek i książę pobierają się i żyją długo i szczęśliwie w pałacu. Pamiętać należy jednak istotny morał tej historii: prawdziwe piękno nie polega na wyglądzie zewnętrznym, ale na dobroci serca i charakterze. Kopciuszek, mimo przeciwności losu, okazała się niezłomną postacią, której cierpliwość, pokora i szlachetność zostały w końcu nagrodzone. Baśń mówi o nieocenianiu książki po okładce, o tym, że pokora i dobroć będą zawsze zauważone i wynagrodzone, oraz o konieczności szacunku i otwartości wobec innych.

Podsumowując, baśń o Kopciuszku jest nie tylko fascynującą opowieścią o przemianie i triumfu dobra nad złem, ale również uniwersalnym przesłaniem, które ma wiele do zaoferowania współczesnym odbiorcom. Morały płynące z tej historii są aktualne i mogą być inspiracją do refleksji nad własnym postępowaniem w codziennym życiu. Kopciuszek jako ikona dobroci i cierpliwości wciąż uczy, że warto wierzyć w siebie i nie tracić nadziei, bo każdy, nawet najtrudniejszy moment życia, może prowadzić do szczęśliwego zakończenia.