"Pięć ziarnek grochu" - streszczenie i problematyka

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 2.08.2024 o 14:53

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 2.08.2024 o 14:26

"Wprowadzenie do tematu nadziei w literaturze."

Nadzieja to jeden z fundamentalnych motywów literatury, który od wieków stanowi źródło inspiracji dla pisarzy i poetów. Nadzieja jest siłą, która potrafi podnosić na duchu w najtrudniejszych momentach, dodawać odwagi i motywować do działania nawet w obliczu najcięższych wyzwań. Literatura, jako odbicie ludzkich doświadczeń i emocji, często ukazuje, jak nadzieja wpływa na losy bohaterów, kto daje im siłę do pokonania przeszkód i wytrwania w dążeniu do celu. Jednym z twórców, który w wyjątkowy sposób przedstawił potęgę nadziei w swoich dziełach, jest Hans Christian Andersen.

Prezentacja Hansa Christiana Andersena jako autora "Pięć ziarnek grochu".

Hans Christian Andersen, duński pisarz i poeta, znał siłę nadziei nie tylko z książek, ale i z własnego życia. Urodzony w ubogiej rodzinie, musiał pokonać wiele trudności, aby osiągnąć literacką sławę. Jego baśnie, w tym "Pięć ziarnek grochu", są pełne magii, mądrości i głębokich przesłań, które przemawiają do czytelników niezależnie od wieku. W tej konkretnej baśni Andersen ukazał, jak nawet najmniejszy okruch nadziei potrafi wzbudzić w człowieku wielką wolę życia i siłę do walki z przeciwnościami losu.

„Pięć ziarnek grochu” to baśń, która w prosty, ale piękny sposób ilustruje potęgę nadziei i jej wpływ na ludzkie życie.

"Pięć ziarnek grochu" – streszczenie krótkie.

Opowieść zaczyna się od zarysowania fabuły: pięć ziarnek grochu leży spokojnie w strąku, nieświadome przyszłych wydarzeń. Centralną postacią historii jest chora dziewczynka, dla której ziarnko grochu staje się źródłem nadziei i ożywili jej ducha. Ziarnko grochu, choć małe i pozornie nieistotne, odgrywa kluczową rolę w tej opowieści.

Narracja w baśni zakotwicza się na chłopcu, który wykorzystuje ziarenka jako pociski do procy. Jedno z ziarenek wpada przez szczelinę okna do domu dziewczynki. Od tego momentu rozpoczyna się historia nadziei, która kiełkuje wraz ze wzrostem rośliny, obserwowanej przez chorą dziewczynkę.

Punkty zwrotne w opowieści to chwile, gdy dziewczynka dostrzega kiełkujące ziarnko. Jego rozwój staje się symbolem jej rosnącej nadziei i poprawy samopoczucia. W miarę jak roślina się rozwija, dziewczynka nabiera sił, a jej stan zdrowia się poprawia.

"Pięć ziarnek grochu" – streszczenie szczegółowe

Baśń rozpoczyna się od spokojnego życia pięciu ziarnek we wnętrzu strąku. Te malutkie nasiona cieszą się swoją obecnością, nieświadome przyszłych wydarzeń, które zmienią ich los. Spokój ten przerywa chłopiec, który potrzebuje pocisków do swojej procy, więc znajduje strąk i zabiera ziarenka.

Każde ziarnko grochu spotyka inny los. Jedno zostaje schwytane przez gołębia, który je zjada. Inne zostaje zmiażdżone na kamieniu. Kolejne ginie w polu, niesione przez wiatr. Najważniejsze w opowieści jest jednak piąte ziarnko, które wlatuje przez szczelinę okna do domu, gdzie leży chora dziewczynka.

Sytuacja w domu dziewczynki jest przejmująca. Matka z wielką troską opiekuje się swoją obłożnie chorą córką. Mieszkanie jest skromne, a łóżko dziewczynki stoi tuż przy oknie, przez które zwinnie wpada ziarnko grochu. Warunki w domu nie sprzyjają ozdrowieniu, a jednak to właśnie nadzieja stanie się kluczowym czynnikiem zmian.

Wpadające ziarnko grochu zaczyna kiełkować. Proces ten zachodzi powoli, wymaga odpowiednich warunków, takich jak wilgotność i światło słoneczne. Dziewczynka, zauważając rosnącą roślinę, zaczyna wykazywać zainteresowanie. Prosi matkę, aby przysunęła jej łóżko bliżej okna, aby mogła obserwować rozwój rośliny. Matka, zaskoczona tą prośbą, spełnia ją, widząc po raz pierwszy od dawna błysk zainteresowania w oczach córki.

Rozwój kiełkującego grochu staje się centralnym motywem życia dziewczynki. Roślina, która z trudem boryka się z niesprzyjającymi warunkami, przynosi nadzieję i ożywienie w codziennym życiu dziecka. W miarę jak groch rośnie, dziewczynka również nabiera sił. Jej zdrowie zaczyna się poprawiać, co nie umyka uwadze lekarzy. Zaskoczeni zauważają, że stan zdrowia dziewczynki ulega znaczącej poprawie, co uznają za cudowne. Wzrost rośliny stał się metaforą odbudowy zdrowia i życiowego optymizmu.

"Pięć ziarnek grochu" – morał

Baśń „Pięć ziarnek grochu” skrywa głębokie przesłanie. Nadzieja, choć często niezauważalna, jest centralnym motywem opowieści. Kiełkowanie rośliny w trudnych warunkach symbolizuje walkę dziewczynki z chorobą, pokazując, że nawet w najbardziej niesprzyjających okolicznościach nadzieja może zakiełkować i przynieść pozytywne zmiany.

Ziarnko grochu w baśni Andersena to symbol nadziei i nowych początków. Kiełkowanie, mimo trudnych warunków, odzwierciedla wyzwania, z którym każdy z nas musi się zmienić i zmierzyć. To symbol rosnącej nadziei, nawet w obliczu największych przeciwności. W kontekście opowieści, ziarnko staje się metaforą siły tkwiącej w ludzkim duchu – zdolności do odbudowy i odrodzenia pomimo trudności.

Podsumowując, baśń „Pięć ziarnek grochu” przypomina nam, że nigdy nie powinniśmy tracić nadziei. Małe gesty, jak zainteresowanie dziewczynki rosnącą rośliną, mogą odmienić życie. Potencjał wielkich zmian skrywa się często w najmniej spodziewanych miejscach i rzeczach. Nadzieja potrafi wyciągnąć człowieka z najgłębszych cieni i skierować w stronę światła.

Zakończenie

Podsumowując, historia „Pięć ziarnek grochu” to poruszająca opowieść o sile nadziei. Andersen w mistrzowski sposób przedstawia, jak nawet najmniejszy okruch nadziei może przynieść wielkie zmiany i otworzyć drzwi do nowych możliwości. Opowieść ta przypomina nam, jak ważne są małe gesty i jak wielki wpływ mogą mieć na nasze życie.

Refleksja osobista na temat baśni może skłonić do myślenia o nadziei w naszym codziennym życiu. Baśń Andersena pokazuje nam, że nie można tracić wiary w lepsze jutro, nawet w najtrudniejszych momentach. Osobiście przypomina mi to o sile małych, codziennych aktów życzliwości i ich zdolności do zmiany życia. Baśń zachęca mnie, by dostrzegać nadzieję nawet w najdrobniejszych rzeczach i nigdy jej nie tracić, bo to ona jest kluczem do przezwyciężania wyzwań i odnajdywania szczęścia.

W literaturze nadzieja często jest jak ziarnko grochu w baśni Andersena – mała, niepozorna, ale posiadająca ogromny potencjał do wzrostu i przyniesienia zmiany. To właśnie dzięki nadziei możemy przetrwać trudne chwile i z odwagą patrzeć w przyszłość.

Uwagi dodatkowe

Styl wypracowania powinien być literacki, ale przystępny, aby czytelnik mógł łatwo zrozumieć przekaz baśni. Ważne jest unikanie skomplikowanych metafor, aby zachować klarowność i przystępność narracji. Cytaty z baśni mogą urozmaicić tekst i podkreślić kluczowe momenty opowieści. Starannie zaplanowana struktura pracy, z wyraźnym podziałem na akapity, pomoże w zrozumieniu treści i analizy baśni.

Materiały pomocnicze, takie jak książka "Baśnie" Hansa Christiana Andersena, komentarze literackie i inne dzieła poruszające temat nadziei, mogą być nieocenione przy pisaniu wypracowania. Dają one głębsze zrozumienie baśni i jej kontekstu oraz dostarczają dodatkowych perspektyw, które mogą wzbogacić analizę i interpretację opowieści.