Lilla Weneda - streszczenie

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 19.08.2024 o 11:33

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 19.08.2024 o 11:07

Juliusz Słowacki, jeden z najwybitniejszych polskich poetów i dramaturgów romantyzmu, w 1839 roku opublikował dramat pod tytułem „Lilla Weneda”. Utwór ten, zaliczany do gatunku dramatu, opisuje konflikt między dwiema starożytnymi słowiańskimi plemionami – Wenedami i Lechitami. Na tle tej epickiej walki o władzę i ziemię, Słowacki zastosował technikę stylizacji mitologicznej, czerpiąc inspiracje z mitologii celtyckiej, słowiańskiej i nordyckiej, co nadaje dziełu uniwersalny i ponadczasowy charakter. "Lilla Weneda" jest również alegorią losów Polski w czasie powstania listopadowego, podkreślając dramatyczne losy narodu w obliczu walki o niepodległość. Celem tego streszczenia jest szczegółowe przedstawienie wydarzeń i bohaterów sztuki, a także interpretacja symboliki zawartej w dziele.

W dramacie spotykamy kluczowe postaci, takie jak tytułowa Lilla Weneda oraz jej starsza siostra Roza, ojciec Derwid i bracia Lelum oraz Polelum. Po stronie Lechitów wyróżniają się postacie króla Lecha, jego żony Gwinony oraz syna Lechona. Istotne są również dwie postacie rycerzy Lechitów: Sygoń i Gryf, oraz Święty Gwalbert i jego sługa Ślaz.

Główne wątki dramatu obejmują przegraną Wenedów, przewidzianą przez Rozę, uwięzienie Derwida i jego synów oraz tragiczną walkę Lilli o uwolnienie rodziny. Lilla, w dramatyczny sposób, walczy z Lechitami, co prowadzi do jej śmierci oraz klęski Wenedów.

Akcja dramatu rozpoczyna się w Prologu, umiejscowionym w grocie Rozy Wenedy. Kontrastuje tu delikatność Lilli z przerażającą szaleństwem Rozą, która przepowiada klęskę Wenedów i śmierć wszystkich członków rodu, z wyjątkiem siebie. Roza zapowiada również narodziny mściciela rok po masakrze. Gdy przybywają harfiarze z informacją o uwięzieniu Derwida, Leluma i Poleluma, rozpoczyna się dramatyczna walka Lilli o uratowanie bliskich.

W Akcie I akcja przenosi się w okolice Jeziora Gopło, do zamku Lechitów, gdzie Derwid i jego synowie zostali pojmani. Cam przedstawia wyraźne różnice w postawach bohaterów – dumę Wenedów i strach Lechitów. Święty Gwalbert i jego sługa Ślaz rozmawiają o przegranej Wenedów, podczas gdy Lilla składa śluby czystości, by ratować ojca i braci. Gwinona, żona króla Lecha, wykazuje się okrucieństwem wobec Derwida, co prowadzi do tego, że Lilla proponuje układ trzech prób, by ocalić ojca.

Akt II przenosi nas na pole bitwy, gdzie Roza pali kości zmarłych wojowników i przepowiada Ślazowi, że zabijając człowieka, odzyska harfę. Ślaz zabija Salmona i przejmuje jego zbroję. Tymczasem Lilla prosi o uwolnienie ojca, zmuszając Lecha do skruchy. Pierwsza próba – odcięcie warkocza Derwida przez Leluma i Poleluma – symbolizuje początek dramatycznych wydarzeń.

W Akcie III Ślaz, przebrany za Salmona, przekonuje Lechitów o swojej tożsamości, a Gwalbert również przebiera się za Salmona. Okrucieństwo Gwinony nadal objawia się w zamykaniu Derwida w wieży pełnej wężów, ale Lilla, grając na harfie, oczarowuje zwierzęta i ratuje ojca. W rozmowie Lecha z Gwinoną wyrażają swoje opinie na temat uwięzienia Lechona, a Lech postanawia uratować Gwalberta.

W Akcie IV Lilla spotyka się z ojcem, akceptując swój los i błagając o pożegnanie. Poróżnienie Lecha i Gwinony staje się coraz większe, zwłaszcza w związku z konfliktem o śmierć Lechona. Derwid wybiera harfę zamiast córki, a Roza w swojej grocie modli się i śpiewa pieśni, przewidując przegraną Wenedów. Wkrótce dochodzi do dramatycznej śmierci Lechona z ręki Rozy.

Akt V to finalna walka między Lechitami a Wenedami. Gwinona przypuszcza, że Lechon nie żyje, a Lilla ginie z jej rąk, prosząc o zwrot harfy. Przybycie Ślaza ze skrzynią, która zawiera ciało Lilli zamiast harfy, prowadzi do tragicznego finału, gdy Derwid odbiera sobie życie. Rozgrywka końcowa obejmuje śmierć Gwinony, Leluma i Poleluma, a nad ciałami braci symbolicznie ukazuje się Maryja.

Podsumowanie wydarzeń w „Lilli Wenedzie” ukazuje tragizm losów Wenedów i symbolikę harfy jako duchowego przewodnika narodu. Dzieło Słowackiego, będące alegorią dramatycznych losów Polski podczas powstania listopadowego, podkreśla zmagania i poświęcenie jednostki oraz narodu w walce o wolność i suwerenność. Dramat ten pozostaje ważnym świadectwem historii i literatury polskiej, oferując uniwersalne lekcje o ludzkiej odwadze, poświęceniu i tragedii.