Prezesowa Zasławska - charakterystyka

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 19.08.2024 o 20:25

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 19.08.2024 o 19:33

Prezesowa Zasławska to postać, która w "Lalce" Bolesława Prusa stanowi uosobienie moralności i postępowości wśród swoją arystokratycznego środowiska. Prus, poprzez jej kreację, ukazuje kontrast pomiędzy zepsutym obyczajowo wyższym stanem społecznym a jednostkami, które zachowały swoje ideały. Choć w powieści pełni rolę raczej poboczną, jej znaczenie jest olbrzymie – zarówno dla głównych bohaterów, jak i dla całokształtu narracji. Emblematyczne wartości, które reprezentuje Prezesowa Zasławska, stanowią spójny wątek, który przeciąga się przez całą powieść, wpływając na losy innych postaci.

Prezesowa Zasławska, jedna z najbardziej wyrazistych postaci arystokracji w „Lalce”, wyróżnia się na tle innych swoim szlachetnym charakterem i ludzkimi cechami. Stanowi wzór postępowej arystokracji, która, pomimo wysokiego statusu, nie jest oderwana od problemów i trudności zwykłych ludzi. Owszem, nie sposób nie zauważyć jej wieku i stanu zdrowia – jest kobietą w podeszłym wieku, zmagającą się z ciężką chorobą. Jako wdowa, która nie miała własnych dzieci, Prezesowa Zasławska żyje samotnie w swojej wiejskiej posiadłości w Zasławku, lecz jej życie nie jest bynajmniej pozbawione treści i znaczenia.

Postać Prezesowej można scharakteryzować na wielu płaszczyznach. Przede wszystkim warto zwrócić uwagę na jej poglądy i wartości. Jest kobietą o otwartym umyśle, co kontrastuje z zachowawczymi i często skorumpowanymi moralnie przedstawicielami młodego pokolenia arystokracji. Prezesowa Zasławska krytycznie ocenia zepsucie moralne swoich współczesnych – m.in. Starskiego, księcia, czy barona Krzeszowskiego. Dostrzega również puste i materialistyczne podejście do życia młodych panien arystokracji, takich jak Izabela Łęcka czy Ewelina Janocka, które całkowicie podporządkowują swoje życie zdobyciu majątku poprzez małżeństwo.

Jednakże jej postawa wobec innych ludzi nie jest naznaczona wyższością ani wyniosłością. Prezesowa Zasławska jest otwarta, życzliwa i pełna współczucia, co sprawia, że cieszy się powszechnym szacunkiem. Ta postawa przejawia się zarówno w stosunku do swoich dalszych krewnych i znajomych, jak i do najuboższych, nad którymi pochyla się z troską. Istotnym przykładem jej działalności na rzecz społeczeństwa są działania mające na celu poprawę warunków życia jej parobków i służby – zorganizowanie żłobka oraz przytułku dla starców wskazuje na jej prorodzinne i społecznie odpowiedzialne podejście do swojego dziedzictwa.

W kontekście jej relacji z innymi postaciami w „Lalce”, Prezesowa Zasławska wyraża szczególną sympatię dla Stanisława Wokulskiego. Podziwia jego determinację, przedsiębiorczość i osiągnięcia, choć jednocześnie zdaje sobie sprawę z negatywnego wpływu, jaki wywiera na niego romans z Izabelą Łęcką. Przez pryzmat własnych doświadczeń, Prezesowa stara się nawet wyswatać Wokulskiego z Baronową Wąsowską, widząc w ich potencjalnym małżeństwie większe szanse na szczęście i trwałość.

Warto tu dodać, że jej przeszłe doświadczenia miłosne wywarły znaczący wpływ na jej obecne poglądy. Młodzieńcza miłość do Stanisława, stryja Wokulskiego, który zmarł młodo, stanowiła ważny etap w jej życiu. Trudności wynikające z różnic majątkowych zmusiły ją do rezygnacji z uczucia, co później wpłynęło na jej sprzeciw wobec małżeństw zawieranych dla korzyści materialnych. Pomnik na grobie ukochanego dowodzi trwałości jej uczuć i hołdu dla dawnej miłości, co ilustruje jej głęboki szacunek do prawdziwych wartości w życiu.

Prezesowa Zasławska, mimo swojego bogactwa, nie była osobą rozrzutną ani skoncentrowaną na własnych zachciankach. Jej majątek, choć znaczny, był używany głównie do celów dobroczynnych. W swoim testamencie zapisała niewielkie sumy dla krewnych, takich jak Starski, ale większość bogactwa przeznaczyła na cele charytatywne, co jeszcze bardziej podkreśla jej altruistyczne podejście do życia. Decyzje testamentowe Prezesowej są świadectwem jej długofalowych wartości oraz chęci dalszej pomocy tym, którzy tego potrzebują.

Symbolika Prezesowej Zasławskiej w powieści nie ogranicza się jedynie do przedstawienia jej jako niezepsutej arystokratki. Stanowi ona również ucieleśnienie postępowych idei, takich jak empatia, odpowiedzialność społeczna oraz moralność, które są rzadkością wśród elity jej czasów. Jako postać literacka, Prezesowa Zasławska jest przykładem dla innych bohaterów powieści, a także dla czytelników, którzy mogą z niej czerpać inspirację do działania zgodnego z wartościami wyższymi niż tylko materialne korzyści.

Podsumowując, Prezesowa Zasławska jest, mimo swojej pobocznej roli w „Lalce”, postacią niezwykle ważną i wielowymiarową. Reprezentuje ona dobroć, odpowiedzialność społeczną i moralność, które stanowią kontrast dla zepsucia współczesnej jej arystokracji. Jej życzliwość, troska o innych, a także wspomnienia o młodzieńczej miłości i przemyślane decyzje testamentowe czynią ją wzorem do naśladowania. Niewątpliwie, w czasach, kiedy powieść była wydana, postać Prezesowej mogła inspirować ludzi do refleksji nad kondycją moralną samej arystokracji oraz do działania na rzecz innych, mniej uprzywilejowanych.

Warto zwrócić jeszcze uwagę na fakt, że współczesne spojrzenie na postać Prezesowej Zasławskiej może skłaniać nas do refleksji nad losem i rolą arystokracji w dzisiejszym świecie. Jej postać, mimo upływu lat, wciąż pozostaje aktualna – pokazuje bowiem, że niezależnie od epoki, prawdziwe wartości i altruistyczne podejście do życia są fundamentem, na którym można budować społeczeństwo. W kontrze do współczesnych tendencji konsumpcjonizmu i egoizmu, Prezesowa Zasławska pozostaje symbolem tego, co w człowieczeństwie najbardziej wartościowe i godne naśladowania.