Przykłady zachowań Scrooge'a świadczące o jego pozytywnym stosunku do ludzi

Ta praca została zatwierdzona przez naszego nauczyciela: 24.08.2024 o 14:22

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 23.08.2024 o 18:53

Ebenezer Scrooge, bohater powieści Charlesa Dickensa „Opowieść wigilijna”, jest postacią niezwykle barwną i złożoną. Na początku utworu Scrooge jawi się jako skąpiec o lodowatym sercu, gardzący innymi ludźmi, zwłaszcza tymi ubogimi. Żyje samotnie, nie nawiązując bliskich relacji ani nie pomagając nikomu w potrzebie. Jego negatywne cechy charakteru obejmują skrajne skąpstwo oraz totalny brak współczucia i empatii. Scrooge nie tylko odmawia wsparcia charytatywnego, ale także z pogardą wypowiada się o biednych, twierdząc, że ich cierpienie jest tylko owocem ich własnej nieudolności. Jego życie zmienia się jednak drastycznie pod wpływem odwiedzin trzech duchów: Ducha Wigilijnej Przeszłości, Ducha Tegorocznego Bożego Narodzenia oraz Ducha Przyszłych Wigilii. Te mistyczne doświadczenia prowadzą Scrooge’a do głębokiej refleksji nad własnym życiem i skłaniają do zmiany.

Odwiedziny duchów pełnią kluczową rolę w przemianie Scrooge’a. Duch Wigilijnej Przeszłości przypomina mu o osobistych stratach i błędach z przeszłości, które zdeterminowały jego aktualne zachowanie. Pokazuje mu młodość pełną nadziei i miłości, które z czasem zostały zastąpione przez zimne wyrachowanie i chciwość. Następnie, Duch Tegorocznego Bożego Narodzenia ukazuje mu trudną sytuację jego pracownika, Boba Cratchita, oraz radosną, choć ubogą, atmosferę w domu rodziny Cratchitów. Scrooge widzi, jak niewiele potrzeba, aby uczynić tych ludzi szczęśliwymi, i zaczyna rozumieć, jak niewielu wysiłków z jego strony potrzeba do poprawy czyjegoś losu. Duch Przyszłych Wigilii z kolei przedstawia przerażającą wizję jego samotnej i bezosobowej śmierci, bez żadnego śladu miłości czy szacunku ze strony innych.

Jednym z pierwszych przykładów pozytywnego działania Scrooge’a, będącego owocem jego wewnętrznej przemiany, jest wsparcie rodziny Cratchitów. Po odwiedzinach duchów, Scrooge decyduje się na hojny gest. Spotyka na ulicy chłopca i zleca mu zadanie kupienia największej i najlepszej gęsi na świąteczny obiad dla rodziny Cratchitów. Wynagradza chłopca oraz sprzedawcę i posłańca niezwykle hojnie, co stanowi symboliczny akt dobroci, będący początkiem jego nowej drogi życiowej. Ta nieoczekiwana dobroczynność jest zaskoczeniem nie tylko dla odbiorców daru, ale i dla samego Scrooge’a, który zaczyna dostrzegać radość płynącą z dzielenia się z innymi.

Swoją troskę o rodzinę Cratchitów Scrooge pokazuje także poprzez długofalową pomoc. Zaczyna od poprawy warunków pracy swojego pracownika, Boba Cratchita. Zakupuje nowy piecyk oraz węgiel, aby biuro było ciepłe i przytulne. Podwyższa także pensję Boba, co znacznie poprawia standard życia całej jego rodziny. Szczególną opieką otacza małego Tima, syna Boba, organizując dla niego odpowiednie leczenie i troszcząc się o jego zdrowie. Dzięki tym działaniom Scrooge staje się nie tylko dobrym pracodawcą, ale także cichym opiekunem rodziny w potrzebie.

Zmiany w zachowaniu Scrooge’a nie ograniczają się tylko do pomocy jednej rodzinie. Kiedy spotyka mężczyznę kwestującego na cele dobroczynne, którego kiedyś odprawił z kwitkiem, teraz reaguje zupełnie inaczej. Zamiast kategorycznej odmowy, hojnie wpłaca pieniądze na rzecz biednych. Reakcja zaskoczonego kwestującego stanowi dowód na rzeczywistą zmianę, jaka zaszła w Scrooge’u. Dzięki swojemu nowemu podejściu, Scrooge nie tylko wspomaga finansowo potrzebujących, ale także zmienia swoje podejście do pomocy ubogim. Zachęca do uczciwej pracy i wsparcia ekonomicznego zamiast jednorazowych darów. W ten sposób Scrooge stara się szerzyć ideę samodzielności i godności wśród potrzebujących, oferując im realne możliwości zamiast biernego wsparcia.

Kolejnym ważnym aspektem przemiany Scrooge’a jest jego odnowienie relacji z rodziną i bliskimi. Fred, siostrzeniec Scrooge’a, od lat zapraszał go na świąteczne przyjęcia, lecz zawsze spotykał się z odmową. Po wizytach duchów, Scrooge zrozumiał ważność relacji rodzinnych i przyjął zaproszenie Freda. W ten sposób nawiązuje serdeczne stosunki z siostrzeńcem, co symbolizuje otwartość na nowe doświadczenia i relacje. Przyjęcie u Freda jest dla Scrooge’a bardzo pozytywnym przeżyciem, gdzie poznaje uroki wspólnej zabawy i społecznego zaufania. Fred, mimo wad wuja, nigdy nie stracił wiary w możliwość jego przemiany. Jego empatia i wyrozumiałość są nie tylko wsparciem dla Scrooge’a, ale też dowodem, że miłość i zrozumienie mogą przemieniać najtwardsze serca. Takie relacje stanowią świadectwo wewnętrznej przemiany Scrooge’a i są dowodem na to, że nawet skąpcy mogą odnaleźć sens w życiu pełnym empatii i dobroci.

Podsumowanie przemiany Scrooge’a ukazuje, jak wielki wpływ na jego życie miały wizyty duchów. Przezwyciężenie skąpstwa i egoizmu oraz otwarcie serca na innych ludzi sprawiło, że z zatwardziałego skąpca stał się osobą pełną empatii i gotową do pomocy. Wizyty duchów zmusiły go do refleksji nad własnym życiem, dając mu możliwość zrozumienia własnych błędów i naprawienia ich. Przesłanie utworu Dickensa jest jasne: zmiana jest możliwa nawet w późnym okresie życia, a empatia i dobroć są kluczowe dla nawiązania zdrowych relacji z innymi ludźmi.

Rola pozytywnych działań w życiu Scrooge’a jest nie do przecenienia. Pokazują one, że zmiana w postawie jednostki może mieć wielki wpływ na społeczność. Dalsze życie Scrooge’a, pełne empatii i pozytywnych czynów, staje się przykładem dla innych i wskazuje na to, jak wielką wartość mają narastające zmiany indywidualne w kontekście społecznym. „Opowieść wigilijna” to także lekcja humanistyczna, podkreślająca wartość duchową i moralną życia. Dickens skłania czytelników do refleksji nad własnym życiem, relacjami z bliskimi i społeczeństwem, w którym żyją. Przesłanie utworu inspiruje do otwartości i dobroci, która może nie tylko zmieniać jednostki, ale i całe społeczeństwa.

Aby konkretnie zilustrować przemianę Scrooge’a, warto sięgnąć do cytatów z tekstu, które oddają zmiany jego podejścia i uczuć. Opisy warunków społecznych i problemów epoki wiktoriańskiej, w której żyje Scrooge, mogą również pomóc zrozumieć tło powieści i motywacje bohatera. Charles Dickens mistrzowsko oddał ewolucję Scrooge’a zarówno przez język, jak i styl, co jest dopełnieniem jego głębokiej przemiany. Znaczenie tych zmian jest uniwersalne i pokazuje, że każde serce, nawet najbardziej lodowate, może zostać roztopione przez empatię i miłość.