Przygoda z Alicją w Krainie Czarów

Ta praca została zatwierdzona przez naszego nauczyciela: 28.01.2025 o 21:15

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 24.08.2024 o 10:20

1. Kontekst Znajomość z literaturą umożliwiła mi głębsze zrozumienie nietuzinkowej postaci jaką jest Alicja, bohaterka książki Lewisa Carrolla „Alicja w Krainie Czarów”. Był to zwykły, szary dzień. Zmęczona codziennością, potrzebowałam ucieczki. Spacerując parkiem, natknęłam się na niepozorną, ale zaskakująco głęboką dziurę w ziemi - wbrew rozsądkowi, ciekawość wygrała. Zainteresowana, zajrzałam do środka, a tym samym niechcący wpadłam do króliczej nory. Jak się później okazało, była to brama do Krainy Czarów.

2. Pierwsze wrażenia Po upadku do nory, wprowadziłam się do świata przypominającego sen - wszystko tętniło kolorami i magią. Ściany świeciły delikatnym, migotliwym blaskiem, a powietrze pełne było zapachu kwiatów i ziół. Zewsząd słyszałam śpiew ptaków i szeptane rozmowy niewidzialnych stworzeń. Kraina Czarów otworzyła przede mną swoje bramy, zapraszając na niezapomnianą przygodę.

Główna część

1. Pierwsze spotkanie Przemierzając niesamowite korytarze, natknęłam się na małą dziewczynkę o złotych lokach, ubrudzoną błotem, z niebieską sukienką. Była to Alicja, którą znałam z literatury. Dziewczyna o dużych, bystrych oczach, szybko okazała się nie tylko miła, ale także niezwykle odważna. Alicja, widząc mnie, poczuła się równie zaskoczona jak ja. Opowiedziała mi krótko o swoich wcześniejszych przygodach, o tym, jak wielokrotnie odwiedzała Krainę Czarów i jakie napotykała tu dziwactwa.

2. Propozycja oprowadzenia Po krótkiej rozmowie, Alicja zaproponowała, że chętnie pokaże mi ten niesamowity świat. Prawdopodobnie zainspirowana moim entuzjazmem i ciekawością, z uśmiechem na twarzy zgodziła się być moją przewodniczką. Byłam podekscytowana, choć niepewna co mnie czeka.

Wielki grzyb i Pan Gąsienica

1. Opis miejsca Wkrótce dotarłyśmy do polany, na której dominował gigantyczny grzyb. Jego kapelusz był tak duży, że można było pod nim skryć się przed słońcem, a nóżka miała około pięciu metrów wysokości. Grzyb pulsował delikatnym światłem, które zmieniało się z każdym naszym krokiem.

2. Spotkanie z Panem Gąsienicą Na grzybie siedział Pan Gąsienica, postać równie dziwaczna, co fascynująca. Sprawiał wrażenie znudzonego, z łagodnym kłębkiem dymu unoszącym się wokół jego głowy, podczas gdy palił swoją wodną fajkę. Był niegrzeczny i obojętny na naszą obecność, a jego absolutny brak zaangażowania w rozmowę był dla nas obu nieco irytujący. Alicja, wiedząc, co robić, ułamała kawałki grzyba, wyjaśniając, że mogą one zmieniać rozmiary osób, które je spożywają.

Eksperymenty z wielkością

1. Zmiana rozmiaru Alicja ułamała kawałki grzyba z wielką ostrożnością, dając mi sztukę w dłonie. Po pierwszym kęsie zaczęłam powiększać się w zastraszającym tempie, rosnąc i rosnąc, aż musiałam kucnąć, aby nie uderzać głową w chmury. Następnie drugi kęs grzyba spowodował zmniejszenie mojego rozmiaru, aż stałam się mniejsza od stokrotki. Cała ta zabawa była zarazem śmieszna, przerażająca i ekscytująca. Emocje przeplatały się ze sobą - strach przed być może niemożnością powrotu do normalnych rozmiarów, śmiech z komiczności sytuacji, a także zdumienie nad magicznymi właściwościami grzyba.

2. Wejście do ogrodu Po zjedzeniu kawałka grzyba, który przywrócił mi normalny rozmiar, udałyśmy się do przepięknego ogrodu. Było jakby wyjętego z bajki, z kolorowymi kwiatami, roślinami o zapierającej dech w piersiach urodzie, a powietrze było nasycone delikatnym zapachem. Uderzała mnie wielość szczegółów - ptaki o piórach przypominających tęczę i motyle większe od mojej dłoni.

Poznanie mieszkańców Krainy Czarów

1. Relacje Alicji Przechadzając się po ogrodzie, Alicja opowiedziała mi o licznych postaciach, które napotkała w Krainie Czarów. Szczególnie zafascynowała mnie historia Szalonego Kapelusznika, którego zachowanie było równie chaotyczne, co jego imię. Był tam też Marcowy Zając, zawsze zestresowany i nerwowy, oraz Suseł, który spał w najbardziej nieodpowiednich momentach. Z arystokracji wspomniana była Królowa Kier - surowa, despotyczna postać, której wszyscy się bali. Jednak moją największą uwagę przyciągnął Kot Dziwak, mądry i rozsądny kot, który często kierował Alicję w odpowiednią stronę w najbardziej zagmatwanych sytuacjach. Choć bałam się Królowej Kier, z każdą chwilą byłam coraz bardziej zafascynowana tym światem.

2. Zwiedzanie ogrodu Alicja prowadziła mnie między strzelającymi w niebo liliami, kwiatami rozbrzmiewającymi śmiechem i roślinami, które umiały opowiadać historie. Każda alejka była niczym nowy rozdział książki - sceną pełną fantazyjnych i surrealistycznych postaci, które żyły w harmonii z tym magicznym światem.

Zniknięcie Alicji

1. Nagłe zniknięcie W kulminacyjnym momencie naszej przygody, kiedy zbliżyliśmy się do mrocznej, tajemniczej części ogrodu, Alicja nagle zniknęła. Ogarnął mnie zaskoczenie, które wprowadziło chaos w moje myśli. Strach wyszedł na plan pierwszy, obezwładniał mnie, zmieniając każdą przeszkodę w potencjalne zagrożenie. Szukałam jej około pół godziny, desperacko rozglądając się w jej poszukiwaniu.

2. Odnalezienie dziury W końcu dostrzegłam dużą dziurę w ziemi, z której dobiegło mnie przerażone wołanie Alicji. Błoto i ziemia zapały jej na twarz, a jej działania w celu uwolnienia się były bezskuteczne. Moje serce waliło w piersiach, a adrenalina kazała mi działać szybko.

Ratunek Alicji

1. Kreatywne rozwiązanie W pośpiechu szukałam sposobu, aby ją wydostać. Przypomniało mi się o kawałkach grzyba, które Alicja wcześniej ułamała dla nas. Pomysł zastosowania ich do ponownego zmienienia rozmiarów wydawał się być jedynym rozwiązaniem.

2. Zastosowanie grzyba Po wielu próbach udało mi się podać Alicji kawałek grzyba. Po jego spożyciu, zaczęła od razu rosnąć, aż w końcu mogła wyjść na powierzchnię. Uśmiech zapanował na jej umazanej twarzy, kiedy udało się jej przy użyciu kawałka grzyba z powrotem zmniejszyć do swojego naturalnego rozmiaru.

3. Oddalenie się od dziury Ostrożnie oddaliłyśmy się od dziury, starając się unikać napotykanych niebezpieczeństw. Alicja przewodziła, a ja podążałam tuż za nią, gotowa na to, co może jeszcze przed nami stanąć.

Zakończenie

2. Końcowe uwagi Ta przygoda z pewnością zmieniła moje postrzeganie wielu rzeczy. Opuszczając Krainę Czarów, czułam się odmieniona - bogatsza o nowe doświadczenia i perspektywy. Po powrocie do codziennego życia, często wspominam magiczne momenty spędzone u boku Alicji i innych mieszkańców tego niezwykłego świata. Te wspomnienia na zawsze będą miały szczególne miejsce w moim sercu.