"Dżuma" - bohaterowie
Ta praca została zatwierdzona przez naszego nauczyciela: 31.08.2024 o 9:14
Rodzaj zadania: Streszczenie
Dodane: 29.08.2024 o 13:21
Streszczenie:
Powieść "Dżuma" Camusa, osadzona w Oranie, analizuje ludzką naturę i moralność w obliczu epidemii, przedstawiając różne postawy bohaterów wobec kryzysu. ??
Powieść "Dżuma" autorstwa Alberta Camusa, wydana w 1947 roku, jest jednym z kluczowych dzieł literatury egzystencjalistycznej. Akcja powieści rozgrywa się w fikcyjnym mieście Oran, które zmaga się z wybuchem epidemii dżumy. Poprzez różnorodne postacie zamieszkujące Oran, Camus ukazuje różne aspekty ludzkiej natury oraz stawia pytania o sens życia, moralność i solidarność w obliczu katastrofy. Celem tego wypracowania jest szczegółowa analiza i charakterystyka głównych i pobocznych bohaterów powieści oraz omówienie ich roli i wpływu na rozwój fabuły i przesłanie dzieła.
Doktor Bernard Rieux
Doktor Bernard Rieux, który na końcu powieści okazuje się narratorem, jest centralną postacią "Dżumy". Wyjawienie jego roli narratora małymi krokami pozwala na zachowanie nieco dystansu i obiektywności w opisywaniu wydarzeń i postaci. Jako lekarz, Rieux całkowicie poświęca się swojej pracy podczas epidemii, widząc ją jako misję życiową, a nie sposób na zarobek. Jego oddanie pracy jest niezrównane - nieustannie walczy o życie swoich pacjentów, mimo braku realnych możliwości skutecznego leczenia.Pochodzenie Rieux, z ubogiej robotniczej rodziny, jest dodatkowym bodźcem dla jego determinacji i pracy. Doktor pragnie osiągnąć coś, co wydawało się niemożliwe w jego warunkach życiowych. Jego moralność i podejście do pacjentów cechują się bezstronnością i obiektywizmem. W obliczu braku możliwości realnej pomocy, Rieux często odczuwa frustrację, ale nigdy nie przestaje działać na rzecz chorych.
Relacje personalne Rieux są skomplikowane. Jego żona przebywa w sanatorium, co wprowadza dodatkowy wymiar troski i samotności w jego życiu. Mimo to, laborując nad relacją z Rambertem, który początkowo pragnie uciec z miasta, Rieux zdaje się rozumieć złożoność ludzkiej natury. Posiada talent do zjednywania sobie ludzi, co potwierdzają jego dobre relacje z postaciami takimi jak Tarrou, Rambert, Grand i Cottard. Rieux jest empatyczną, realistyczną i niewierzącą w Boga osobą, co nie przeszkadza mu głęboko przeżywać straty i cierpienia.
Jean Tarrou
Jean Tarrou, drugi narrator "Dżumy", jest postacią tajemniczą, która przybywa do Oranu tuż przed wybuchem epidemii. Początkowo nieznany, później staje się kluczową osobą w walce z zarazą. Tarrou pochodzi z bogatej rodziny, jego ojciec był prokuratorem, a on sam odszedł z domu w wieku 17 lat, sprzeciwiając się karze śmierci. Jego moralność i filozofia życia są ściśle związane z obroną ofiar; podczas epidemii aktywnie angażuje się w prace sanitarnych formacji, nawet mimo ryzyka.Tarrou, posiadający silny kręgosłup moralny, dąży do osiągnięcia ideału świętości, choć sam nie wierzy w Boga. Jest to postawa skrajnie altruistyczna, w której widoczne są jego charyzma i organizacyjność. Mimo niebezpieczeństw, zawsze zachowuje pogodny nastrój i towarzyski charakter, co przypisuje mu pozytywne reakcje innych mieszkańców Oranu. Często naraża się, nie przestrzegając środków ostrożności. Jego śmierć w okolicach Bożego Narodzenia stanowi przejmujące zakończenie jego przemiany - z obserwatora stał się aktywnym uczestnikiem walki z zarazą.
Rajmond Rambert
Rajmond Rambert, młody paryski dziennikarz, przybył do Oranu przed epidemią na zlecenie swojej redakcji. Postawiony w centrum wydarzeń, początkowo skupia się na dążeniu do osobistego szczęścia i ucieczki z zarażonego miasta. Rambert jest niskiego wzrostu, szerokoramienny, posiada jasne oczy, które świadczą o jego inteligencji.Na początku Rambert nie czuje solidarności z mieszkańcami Oranu, co wynika z jego wizji osobistej wolności. Jednakże, jego wcześniejsze doświadczenia, w tym udział w hiszpańskiej wojnie domowej, stopniowo wpływają na jego postawę. Obserwując cierpienie i poświęcenie innych, Rambert przechodzi wewnętrzną przemianę i w końcu decyduje się zostać w mieście do końca epidemii. Ta decyzja symbolizuje jego przełomową ewolucję od egoizmu do pełnej solidarności z mieszkańcami Oranu.
Joseph Grand
Joseph Grand jest skromnym urzędnikiem merostwa o niskim stanowisku, który poza pracą poświęca się pisaniu swego 'dzieła życia'. Grand jest człowiekiem niskiego wzrostu, noszącym stare ubrania, co podkreśla jego skromne warunki życia. Jego nieustanna poprawa pierwszego zdania książki staje się symbolem niespełnionych ambicji i dążenia do perfekcjonizmu.Osobowość i życie prywatne Granda to życie dobrego, życzliwego człowieka, który mimo swojej niskiej pozycji, ma istotny wpływ na innych. Uratowanie życia Cottarda przed próbą samobójczą jest jednym z przykładów jego życzliwości. Grand ma problemy z wyrażaniem uczuć, co przyczyniło się do rozłąki z żoną Jeanne, która była dla niego wsparciem. Podczas epidemii Grand, mimo swojej skromności, bierze aktywny udział w działaniach na rzecz wspólnoty, co dowodzi jego bezinteresowności i oddania.
Cottard
Joseph Cottard jest postacią o skomplikowanej przeszłości. Były przestępca i sprzedawca win, próbuje popełnić samobójstwo przed wybuchem epidemii. Jego próba nieudana prowadzi go do odmiennych refleksji i działań wobec zarazy. Właśnie epidemia staje się dla Cottarda okazją do ucieczki od przeszłości i nienawiści wobec instytucji prawa.Od samego początku epidemii Cottard wypełnia swoje dni nielegalną działalnością, czerpiąc korzyści z chaosu. Nie dołącza do formacji sanitarnych, lecz wykorzystuje sytuację na swoją korzyść, za co szybko zaczyna odczuwać zmianę swojej własnej wartości i roli społecznej. Na koniec epidemii Cottard przeżywa załamanie psychiczne, widząc powrót dawnego porządku jako zagrożenie dla nowo odnalezionej tożsamości. W jego ostatecznym akcie desperacji - zabarykadowaniu się i strzelaniu do przechodniów, Cottard ujawnia swoje pełne zagubienie i strach przed normalnością.
Ojciec Paneloux
Ojciec Paneloux jest jezuickim księdzem o radykalnych poglądach, który widzi w dżumie karę za grzechy mieszkańców Oranu. Jego pierwsze kazanie, pełne potępienia i surowej moralności, wprowadza elementy religijnego fanatyzmu i surowości. Jednak, pod wpływem doświadczeń i straty Filipa Othona, syna miejscowego sędziego, jego poglądy ewoluują.Drugi kazanie Ojca Paneloux jest bardziej zniuansowane, pełne refleksji nad tajemnicami woli Bożej i cierpieniem. W końcowej fazie epidemii Ojciec Paneloux dołącza do formacji sanitarnych, pokazując swoją przemianę moralną i duchową gotowość do poświęceń. Jego śmierć z krzyżem w ręku, symbolizuje jego pełne oddanie wyższym zasadom, nawet w obliczu własnej śmierci.
Sędzia Othon
Sędzia Othon, reprezentujący prawo i porządek w Oranie, jest postacią które przechodzą największe zmiany na poziomie osobistym i zawodowym. Jako sędzia, surowy, profesjonalny i przestrzegający przepisów, musi zmierzyć się z tragedią rodzinną - śmiercią syna Filipa. Ta strata prowadzi do głębokiej zmiany w jego postawie, zmieniając go w bardziej empatycznego i współodczuwającego człowieka.Po śmierci syna Sędzia Othon zgłasza się do pracy w administracji stacji kwarantanny, próbując zadośćuczynić swojemu poczuciu winy i niesprawiedliwości. Jego zaangażowanie i ostateczna ofiara podczas epidemii ukazują, jak głęboko może zmienić się człowiek, pod wpływem osobistego cierpienia i ogólnoludzkiej tragedii.
Pozostali bohaterowie
Michel, dozorca kamienicy, jest pierwszą ofiarą dżumy w Oranie, która zwiastuje nadchodzące tragedie. Doktor Castel, przyjaciel Rieux, pracuje niestrudzenie nad stworzeniem leku zwalczającego zarazę, co ostatecznie okazuje się skuteczne. Doktor Richard, który początkowo sceptycznie podchodzi do informacji o epidemii, staje się jej jedną z ofiar, co symbolizuje nieuchronność zmagań z zarazą.Rodzina Rieux - żona przebywająca w sanatorium i matka pomagająca mu w codziennych obowiązkach - stanowią wsparcie dla lekarza mimo trudnych chwil. Postacie takie jak Gonzales, Marcel, Louis, Raoul i Garcia, zaangażowane w nielegalne działania, obrazują różne sposoby radzenia sobie z katastrofą. Stary astmatyk, który spędza długie godziny na liczeniu ziarna grochu, jest przykładem ludzkiej potrzeby zachowania rytuałów i normalności w nienormalnych czasach.
Podsumowanie
Analizując głównych i pobocznych bohaterów powieści "Dżuma", łatwo zauważyć, że każdy z nich wnosi coś unikalnego do kontekstu fabuły i przesłania dzieła. Ich różne postawy, motywacje i reakcje na epidemię ukazują szeroką gamę ludzkich cech i zachowań w obliczu kryzysu. Camus, poprzez swoje postacie, stawia pytania dotyczące ludzkiej solidarności, moralności oraz sensu życia w sytuacjach ekstremalnych.Ostateczna refleksja nad powieścią "Dżuma" podkreśla, jak ważne są indywidualne postawy i wybory w obliczu wspólnotowej katastrofy. Bohaterowie "Dżumy" nie są jednowymiarowi, a ich historia ukazuje ludzką zdolność do przemian i adaptacji w najtrudniejszych momentach. Camus, poprzez swoją powieść, zostawia czytelnika z głęboką refleksją nad naturą ludzkiego życia i koniecznością wspólnotowego działania w walce z katastrofą.
Ocena nauczyciela:
Ta praca została zatwierdzona przez naszego nauczyciela: 31.08.2024 o 9:14
O nauczycielu: Nauczyciel - Wojciech Z.
Mam 12‑letnie doświadczenie w pracy w liceum ogólnokształcącym i w przygotowaniach maturalnych. Uczę myślenia krytycznego, argumentacji i świadomego stylu, a młodszych uczniów prowadzę przez wymagania egzaminu ósmoklasisty. Na moich lekcjach najpierw porządkujemy, potem dopracowujemy — bez presji i chaosu. Uczniowie podkreślają, że takie podejście przekłada się na spokojną głowę w dniu egzaminu.
Wypracowanie jest szczegółowe i analityczne, z wyraźnym omówieniem każdej postaci oraz ich wpływu na fabułę.
Komentarze naszych użytkowników:
Oceń:
Zaloguj się aby ocenić pracę.
Zaloguj się