Ocena polityki odprężenia w latach siedemdziesiątych przez USA i ZSRS - sukces czy klęska?

Rodzaj zadania: Wypracowanie z historii

Dodane: 23.10.2023 o 21:43

Polityka odprężenia, znana również jako détente, była ważnym okresem w relacjach między USA a ZSRR w latach siedemdziesiątych. Celem tej polityki było złagodzenie napięcia i poprawa stosunków między dwoma mocarstwami. W tym wypracowaniu ocenię czy polityka odprężenia była sukcesem czy klęską, biorąc pod uwagę perspektywy zarówno USA, jak i ZSRR.

Z perspektywy Stanów Zjednoczonych, polityka odprężenia może być uznana za częściowy sukces. Prowadząc politykę odprężenia, Stany Zjednoczone dążyły do ograniczenia wyścigu zbrojeń i czuły, że poprawnie stosując dyplomację mogą osiągnąć większy niż dotychczas wpływ na Związek Radziecki. Jedną z największych zalet odprężenia było podpisanie układów SALT (Strategic Arms Limitation Talks), które ograniczyły produkcję broni jądrowej. Dzięki temu porozumieniu, obie strony postanowiły redukować liczbę swoich arsenałów jądrowych, co przyniosło pewne poczucie bezpieczeństwa i stabilności. Ponadto, w latach siedemdziesiątych USA i ZSRR nawiązały większą współpracę gospodarczą, co przyczyniło się do poprawy stosunków handlowych i kulturalnych między tymi mocarstwami.

Jednak niektórzy mogą argumentować, że polityka odprężenia była również klęską dla Stanów Zjednoczonych. Głównym zarzutem jest fakt, że odprężenie umocniło pozycję ZSRR oraz zwiększyło jego wpływy w różnych regionach świata. Przez politykę odprężenia, Stany Zjednoczone ustąpiły w pewnym stopniu Związkowi Radzieckiemu na polu międzynarodowej konfrontacji, co niektórzy uważają za niedopuszczalne. Ponadto, choć podpisanie układów SALT ograniczyło wyścig zbrojeń, to nie zapobiegło ono dalszemu rozwojowi broni konwencjonalnej, co również stanowiło zagrożenie dla USA.

Z perspektywy Związku Radzieckiego, polityka odprężenia również miała swoje zalety i wady. ZSRR dążył do poprawy własnej sytuacji gospodarczej i relacji międzynarodowych, a détente stanowiło dla nich szansę na osiągnięcie tych celów. Otwarcie na dialog i współpracę z USA umożliwiło Związkowi Radzieckiemu zwiększenie eksportu swoich produktów oraz zacieśnienie stosunków z państwami zachodnimi. Ponadto, ograniczenie wyścigu zbrojeń pozwoliło na przekierowanie środków i zasobów na inne dziedziny, takie jak gospodarka czy rozwój społeczny.

Jednakże, podobnie jak w przypadku Stanów Zjednoczonych, polityka odprężenia miała również swoje negatywne skutki dla ZSRR. Wielu radzieckich polityków i działaczy uważało, że podpisanie układów SALT i inne ustępstwa wobec USA osłabiły pozycję ZSRR jako supermocarstwa. Niektórzy krytykowali również Zagranicznej Polityki ZSRR, twierdząc, że zaangażowanie w politykę odprężenia doprowadziło do znacznego osłabienia wpływu komunistycznego państwa na kraje satelickie oraz innych państw trzeciego świata.

Podsumowując, polityka odprężenia między USA a ZSRR w latach siedemdziesiątych wiązała się zarówno ze sukcesami, jak i klęskami. Chociaż przyniosła pewne korzyści, takie jak redukcja wyścigu zbrojeń i zbliżenie społeczności gospodarczych, nie można nie zauważyć negatywnych konsekwencji dla obu państw. Ocena sukcesu lub klęski polityki odprężenia zależy od różnych czynników i perspektyw, zarówno politycznych, jak i społecznych.