Postanowienia konferencji w Teheranie i Jałcie dotyczące przeszłości Polski w kontekście powojennych granic i formy rządów w państwach europejskich oraz ich zgodność z Kartą Atlantycką
Rodzaj zadania: Wypracowanie z historii
Dodane: 24.10.2023 o 21:02

Streszczenie:
Konferencje w Teheranie i Jałcie miały duże znaczenie dla przyszłości Europy, zwłaszcza Polski. Decyzje dotyczące granic i formy rządów były sprzeczne z Kartą Atlantycką, naruszając zasady samostanowienia narodów. Skutkiem było utrata terytorium i komunistyczny reżim, co negatywnie wpłynęło na Polskę po wojnie. ✅
Konferencja w Teheranie i Jałcie były dwoma ważnymi spotkaniami, które miały ogromny wpływ na przyszłość Europy, w tym także Polski. Oba te wydarzenia miały miejsce podczas II wojny światowej i były poświęcone ustaleniom dotyczącym powojennego porządku świata. W swoim wypracowaniu postaram się wyjaśnić, w jaki sposób postanowienia tych konferencji dotyczące przeszłości Polski odnosiły się do treści Karty Atlantyckiej w kwestii przebiegu powojennych granic i formy rządów w państwach europejskich.
Na konferencji w Teheranie, która odbyła się w 1943 roku, uczestniczyli przywódcy trzech głównych mocarstw: Wielkiej Brytanii, Stanów Zjednoczonych i Związku Radzieckiego. Podczas tych rozmów omawiano kwestie dotyczące podziału wpływów w Europie po zakończeniu II wojny światowej. Co istotne, na tej konferencji ustalono, że granice Polski po wojnie zostaną przesunięte na zachód, co oznaczało utratę znacznej części terytorium. Było to zgodne z koncepcją Karty Atlantyckiej, która została podpisana w 1941 roku przez Winstona Churchilla i Franklina Roosevelta.
Karta Atlantycka była deklaracją sojuszników, w której potwierdzono między innymi zasadę samostanowienia narodów oraz prawa do swobodnego wyboru rządu. Jednakże postanowienia tej karty nie zostały w pełni uwzględnione podczas ustalania przyszłych granic i formy rządów w Europie. Polska, będąca jednym z sygnatariuszy Karty Atlantyckiej, nie miała wpływu na te decyzje, co naruszało zasadę samostanowienia narodów.
Na konferencji w Jałcie, która odbyła się w 1945 roku, główni sojusznicy – Wielka Brytania, Stany Zjednoczone i Związek Radziecki – spotkali się, aby ustalić ostateczne podziały Europy po wojnie. Na tej konferencji ponownie podjęto decyzję o przesunięciu granic Polski na zachód, co oznaczało utratę kolejnych terenów. Ponadto, ustalono, że Polska będzie miała rząd komunistyczny, podobnie jak wiele innych państw Europy Środkowo-Wschodniej. To z kolei było sprzeczne z Kartą Atlantycką, która zakładała swobodny wybór formy rządu przez narody.
Podsumowując, postanowienia konferencji w Teheranie i Jałcie w kwestii przeszłości Polski były sprzeczne z treścią Karty Atlantyckiej. Polska, jako sygnatariusz tej deklaracji, nie miała wpływu na ustalanie granic i formy rządów w Europie. Decyzje te były naruszeniem zasady samostanowienia narodów i swobodnego wyboru rządu. Utrata terytorium i narzucenie komunistycznego reżimu były wynikiem tych decyzji, które miały długotrwały i negatywny wpływ na rozwój Polski w okresie powojennym.
Oceń:
Zaloguj się aby ocenić pracę.
Zaloguj się