Rewolucja angielska

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 23.04.2024 o 11:29

Rodzaj zadania: Wypracowanie z historii

Dodane: 20.04.2024 o 15:40

Rewolucja angielska, znana również jako wojna domowa w Anglii, to konflikt, który miał miejsce w latach 1642-1651. Przyczyny tej rewolucji były złożone i obejmowały zarówno czynniki polityczne, społeczne, jak i religijne, natomiast jej wynik radykalnie zmienił strukturę władzy w Anglii.

Przyczyny rewolucji angielskiej można przede wszystkim upatrywać w konflikcie pomiędzy monarchią a parlamentem. Karol I Stuart, król Anglii, próbował rządzić krajem bez współpracy z parlamentem, opierając się na własnym autorytecie. W 1629 roku rozwiązał parlament, a przez kolejne 11 lat rządził samodzielnie. Polityka ta naruszała zasady prawa i doprowadziła do pogłębienia konfliktu z klasą szlachecką i bogatymi mieszczanami, którzy byli silnie reprezentowani w parlamencie.

Oprócz tego istniały również głębokie podziały religijne. Anglia była krajem głównie protestanckim, jednak Karol I, którego żona była katoliczką, próbował wprowadzać elementy anglokatolicyzmu, co spotkało się z niechęcią ze strony purystów i innych grup protestanckich. Te działania były postrzegane jako próba ograniczenia reformacji i wprowadzenia bardziej autorytarnego stylu rządów.

Rewolucja wybuchła w 1642 roku, gdy Karol I próbował aresztować pięciu członków Izby Gmin, co spotkało się z oporem i doprowadziło do wojny domowej pomiędzy zwolennikami króla (tzw. kawalerami) a siłami parlamentu (tzw. obrońcami głowy). Wojna ta była wyniszczająca i skomplikowana z licznych manewrów, oblężeń i bitew, takich jak bitwy pod Marston Moor (1644) i Naseby (1645), które były kluczowe dla przebiegu konfliktu.

Ostatecznie, w 1649 roku, po złapaniu i postawieniu Karola I przed sądem, król został oskarżony o zdradę i skazany na śmierć. Egzekucja ta miała głęboki wpływ zarówno na Anglię, jak i na całą Europę, ponieważ było to jedno z pierwszych publicznych osądzeń i egzekucji urzędującego monarchy.

Skutki rewolucji angielskiej były dalekosiężne. Po egzekucji Karola I, Anglia stała się republiką pod nazwą Commonwealth, na czele której stanął Oliver Cromwell jako Lord Protektor. Ten okres charakteryzował się dalszymi konfliktami religijnymi i politycznymi, a także próbami Cromwella na wprowadzenie dyscypliny i moralności publicznej.

Po śmierci Cromwella w 1658 roku, jego syn Richard okazał się niezdolny do sprawowania władzy, co doprowadziło do krótkotrwałej restauracji Stuartów na tron angielski w osobie Karola II w 166 roku. Restauracja monarchy nie oznaczała jednak powrotu do stanu sprzed rewolucji – parlament zyskał na znaczeniu i ugruntował swoją rolę jako centralny organ władzy w Anglii.

Rewolucja angielska miała także długofalowe skutki w kontekście rozwoju demokratycznych idei i parlamentaryzmu, nie tylko w Anglii, ale i w innych częściach świata, wpływając na późniejsze przemiany polityczne i społeczne.