Wypracowanie z historii

Bilans polityki zagranicznej Zygmunta III Wazy

approve Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 29.04.2024 o 11:39

Rodzaj zadania: Wypracowanie z historii

Streszczenie:

Wypracowanie analizuje politykę zagraniczną Zygmunta III Wazy, wskazując na więcej strat niż zysków związanych m.in. z relacjami z Szwecją, Rosją i Turcją. 🤔

Teza, że Zygmunt III Waza w polityce zagranicznej więcej stracił niż zyskał, jest dość powszechna w historiografii poświęconej okresowi jego panowania (1587-1632). Aby ją rozważyć, konieczne jest przeanalizowanie stosunków Polski z kluczowymi ówczesnymi graczami międzynarodowymi: Szwecją, Rosją i Turcją.

Na wstępie warto zwrócić uwagę na położenie geopolityczne Polski, które determinowało część działań zagranicznych Zygmunta III Wazy. Jego panowanie przypadło na czas wielkich zmian w Europie, kiedy to Polska borykała się z wieloma wyzwaniami, zarówno wewnętrznymi, jak i zewnętrznymi.

Stosunki ze Szwecją są być może najbardziej skomplikowanym elementem działań zagranicznych Zygmunta III Wazy. Zarówno Polska, jak i Szwecja, były wówczas państwami, dla których przynależność dynastyczna ich władców miała znaczący wpływ na politykę zagraniczną. Zygmunt III, wywodzący się z dynastii Wazów, po śmierci Jana III został również królem Szwecji. Jednakże jego próba zarządzania Szwecją z Polski spotkała się z oporem, co w końcu doprowadziło do jego detronizacji w Szwecji w 1599 roku. Następnie, utrata Inflant, która przeszła pod kontrolę Szwedów, oraz wojny, które wykrwawiły skarb i doprowadziły do osłabienia pozycji Polski na Europie północnej, ukazują, że w bilansie relacji polsko-szwedzkich Zygmunt III przyniósł Polsce więcej strat niż zysków.

Kwestia relacji z Rosją również nie prezentuje się jednoznacznie na korzyść Zygmunta III Wazy. Podczas tzw. Wielkiej Smuty, kiedy to po śmierci cara Fiodora Iwanowicza w Rosji wybuchło zamieszanie dynastyczne, Polska miała szansę na znaczące powiększenie wpływów. Zygmunt III Waza aktywnie wspierał kandydaturę swojego syna, Władysława, na cara Rosji. Chociaż to przedsięwzięcie z początku zdawało się obiecujące (Władysław został nawet wybrany carem przez Ziemski Sobór), to jednak nigdy nie objął w realny sposób władzy, a wszelkie próby egzekwowania tego tytułu skończyły się niepowodzeniem i dalszymi wojnami z Rosją, które obarczały Polskę kolejnymi kosztami.

Na koniec, relacje z Turcją, choć charakteryzujące się relatywną stabilnością w porównaniu do innych frontów, także nie przynosiły znaczących zysków dla korony. Chociaż Zygmunt III Waza unikał większego konfliktu z Imperium Osmańskim, co można uznać za swoisty sukces, to jednak brak istotnych zwycięstw czy korzystnych porozumień nie pozwala określić tych relacji jako szczególnie zyskownych.

Podsumowując, analiza polityki zagranicznej Zygmunta III Wazy pokazuje, że jego działania często kończyły się niepowodzeniem lub utratą wpływów, co w dłuższej perspektywie przyczyniło się do osłabienia międzynarodowej pozycji Rzeczypospolitej. W kontekście relacji ze Szwecją, Rosją i Turcją można zatem argumentować, że Zygmunt III Waza w bilansie ogólnym więcej stracił niż zyskał.

Napisz dowolne zadanie domowe Wypracowanie z historii

Oceń:

Zaloguj się aby ocenić pracę.

Zaloguj się