Napisz wypracowanie o wojnie stuletniej

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 23.05.2024 o 11:21

Rodzaj zadania: Wypracowanie z historii

Dodane: 20.05.2024 o 17:24

Wojna stuletnia była jednym z najdłuższych i najbardziej skomplikowanych konfliktów w historii średniowiecznej Europy, trwającym od 1337 do 1453 roku. Konflikt ten wybuchł pomiędzy Królestwem Anglii a Królestwem Francji, mając głębokie korzenie polityczne, ekonomiczne i dynastyczne, które odcisnęły swoje piętno na późniejszych dziejach obu krajów.

Główna przyczyna wojny stuletniej tkwiła w sporach dynastycznych związanych z sukcesją do tronu francuskiego. Edward III, król Anglii, wnuk Filipa IV Pięknego, rościł sobie prawo do tronu Francji po bezpotomnej śmierci Karola IV Pięknego. Francuscy władcy odmówili uznania tych roszczeń, co doprowadziło do wybuchu konfliktu. Dodatkowo, Anglia i Francja rywalizowały o kontrolę nad bogatymi regionami, takimi jak Flandria, znana z produkcji tkanin, co jeszcze bardziej zaostrzało napięcia.

Wojna stuletnia charakteryzowała się kilkoma głównymi etapami, przeplatającymi się okresami względnego pokoju i intensywnych działań wojennych. Pierwszy okres, trwający od 1337 do 136 roku, zakończył się bitwą pod Crécy w 1346 roku, gdzie Edward III odniósł spektakularne zwycięstwo nad francuskimi siłami. Krótko potem, w 1356 roku, jego syn, Edward, znany jako Czarny Książę, pokonał Francuzów w bitwie pod Poitiers, biorąc do niewoli króla Jana II Dobrego.

Wojna weszła w kolejny, mniej intensywny etap w latach 136-1415, podczas którego zmieniły się taktyki i strategie obu stron. W tym okresie podpisano traktat w Brétigny w 136 roku, na mocy którego Edward III zrzekł się pretensji do tronu francuskiego w zamian za kontrolę nad niektórymi terytoriami we Francji. Jednakże te czasowe ustalenia nie przyniosły trwałego pokoju i wkrótce wojna wybuchła na nowo.

W 1415 roku, konflikt wrócił na pełną skalę, kiedy Henryk V, król Anglii, odniósł wielkie zwycięstwo w bitwie pod Azincourt. Anglicy, mimo znacznie mniejszej liczby żołnierzy, wykorzystując przewagę łuczników, zdołali pokonać francuskie siły, zadając im ciężkie straty. To zwycięstwo otworzyło Henrykowi V drogę do zawarcia traktatu w Troyes w 142 roku, który na krótko uczynił go regentem Francji i dziedzicem tronu po śmierci Karola VI Szalonego.

Niemniej jednak, sytuacja polityczna uległa drastycznej zmianie wraz z pojawieniem się Joanny d’Arc w 1429 roku, młodej wieśniaczki, która twierdziła, że została powołana przez Boga do wsparcia Karola VII w jego dążeniu do korony. Joanna odegrała kluczową rolę w odwróceniu losów wojny, prowadząc francuskie wojska do zwycięstw w bitwach pod Orleanem i Patay, które ostatecznie umożliwiły koronację Karola VII w Reims.

Dzięki inspirującej działalności Joanny d’Arc oraz reformom wojskowym i administracyjnym wprowadzonym przez Karola VII, Francja stopniowo odzyskała kontrolę nad swoimi ziemiami. Anglieskie siły, osłabione zarówno militarnie, jak i ekonomicznie, były stopniowo wypierane z francuskich terytoriów, a ostatnim aktem wojny była bitwa pod Castillon w 1453 roku, w której Francuzi odnieśli decydujące zwycięstwo, kończąc konflikt na korzyść Francji.

Wojna stuletnia miała dalekosiężne skutki dla obu krajów. Dla Anglii oznaczała bowiem koniec angielskich aspiracji do korony francuskiej, a także przyczyniła się do wybuchu wojen domowych znanych jako Wojny Róż. Dla Francji konflikt ten był początkiem centralizacji władzy królewskiej i odbudowy gospodarczej, przygotowując grunt pod późniejszą potęgę absolutystycznej monarchii.

Wojna stuletnia na zawsze zmieniła oblicze średniowiecznej Europy, stając się ważnym punktem odniesienia dla późniejszych zmian politycznych, społecznych i militarnych.