Cesarstwo rzymskie- najsilniejszy okres Rzymu

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 18.01.2024 o 12:34

Rodzaj zadania: Wypracowanie z historii

Dodane: 13.01.2024 o 22:51

Cesarstwo rzymskie, trwające od 27 r. p.n.e. do 476 n.e., uważane jest za szczytową fazę rozwoju starożytnego Rzymu. To właśnie w tym okresie Rzym osiągnął największe rozmiary terytorialne, zapewniając sobie dominację nad znaczną częścią znanego wówczas świata, co pozwalało na szerzenie rzymskiej kultury, prawa i obyczajów.

Cesarstwo rzymskie zostało założone przez Oktawiana Augusta, który po długich latach wojen domowych i przewrotów politycznych, ustanowił nowy porządek, stając się pierwszym cesarzem. Zasadniczą zmianą w ustroju politycznym było przekształcenie republiki w monarchię autorytarną pod pozorami tradycyjnych instytucji republikańskich. Cesarz, choć oficjalnie nadal tylko 'princepsem' senatora, praktycznie skupiał w swoich rękach niemal absolutną władzę.

Szczyt potęgi Cesarstwa odpowiada czasom pokoju rzymskiego, znanego jako Pax Romana, trwającego od panowania Augusta do czasów Marka Aureliusza (27 r. p.n.e.-180 n.e.). Był to okres względnej stabilności i pokoju wewnętrznego oraz zewnętrznego, co sprzyjało rozwojowi gospodarczemu, kulturalnemu i naukowemu. Bezpieczeństwo granic zapewnione dzięki potężnemu i dobrze zorganizowanemu wojsku, skuteczny system administracyjny, rozbudowana sieć dróg, sprawnie działający system prawa i szerokie możliwości handlu - wszystko to składało się na siłę Cesarstwa.

System kolonizacji i romanizacji prowincji równocześnie umacniał wpływy kultury łacińskiej. Lokalne elity były absorbowane przez rzymską administrację, co prowadziło do spłycania różnic kulturowych. Rozwojowi miast sprzyjało tworzenie infrastruktury: budowa akweduktów, teatrów, term, świątyń czy amfiteatrów, jak słynny Koloseum.

Pod względem gospodarczym Rzym opierał się na rolnictwie, jednakże rozwinięty był również handel, zarówno wewnętrzny jak i międzynarodowy. Sieć drogowa pozwalała na szybkie przemieszczanie towarów i ludzi. Rzymianie opierali się w dużym stopniu o pracę niewolników, jednakże rozwinięty był też rzemiosło, a z czasem coraz większe znaczenie zaczynała odgrywać praca wolnych ludzi.

Cesarstwo Rzymskie było także okresem znaczących postępów w inżynierii i architekturze, o czym świadczą zachowane do dzisiaj monumentalne budowle, jak Panteon, czy akwedukty, które zaawansowaniem technicznym przewyższały swoje czasy o wiele wieków. Nie bez powodu sztuka i architektura rzymska stały się inspiracją dla wielu późniejszych epok, jak choćby Renesans czy neoklasycyzm.

W sferze duchowej imperium było też wielkim tyglem różnorodności religijnej i kulturowej. Pomimo prześladowań, to właśnie w ramach Cesarstwa Rzymskiego chrześcijaństwo rozwinęło się i ostatecznie, za panowania cesarza Konstantyna Wielkiego, stało się religią państwową, co miało ogromne konsekwencje dla przyszłego kształtu Europy.

Tak ogromne imperium nie mogło jednak uniknąć problemów. Kryzys III wieku, związany z napaściami barbarzyńców, konfliktami wewnętrznymi oraz kryzysem ekonomicznym, choć został ostatecznie przezwyciężony, to osłabił państwo. Ponadto, system następstwa władzy często generował walki o tron i powodował niestabilność. Rozłam na Cesarstwo Zachodnio- i Wschodniorzymskie w 395 r. n.e. stanowił początek końca dla zachodniej części imperium, które ostatecznie upadło po najazdach barbarzyńców w 476 r. n.e.

Wnioskując, Cesarstwo Rzymskie było niewątpliwie najsilniejszym okresem w dziejach Rzymu, który pod wieloma względami wyznaczył standardy rozwoju cywilizacyjnego dla następnych epok. Pomimo ostatecznego upadku, to właśnie w okresie cesarstwa Rzym najmocniej zapisał się w historii świata swoją potęgą, wpływami kulturowymi i dziedzictwem, którego wpływ odczuwamy do dziś.