Mit o Prometeuszu: Jak bohater z najwyższą wytrwałością i determinacją dał ludziom ogień.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 10.02.2024 o 15:51

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 8.02.2024 o 21:03

Na początku świata, kiedy bogowie olimpijscy rządzili wszechświatem, a ludzie żyli w ciemnościach i nędzy, na scenę wkroczyła postać herosa imieniem Prometeusz. Był on jednym z tytanów, który wraz z bratem Epimeteuszem, został powołany przez Zeusa, najwyższego z bogów, by stworzyć życie na Ziemi.

Prometeusz, obdarzony bystrością i przewidywaniem, postanowił uczynić ludzi najdoskonalszą ze stworzeń. Odkształcił ich z gliny, nauczył mówić, czytać, pisać, budować domy i uprawiać ziemię, ale mimo to wiedział, że bez ognia nigdy nie będą mogli się rozwijać. Próba zdobycia ognia zdominowała jego myśli, bowiem żaden śmiertelnik nie miał prawa sięgnąć po to, co było wyłączną domeną bogów.

Zeus, obawiając się, że ludzie będą zbyt potężni, zabronił przekazania im ognia. Lecz Prometeusz, czując miłość i współczucie do ludzkości, postanowił zignorować rozkaz Zeusa. Wiedziony miłosierdziem i pragnieniem rozwoju ludzkiego pokolenia, ukrył w łodydze feniksa rozżarzony węgielek, który skradł z olimpijskiego rydwanu Heliosa, boga słońca.

Następnie, pod osłoną nocy, przemykając w cieniu potężnych gór, zbliżył się do ziem ludzkich, ujawniając światło i ciepło, którym obdarzył ludzi. Ogień znacząco zmienił życie śmiertelników; dał im ciepło, chronił przed dzikimi zwierzętami, pozwalał na gotowanie posiłków, tworzenia narzędzi oraz rozwijanie sztuki i rzemiosła. Prometeusz uważany był od tamtej pory za bohatera i opiekuna ludzkości, który w swoim wielkim sercu nosił troskę o dobro i postęp ludzi.

Jednakże, gniew Zeusa nie znał granic. Gdy do niego dotarła wieść o nieposłuszeństwie Prometeusza, Wasza Wyższość postanowił wymierzyć surową karę. Kazał Hephaistosowi – boskiemu kowalowi, stworzyć łańcuchy nie do zerwania, którymi tytan został przykuty do skały na krańcu świata. Każdego dnia orzeł – wcielający się w gniew i karę Zeusa – przybywał, by wyżerać wątrobę Prometeusza, która następnie odrastała każdej nocy, czyniąc cierpienie nieskończonym.

Upływały wieki. Prometeusz, więzień bólu i samotności, nigdy nie poprosił o łaskę ani nie okazał skruchy. Jego męczeństwo wydało się nieskończone, aż do dnia, kiedy Herakles, słynny heros i syn Zeusa, na drodze swoich dwunastu prac, trafił do miejsca kaźni tytana. Herakles, poruszony losem Prometeusza, strzelił strzałą i zabił orła, wyzwalając tym samym Prometeusza od jego więzów.

Prometeusz, uwolniony od cierpienia, mógł na nowo wejść w grono bogów, tym razem jako postać powszechnie szanowana za swą odwagę i miłość do ludzkości. Zeus, widząc, że ludzie dojrzeli pod opieką Prometeusza, postanowił odpuścić karę. Mimo wszystko, jednym z warunków wolności było pozostawienie u Prometeusza pierścienia, wykonanego z łańcuchów i kawałka skały, aby nigdy nie zapomniał o konsekwencjach przeciwstawienia się woli bogów.

Historia Prometeusza to opowieść o buncie wobec tyrani, ofiarnej odwadze i miłości, która przekracza samego siebie, aby wesprzeć innych. Jest to równocześnie przestroga, aby pamiętać o pokorze i szacunku dla naturalnego porządku świata, nawet gdy dąży się do postępu i polepszenia życia.