Makbet i Lady Makbet w obliczu zbrodni, której dokonali

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 27.03.2024 o 17:03

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 1.03.2024 o 17:08

Dramat "Makbet" autorstwa Williama Szekspira jest uważany za jedno z najmocniejszych dzieł literatury światowej, które doskonale przedstawia ciemne zakamarki ludzkiej duszy i konsekwencje pragnienia władzy, które prowadzi do moralnej degradacji. Kluczowym motywem dzieła jest zbrodnia – zabójstwo króla Dunkana, które przewraca życie bohaterów do góry nogami, prowadząc ich ku nieuchronnemu upadkowi.

Centralną osią dramatu jest walka o władzę jako główny motor wydarzeń. Szekspir nawiązuje tu do autentycznych wydarzeń historycznych Szkocji, lecz forma literacka pozwala mu na swobodę interpretacji i prezentację własnej wizji postaci. Postać historyczna Makbeta różni się od jej literackiego portretu – prawdziwy Makbet był znanym rządcą, który rządził przez kilkanaście lat. Szekspir jednak, w celu podkreślenia dramatyzmu sytuacji, przedstawia go jako postać bardziej skomplikowaną i tragiczną.

Na początku dramatu Makbet jest opisywany jako szlachetny dowódca, który zdobył uznanie i szacunek jako krewny i rycerz króla Dunkana. Jego wahania przed dokonaniem zbrodni pokazują, że nie jest on człowiekiem z natury złym. Decydującym momentem jest dla niego spotkanie z wiedźmami, które snują przepowiednie o jego przyszłości, owiane tajemniczością i przekonaniem o przeznaczeniu. Rola wiedźm w dramacie to symboliczne ukazanie sił nadprzyrodzonych, które wpływają na wybory Makbeta, jednak ich znaczenie nie umniejsza jego osobistej winy i odpowiedzialności.

Obok Makbeta, centralną postacią tragedii jest Lady Makbet – portret kobiety ambitnej, zdolnej do największych czynów w imię władzy. To ona jest mózgiem zbrodni i to jej plan doprowadza do morderstwa króla. Jej bezwzględność i zdolność do manipulacji są kluczowe dla rozwoju akcji. Lady Makbet przekonuje męża do dokonania zbrodni, korzystając z jego miłości i osobistego ambicjonizmu. Psychologiczny portret tej postaci ujawnia stałość w przekonaniach i determinację, która jednak z czasem prowadzi do jej upadku.

Morderstwo króla Dunkana jest punktem zwrotnym w dramacie, momentem, który wyznacza kres dotychczasowego życia bohaterów i inicjuje ciąg dalszych tragedii. Zbrodnia ta rzuca długie cienie na psychikę Makbeta oraz Lady Makbet. Makbet doświadcza wewnętrznego konfliktu, nękają go wyrzuty sumienia i paranoja, zaś symbolika krwi staje się dla niego przekleństwem i obsesją. Podobnie, Lady Makbet nie jest w stanie poradzić sobie ze skutkami własnych czynów; jej stałość i determinacja ulegają zniszczeniu pod presją wyrzutów sumienia, co kończy się jej obłędem i samobójstwem.

Po zbrodni relacja między bohaterami ulega przemianie. Lady Makbet, niegdyś wsparcie i siła napędowa ambicji Makbeta, stopniowo staje się obciążeniem, zaś on sam pogrąża się w paranoii. Symboliczne wydarzenie, kiedy to Makbet doświadcza halucynacji widma Banka podczas uczty, ukazuje stopień jego psychicznego rozstroju. Zbrodnia prowadzi Makbeta do tyranii i izolacji, gdzie przemoc staje się główną metodą panowania oraz zachowania swej pozycji.

Żywot obu bohaterów zmierza ku nieuchronnemu końcowi. Samotny koniec Makbeta, który ginie z ręki Makdufa, to symboliczne dopełnienie tragicznego losu, który sobie wybrał. Od zapowiadającego się honorowego rycerza przemienia się w osamotnionego i obłąkanego tyrana.

Podsumowując, przemiana Makbeta i rola Lady Makbet w jego zbrodniczej karierze są przykładem tego, jak wielka ambicja może skorumpować i zniszczyć człowieka. Zbrodnia, którą dokonali, staje się nie tylko zgubą dla ich życia wewnętrznego, ale i społecznego, prowadząc do upadku i chaosu. "Makbet" to uniwersalna lekcja, która przestrzega przed ambitnym dążeniem do celu za wszelką cenę, wskazując na moralną dwoistość, jaka tkwi w ludzkim sercu. To również przestroga przed konsekwencjami przekraczania granic moralności w żądzy władzy i pokazuje, jak delikatna jest równowaga między dobrem a złem w ludzkiej naturze.