Komu bije dzwon" E. Hemingway’a- apologia wojenna czy utwór pacyfistyczny?

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 29.03.2024 o 18:21

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 1.03.2024 o 17:08

"Komu bije dzwon" Ernesta Hemingway’a, wydane w 1940 roku, to jedna z najważniejszych powieści w dorobku tego autora, umieszczona na tle dramatycznego konfliktu Hiszpańskiej Wojny Domowej (1936-1939). Była to wojna okrutna, pokazująca głębokie podziały społeczne, polityczne i kulturowe, a także preludium do nadchodzącej II Wojny Światowej. Hemingway, reporter wojenny, nie tylko obserwował dramat konfliktu z bliska, ale także zaangażował się emocjonalnie w losy walki republikańskiej przeciwko siłom faszystowskim prowadzonym przez Francisco Franco.

Centralną postacią "Komu bije dzwon" jest Robert Jordan, dynamiter w służbie republikańskiej, otrzymujący zadanie wysadzenia mostu – kluczowego dla planowanego ataku. Wokół postaci Jordana Hemingway buduje galerię towarzyszących mu osób: od Anselmo, starego przewodnika, przez Pilar, ciepłą i silną kobietę, aż do Marii, młodej dziewczyny, która znajduje u Jordana oparcie po traumatycznych przeżyciach.

Wojna, w twórczości Hemingway’a, jest czymś więcej niż tłem – staje się centralnym motywem badającym ludzką naturę, pokazując zarówno jej najlepsze, jak i najgorsze strony. Przez pryzmat wojny autor zadaje pytania o moralność, sens ofiary czy nawet przyjemność z nienawiści i zabijania. Zmiany w postrzeganiu wojny przez Roberta Jordana, który przybywa z poczuciem misji, lecz w miarę rozwoju fabuły zmienia swój stosunek do konfliktu, stają się istotne dla interpretacji utworu.

Jedną z najbardziej wyrazistych postaw, jakie Hemingway przedstawił w powieści, jest postawa Anselmo. Ten starzec, będący przewodnikiem Jordana, reprezentuje ideały pacyfistyczne, widząc w każdym akcie zabijania grzech, nawet jeśli jest on usprawiedliwiany wojną. W jego postawie kryje się pytanie o możliwość zachowania ludzkości i moralności w obliczu konfliktu, gdzie śmierć staje się normą.

Powyższa analiza doprowadza do rozważań o głównym przesłaniu "Komu bije dzwon". Czy Hemingway opowiada się za pacyfizmem, ukazując zło i cierpienie jakie wojna przynosi? Czy może książka jest apologią konieczności walki, nawet za cenę wielkich poświęceń? Autor nie daje jednoznacznej odpowiedzi, pokazując z jednej strony destrukcyjną moc wojny, z drugiej zaś – jej nieuniknioną często konieczność w obronie wyższych wartości.

Pomimo brutalnej prawdy o wojnie, którą Hemingway nikogo nie oszczędza, "Komu bije dzwon" przemyca także przesłanie o solidarności, miłości i poszukiwaniu sensu w beznadziejnej sytuacji. Symbolika tytułu, odnosząca się do słów Johna Donne'a o wspólnocie ludzkiej, gdzie śmierć jednego dotyka wszystkich, nadaje narracji głębokości i uniwersalnego wymiaru.

W konkluzji, "Komu bije dzwon" Hemingway’a można interpretować zarówno jako dzieło pacyfistyczne, krytykujące niesłychaną brutalność wojny, jak i traktat o konieczności stawienia czoła złu, nawet za cenę osobistego poświęcenia. Hemingway umiejętnie balansuje między tymi dwoma stanowiskami, nie dając łatwych odpowiedzi, lecz zmuszając do refleksji. Dla współczesnych czytelników powieść ta pozostaje nie tylko literackim świadectwem swojej epoki, ale również przypomnieniem o uniwersalnych wartościach, które w obliczu konfliktów zbrojnych nabierają szczególnego znaczenia.