Recenzja filmu „Matylda” Dann’ego de Vito

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 19.03.2024 o 10:16

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 1.03.2024 o 17:08

Film "Matylda" w reżyserii Danny'ego DeVito, jest pełnometrażową adaptacją znanej powieści Roalda Dahla, która opowiada historię niezwykle inteligentnej dziewczynki o nadnaturalnych zdolnościach. Film ten wpisuje się w tradycję dzieł, w których główną rolę odgrywają dzieci - nie tylko jako postaci, ale i jako osoby mające realny wpływ na rzeczywistość, co doskonale ilustruje choćby "Kevin sam w domu". "Matylda" wyróżnia się jednak tym, że jest czymś więcej niż zwykłą komedią familijną; to współczesna baśń, która zarówno dzieci, jak i rodziców uczy tego, że inteligencja i odwaga mogą pokonać wszelkie przeciwności losu.

Fabuła filmu koncentruje się na tytułowej bohaterce - Matyldzie Wormwood, geniusz dziecku, które od najmłodszych lat wykazuje zdumiewające zdolności umysłowe. Nie dość, że we wczesnym wieku nauczyła się czytać i pisać, to dodatkowo odkrywa w sobie moc telekinezy. Jej życie domowe jest jednak dalekie od ideału. Matylda jest zaniedbywana przez swoją telewizyjno-obsesyjną rodzinkę, składającą się z oszukańczego ojca, niezainteresowanej matki i brutalnego brata. Brak wsparcia i zrozumienia to codzienność dla tej dorastającej dziewczynki, która znajduje ucieczkę w książkach, pełnych historii o odwadze i miłości.

Kiedy tę umysłową oazę znajduje również w szkole, gdzie poznaje serdeczną nauczycielkę - panią Honey, jej życie zaczyna nabierać nowego wymiaru. Jednak nie wszystko od razu staje się łatwiejsze, ponieważ musi stawić czoła dyrektorce, Agacie Trunchbull - o oszałamiającej fizjonomii i jeszcze bardziej nieprzyjemnym charakterze. To ona, jako metaforyczne zło, konsekwentnie stara się zgnieść ducha Matyldy i jej koleżanek oraz kolegów z klasy.

Postacie w filmie są skrajnie różnorodne. Po jednej strony mamy tytułową bohaterkę – Matyldę, dziewczynę niesłychanie błyskotliwą i pomysłową, a jej zdolności tylko podkreślają tą wyjątkowość. Z drugiej strony, jej rodzina, skupiona na własnych korzyściach i pozbawiona empatii na tyle, że handel używanymi i niesprawnymi samochodami wydaje im się moralnie akceptowalny. Natomiast w szkolnej rzeczywistości mamy panią Honey – symbol pozytywnej nauczycielki, inspirującej uczniów do rozwoju, oraz panią Trunchbull, której metody wychowawcze przywodzą na myśl czasy minionego już, ale niepotrzebnego autorytaryzmu.

Jakość produkcji stoi na wysokim poziomie, a reżyseria DeVito jest rafinowana i przemyślana. Każdy element filmu, od castingu po scenografię, przyczynia się do stworzenia koherentnego i dynamicznego świata, który doskonale komunikuje nastroje postaci i zaistniałe sytuacje. Warto podkreślić wyjątkową rolę Mara Wilson, która wcieliła się w postać Matyldy, nadając jej odpowiednią mieszankę dziecięcej niewinności i zdecydowania niezbędnego do przezwyciężenia trudności.

Scenografia i efekty specjalne tylko dodają uroku i magii światu Matyldy, balansując pomiędzy realistycznym przedstawieniem życia codziennego a elementami fantastycznymi. Muzyka delikatnie uzupełnia obraz, wpasowując się idealnie w różne momenty filmu, poprzez co staje się zauważalna, ale nie dominująca.

Wiadomości przekazywane przez "Matyldę" nie ograniczają się tylko do podróży po krainie wyobraźni; film porusza też ważne tematy dotyczące dorastania, odnajdywania własnej tożsamości oraz walory edukacji i rodzinnych wartości. Jest to pozytywne przesłanie, które różni się od podejścia w "Kevinie sam w domu", gdzie główny nacisk jest położony na niezależność i samowystarczalność.

"Matylda" to bez wątpienia film mający swoje miejsce zarówno w popkulturze, jak i w kanonie dzieł dla dzieci, mimo iż od jego premiery minęło już sporo lat. W obecnych czasach, gdy społeczeństwo coraz bardziej ceni niezależność myślenia i odwagę do wyrażania siebie, przesłanie "Matyldy" jest nadal aktualne i ważne.

Podsumowując, "Matylda" to film, który z czystym sumieniem mogę polecić zarówno dzieciom, jak i dorosłym, jako rodzaj rozrywki, który nie tylko bawi, ale i uczy. Odbiorcy niezależnie od wieku mogą wyciągnąć z niego wiele wartościowych lekcji, a reżyseria DeVito oraz przemyślana gra aktorska sprawiają, że ta produkcja ma w sobie nie tylko warstwę rozrywkową, ale i edukacyjną. Film zostawia po sobie nie tylko uśmiech, ale i refleksję – co jest siłą małego dziecka w obliczu wielkiego świata.