Recenzja książki: „Kwiat kalafiora” M. Musierowicz

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 9.04.2024 o 12:38

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 1.03.2024 o 17:08

W trakcie jednego z długich, deszczowych popołudni, postanowiłem sięgnąć po książkę, aby umilić sobie czas. Wybór padł na „Kwiat kalafiora” Małgorzaty Musierowicz, autorki, którą cenię za jej wcześniejsze twory i która nigdy mnie nie zawiodła. To właśnie te wspaniałe doświadczenia z lekturą innych tomów 'Jeżycjady' sprawiły, że z dużym entuzjazmem zabrałem się za czytanie. Książka, wypożyczona z szkolnej biblioteki, potwierdziła me pozytywne przeczucia i jeszcze raz umocniła moje przekonanie o wyjątkowym miejscu prozy Musierowicz w literaturze polskiej.

„Kwiat kalafiora” to książka, która na pierwszy rzut oka wydaje się być typową powieścią młodzieżową, lecz szybko zdajemy sobie sprawę, że dotyka tematów uniwersalnych. Głównymi postaciami są członkowie rodziny Borejków, szalenie barwni i autentyczni. W centrum akcji znajduje się Gabi, która musi przejąć obowiązki domowe po tym, jak jej matka trafia do szpitala. Perypetie Gabi oraz reszty jej domowników przedstawione są z niezwykłym ciepłem i humorem, co sprawia, że czytelnik niemalże staje się częścią tej rodziny.

Musierowicz w „Kwiat kalafiora” zręcznie łączy wątki codziennego życia z głębszymi przemyśleniami, co jest charakterystyczne dla całego cyklu 'Jeżycjady'. Tym samym pokazuje, że młodzież – wbrew powszechnym stereotypom – jest w stanie zmierzyć się z trudnymi sytuacjami życiowymi. Relacje rodzinne i międzyludzkie są przedstawione z dużym realizmem, ukazując zarówno ich zawiłości, jak i piękno.

Pisarka słynie ze swojego stylu, który jest bezpośredni, pełen humoru i życiowej mądrości. Język, jakim się posługuje, może wydawać się nieco archaiczny dla dzisiejszych nastolatków, lecz jego dostępność jest wciąż aktualna, jeśli zechcemy zrozumieć ducha tamtych czasów. Opisy miejsc i sytuacji są dokładne i czasami bywają krytykowane za przeciąganie, jednak ja osobiście uważam, że dodają one rytmu narracji i pozwalają lepiej wczuć się w opisywany świat.

Końcówka książki przynosi rozwiązanie licznych konfliktów i jest ładunkiem pozytywnej energii dla czytelnika. Musierowicz daje nam 'przerwę na opis', która, oprócz wzbogacania narracji, daje też możliwość refleksji. Przyjaciółka poleciła mi tę książkę jako coś lżejszego, jednak odnalazłem w niej sporo głębi. Odniosłem wrażenie, że „Kwiat kalafiora” to nie tylko rozrywka, ale też materiał do przemyśleń nad własnym życiem.

W opinii innych ta powieść może wydawać się zbyt naiwna lub prosta, ale moje przemyślenia idą w zupełnie innym kierunku. Uważam, że książka ta zawiera w sobie ważne wartości edukacyjne i wychowawcze, które mogą okazać się niezwykle pomocne dla młodego czytelnika. Pokazuje realia życia, radzenie sobie z problemami oraz relacje z rówieśnikami.

Podsumowując, „Kwiat kalafiora” to książka, która bez wątpliwości zasługuje na uwagę. Jej wartość przekracza ramy zwykłej literatury młodzieżowej, a autorka Małgorzata Musierowicz kolejny raz udowadnia, że jest mistrzynią słowa. Polecam tę lekturę wszystkim nastolatkom, zarówno dla ucieczki od codzienności, jak i dla możliwości spojrzenia na własne życie z trochę innej perspektywy. A zachęconych do świata stworzonego przez Musierowicz, zapraszam do sięgnięcia po inne tytuły z serii 'Jeżycjada'.