Przeżycia nauczyciela z „Syzyfowych prac” podczas sławnej recytacji „Reduty Ordona”.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 9.05.2024 o 11:45

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 5.05.2024 o 16:08

"Syzyfowe prace" Stefana Żeromskiego to jedno z tych dzieł literatury polskiej, które nie tylko osadzone są w realiach specyficznego czasu i miejsca, ale też stanowią głęboki komentarz do stanu narodu i jego dążeń niepodległościowych. Opisując polskie szkolnictwo pod zaborami, Żeromski szczególnie skoncentrował się na roli nauczyciela jako przewodnika duchowego, ale również i konfidenta ideologii zaborczej.

Moment, który szczególnie mocno zadziałał, zarówno na uczniów, jak i na nauczyciela, to recytacja "Reduty Ordona" Adama Mickiewicza przez nowo przybyłego ucznia - Zygiera. Przedstawienie tego wydarzenia w "Syzyfowych pracach" rzuca światło na złożone emocje i przemyślenia nauczyciela, będącego pod presją rosyjskich reguł edukacyjnych, ale w głębi duszy wciąż żywiącego polskie wartości.

Pojawienie się Zygiera, ucznia przeniesionego z Warszawy, wprowadza element nowości i niewiadomej. Młodzieniec ten robi na nauczycielu wrażenie kogoś, kto może wnieść nowy duchowy element do klasy, gdzie polonia i patriotyzm zdają się być zagłuszane przez rusyfikacyjne nakazy. Nauczyciela szczególnie interesuje język i umiejętności recytatorskie chłopca, które zostaną wystawione na próbę podczas deklamacji „Reduty Ordona”.

Wybór utworu Mickiewicza oraz samo wykonanie przez Zygiera było momentem przełomowym. Początkowa reakcja nauczyciela - mieszanka strachu o konsekwencje i ekscytacji z powodu odwagi ucznia - szybko ustępuje miejsca głębokiemu wzruszeniu i zaskoczeniu jakością deklamacji. Recytacja ta nie tylko przebudziła uczniów z odrętwienia, ale też zafascynowała ich siłą słowa i emocjonalnym oddziaływaniem poezji.

Kluczowe w całej tej scenie jest symboliczne znaczenie momentu dla nauczyciela. Stała się dla niego nie tylko świadectwem młodzieńczej odwagi, ale również momentem odzyskania ducha nauczyciela oraz patrioty. Nauczyciel rozpoznaje też, jak głęboki wpływ na młodzież ma literatura narodowa, obserwując, jak uczniowie zmieniają swoje postawy i zaczynają bardziej szanować swój język oraz kulturę. To przejaw zmiany, która może krzewится dalej w ich dorosłym życiu.

W swojej refleksji końcowej, nauczyciel zastanawia się nad rolą literatury w edukacji. Dochodzi do wniosku, że nie tylko przekazuje ona wiedzę, ale również kształtuje wartości i postawy, co jest fundamentem dla odpowiedzialnego i świadomego obywatela. Obserwacja recytacji i jej wpływ na uczniów utwierdza go w przekonaniu o niezmiernie ważnej role nauczyciela, którego obowiązkiem jest nie tylko edukacja, ale i wychowanie młodego pokolenia w duchu prawdy i szacunku dla własnej historii.

Podsumowując, recytacja "Reduty Ordona" w "Syzyfowych pracach" służy więcej niż jednemu celowi. Jest wyrazem młodzieńczej buntu i dążenia do wolności, ale równocześnie lekcją dla nauczyciela, które zmusza do osobistej i zawodowej introspekcji. Na przekór zewnętrznym siłom próbującym zatrzeć polską tożsamość, literatura staje się bastionem narodowej pamięci i ducha, co Żeromski wyraził z zarówno subtelnym, jak i potężnym efektem. Również stawia pytanie o dalsze badania nad wpływem literatury narodowej na kształtowanie tożsamości narodowej w innych dziełach i okolicznościach.