Co się właściwie stało? Kartka z pamiętnika Ebenezera Scrooge'a.

Ta praca została zatwierdzona przez naszego nauczyciela: 28.03.2025 o 17:19

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 20.12.2023 o 13:44

Dziennik, 24 grudnia 1843 r.

Co mi się właściwie wydarzyło? Oj, ileż to doświadczeń przechwyciło moje serce i odmieniało moje życie. Kiedy zaglądam do tych zapisków, czuję różnorodne uczucia – żal, gniew, ale również nadzieję. Teraz, gdy piszę te słowa, jestem zupełnie innym człowiekiem – człowiekiem, który zrozumiał, jak ważne jest dobre serce i hojność.

W jedną noc moje życie stanęło na głowie. Och, co to był za niewiarygodny przeżycie! Czy widzieliście? Tak, proszę państwa, te wszystkie duchy – Duch Przeszłości, Duch Teraźniejszości i Duch Przyszłości. Każdy z nich pokazał mi inne strony mojego życia, zmuszając mnie do patrzenia na nie z innej perspektywy.

Duch Przeszłości przypomniał mi o czasach, gdy byłem młodym chłopcem pełnym marzeń i nadziei. Zobaczyłem, jak oddaliłem się od rodziny dla bogactwa i zysków. Mknęliśmy przez miejsca, które kiedyś były mi bliskie, lecz teraz stały się obce i puste. To było bolesne doświadczenie, które oswobodziło moje najgłębsze ukryte uczucia.

A potem przyszedł Duch Teraźniejszości, który przeniósł mnie do domu Boba Cratchita. Spoglądałem przez okno i widziałem, jak z trudem przygotowują się na skromne święta. Patrzyłem na ich radość, mimo braku pieniędzy. Bob, mój pracownik, bezgranicznie kochał swoją rodzinę. Dopiero wtedy zrozumiałem, że pieniądze nie są najważniejsze; najważniejsza jest miłość i bliskość. Przepełniło mnie uczucie żalu i wstydu za moje wcześniejsze postępowanie.

Na końcu pojawił się Duch Przyszłości – duch, który pokazał mi skutki mojego egoizmu i okrucieństwa. Zobaczyłem, jak moi znajomi, a nawet współpracownicy świętowali moją śmierć i przechwalali się bogactwem, które po sobie zostawiłem. Była to przerażająca wizja. Dojrzałem, że to, co pozostawiam po sobie, to nie tylko majątek, ale także moje dziedzictwo w postaci wpływu na innych.

To wszystko mnie głęboko naładowało. Zrozumiałem, że czasem najważniejsze rzeczy w życiu są niewidoczne dla oczu, ale można je głęboko poczuć w sercu. Od tej nocy, kiedy odkryłem prawdę o sobie i innych, postanowiłem naprawić swoje błędy.

Dlatego dzisiaj, 24 grudnia 1843 roku, żyję z nową nadzieją. Dlatego zrezygnowałem z bycia tym Scrooge'em, którym byłem przez tak długi czas. Zamiast tego zamierzam zmieniać świat poprzez dobro, hojność i empatię wobec innych. Chcę napełniać życie ludzi wokół mnie radością i ciepłem, którego przez lata im odmawiałem. To jest moje nowe życie – pełne miłości i hojności.

Są dni, kiedy wciąż odczuwam resztki egoizmu, który kiedyś mnie definiował, ale teraz jestem świadom, że walka z nim jest stałym wyzwaniem. Jednak z każdym dniem coraz mocniej wprowadzam te zmiany w życie. Nie pozwolę nikomu przeżywać takich chwil jak ja, kiedy musiałem stawić czoła własnym błędom.

Czy jeszcze pamiętacie tego starego Scrooge'a? Czy pytasz, co tak naprawdę mi się przydarzyło? Popatrz na mnie teraz – pełnego szczęścia, z radosnym spojrzeniem i sercem pełnym nadziei. Dokładnie to się stało – zrozumiałem prawdziwe znaczenie życia i odkryłem, że wcześniej byłem taką osobą, jaką nie chciałem być. Byłem jak długa, zimowa noc, ale teraz zamierzam być promykiem słońca dla innych.

Moje życie już nigdy nie będzie takie samo. To ja sam dokonałem tej zmiany, to ja sam dokonałem swojej przemiany. Dlatego od dzisiaj zamierzam żyć pełnią serca i przywrócić wiarę w dobroć świata. I to, moi drodzy, jest najpiękniejsze wydarzenie, jakie miało miejsce.

Ebenezer Scrooge